Bij het afscheid van hun dochter kozen Els en Edwin voor een eenvoudige plechtigheid in hun eigen tuin, samen met familie en vrienden. Ellen was een blije, vrije en creatieve geest en was ondanks haar jeugdige leeftijd een levensgenieter en filosoof pur sang. Ze schreef dan ook mooie, diepzinnige gedichten, bijvoorbeeld over een treurwilg, die voor haar symbool stond voor bescherming en levenswijsheid. Daarom twijfelden Els en Edwin niet lang en plantten ze een treurwilg in hun tuin. Aan de voet ervan ligt Ellen in een urne begraven. Op deze manier blijft ze voor altijd dicht bij haar gezin. De boom is ondertussen flink gegroeid en hangt vol met liefdevolle geschenken van familie en vrienden. Het gezin vertoeft dan ook vaak op het gezellige terras bij de Ellen boom.
...

Bij het afscheid van hun dochter kozen Els en Edwin voor een eenvoudige plechtigheid in hun eigen tuin, samen met familie en vrienden. Ellen was een blije, vrije en creatieve geest en was ondanks haar jeugdige leeftijd een levensgenieter en filosoof pur sang. Ze schreef dan ook mooie, diepzinnige gedichten, bijvoorbeeld over een treurwilg, die voor haar symbool stond voor bescherming en levenswijsheid. Daarom twijfelden Els en Edwin niet lang en plantten ze een treurwilg in hun tuin. Aan de voet ervan ligt Ellen in een urne begraven. Op deze manier blijft ze voor altijd dicht bij haar gezin. De boom is ondertussen flink gegroeid en hangt vol met liefdevolle geschenken van familie en vrienden. Het gezin vertoeft dan ook vaak op het gezellige terras bij de Ellen boom. Omdat de plechtigheid in de tuin zo persoonlijk was, wilden Els en Edwin dit ook voor de urne van hun dochter. Jammer genoeg was er niet veel keuze en hebben ze noodgedwongen moeten een doorsnee urne nemen. Dit voelde niet echt en puur aan en zo ontstond na verloop van tijd het idee bij Els om gepersonaliseerde urnen te maken. Zo hoopt ze veel mensen te helpen en steunen bij het verlies van een geliefde. Ze creëerde er reeds enkele en de mensen zijn echt dankbaar met de resultaten. Mensen die een gepersonaliseerde urne willen, komen eerst op bezoek voor een gesprek. Want Els vindt het belangrijk om de mensen in levenden lijve te zien en ermee te praten. Er wordt materie, vorm en kleur gekozen en de mensen verwoorden wat ze echt willen. Daarmee gaat Els aan de slag. Ze maakt eerst schetsen op papier en daarna creëert ze met natuurmaterialen een urne. De resultaten zijn stuk voor stuk pareltjes, met een persoonlijk verhaal en een ziel. "In mijn werkatelier komt ik tot rust", vertelt Els. "Ik kan er mijn creativiteit botvieren en kan mij met momenten gelukkig voelen. Edwin en mijn twee zonen Laurens en Ruben steunen mij ten volle in mijn activiteiten. Zij zijn dankbaar dat ik mijn passie kan uiten in mijn werk. Het helpt ook om met mijn verdriet om te gaan. Ellen is vaak in mijn gedachten tijdens het creëren. Ik zou andere mensen die ook een groot verdriet met zich meedragen willen adviseren om bezig te blijven, niet stil te vallen en een uitdaging te zoeken waar je volledig kan in opgaan. Natuurlijk is iedereen anders en moet je voor jezelf uitmaken wat je wil doen. Het is een tip om mensen te helpen. Erover praten is noodzakelijk, wij praten veel over Ellen, in het gezin, in de familie en met onze vrienden." In hun knusse woning is er een warme hoek geïnstalleerd. Je ziet er tal van foto's, gedichten en andere attributen uit het leven van hun dochter. Ook bedankingskaartjes, tekeningen, kaarsen en zelfgemaakte bloemstukjes sieren de Ellen hoek. Ellen is en blijft hier zichtbaar aanwezig. Els maakt niet enkel urnen, ze maakt ook andere werk in hout en klei. Ze haalt haar inspiratie uit het dagelijkse leven en de natuur. Ze observeert en vandaar gaat ze experimenteren en creëren. Als kind tekende Els veel en op achttienjarige leeftijd volgde ze academie in Waregem. "Tijdens de schoolperiode was tekenen mijn beste vak", lacht Els. "Ik teken al mijn hele leven en zou graag de draad weer oppikken, maar ik kan niet alles tegelijk doen." Nu volgt ze de opleiding keramiek in Tielt waar ze momenteel in het derde jaar zit. Als kunstenaar experimenteert ze met vormen en combinaties van natuurmaterialen: keramiek en hout vormen de basis van haar werken. Op de academie leert ze bij, maar ze vindt er ook de nodige sociale contacten want in het atelier werkt ze alleen. In haar onlangs geopende winkel zie je de resultaten van haar werk. Je vindt er tapasplanken en bijpassende potjes, vogelnesten, thee- en koffieserviezen, kaarsenhouders, ovenschalen, theelichtpotjes, sierkruiken, urnen, en nog veel meer moois. Later wil ze nog hout kappen, beeldhouwen en urnen maken voor dieren. De winkel is het eerste weekend van elke maand open, je kan haar werken ook bekijken op de facebookpagina Els Keramiek.