Zeven jaar geleden ontdekte de dokter een tumor in de rechterborst van Elsje. Het verdict was enorm hard: borstkanker. "Met een borstsparende operatie heeft de dokter mijn tumor verwijderd. Daarna volgde ik zes weken chemotherapie die op zijn beurt gevolgd werd door bestraling", vertelt ze. Nu voelt Elsje zich goed. "Maar ik ben vaak vermoeid en heb last van een pijnlijke arm. Ik leer ermee leven. Vroeger was ik een noeste werker, maar nu moet ik geen boom meer verplanten als ik een bloempje kan verpotten", geeft ze aan. Ze beseft dat de ziekte altijd kan terugkomen. "De kanker kan agressief terugslaan, maar ik trek me op aan de kleine dingen, zoals bloemetjes verzorgen. Ik heb b...

Zeven jaar geleden ontdekte de dokter een tumor in de rechterborst van Elsje. Het verdict was enorm hard: borstkanker. "Met een borstsparende operatie heeft de dokter mijn tumor verwijderd. Daarna volgde ik zes weken chemotherapie die op zijn beurt gevolgd werd door bestraling", vertelt ze. Nu voelt Elsje zich goed. "Maar ik ben vaak vermoeid en heb last van een pijnlijke arm. Ik leer ermee leven. Vroeger was ik een noeste werker, maar nu moet ik geen boom meer verplanten als ik een bloempje kan verpotten", geeft ze aan. Ze beseft dat de ziekte altijd kan terugkomen. "De kanker kan agressief terugslaan, maar ik trek me op aan de kleine dingen, zoals bloemetjes verzorgen. Ik heb besloten om me zo veel mogelijk in te zetten voor het goede doel."Vorig jaar nam ze deel aan de rostjesactie van Kom op tegen Kanker. De organisatie zamelt elk jaar zo veel mogelijk rosse muntjes in. Het Wielsbeeks meisje Colette Cabbeke was enkele jaren geleden het gezicht van de rostjesactie van Kom op tegen Kanker. "De mensen hebben de rosse muntjes meestal op overschot. De muntjes van 1 en 2 eurocent zullen verdwijnen, dus zo'n actie kan heel nuttig zijn. In navolging van Colette heb ik vorig jaar ook geld ingezameld. Ik kwam aan 77 kg. Mijn man, Stefaan Ampe (56), daagde me uit. Volgens hem kon ik dat dit jaar niet evenaren. Dat laat ik me niet zeggen", lacht ze. Elsje begon in januari aan de uitdaging. Ze maakte veel reclame op sociale media en plaatste een pot bij verschillende kleine zelfstandigen. Uiteindelijk werd de actie een groot succes, want ze verdubbelde het aantal kilo's van haar vorige inzameling bijna. De 150 kg rostjes zijn goed voor 892 euro. "Iedereen kent wel iemand die getroffen werd door kanker. Daardoor helpen de mensen graag. De ziekte is zo aanwezig in onze samenleving dat het belangrijk is om zoveel mogelijk het onderzoek te steunen", meent ze.De mensen kwamen ook spontaan bij haar aan de deur met een zak rostjes. Ook mensen die zelf getroffen zijn door de ziekte. "Zo heb ik een terminale vrouw over de vloer gehad. We hebben elkaar ons verhaal gedaan. Het was heel aangrijpend en zo werden de afgelopen drie maanden echt wel zwaar. Ik hoop dat de mensen ook iets aan de gesprekken gehad hebben, want ik weet dat praten helpt." Ook op het mentale vlak laat de ziekte zijn sporen na. Psychologische nazorg is geen overbodige luxe. Dat heeft Elsje zelf ondervonden. "Ik heb zelf ook psychologische hulp gezocht en ik ben in een praatgroep van kankerpatiënten gegaan. Dan zie je dat je er niet alleen voor staat", weet ze. De ziekte heeft Elsje veel meer laten relativeren, waardoor ze nu probeert te genieten van het leven. "Soms vraag ik me af waarover de mensen zagen en klagen, terwijl er mensen zijn die moeten vechten tegen kanker of een andere ziekte. Er is wel degelijk een leven voor en na kanker. Zowel op het fysieke, als op het mentale vlak. Nu geniet ik echt meer van de kleinere dingen in het leven. Ik krijg een enorme boost als ik me inzet voor het goede doel en als het dan nog lukt ook. Nadat ik hoorde dat het totale gewicht van de rostjes 150 kg was, dan kreeg ik een gevoel van voldoening. 'Yes, we did it!' Dat ging door me heen", vertelt ze. Ook in de toekomst zal Elsje zich blijven inzetten voor het onderzoek naar kanker. "Ik heb een tweede kans gekregen in het leven en daar wil ik zoveel mogelijk voor terugdoen", besluit ze. (NVR)