"Het is toevallig begonnen. Ik wandelde elke ochtend en apotheker Marc uit mijn buurt vroeg mij op zeker dag of zijn hond Cicero mee mocht stappen. Ik stemde in en zo is het begonnen. Elke weekdag start om 8.30 uur", glundert Remi Dhelft. Sinds 2004 is ook Carlos Koczkas een dagelijkse hondentrimmer. Ondertussen met de honden Gaspar (9 jaar) en Hercules (12 jaar). "De honden stappen al zo vlug niet meer, maar wij zijn daar niet tegen",...

"Het is toevallig begonnen. Ik wandelde elke ochtend en apotheker Marc uit mijn buurt vroeg mij op zeker dag of zijn hond Cicero mee mocht stappen. Ik stemde in en zo is het begonnen. Elke weekdag start om 8.30 uur", glundert Remi Dhelft. Sinds 2004 is ook Carlos Koczkas een dagelijkse hondentrimmer. Ondertussen met de honden Gaspar (9 jaar) en Hercules (12 jaar). "De honden stappen al zo vlug niet meer, maar wij zijn daar niet tegen", lacht hij. "Wij wandelen elke ochtend drie tot vier kilometer via de centrumstraten of naar de Molenhoek toe."Vijf dagen per week stappen ze, enkel op zaterdag en zondag is het rustdag voor de honden en de wandelaars. Lachend wordt het duo 'De hondenbrigade' genaamd. "De honden weten als het uur om te wandelen nadert. De apotheek gaat open en de dieren staan aan het poortje op wacht."Onderweg is het niet altijd bittere ernst. Het duo maakt grapjes en verwittigt de fietsende vrouwen met een uitgestreken gezicht dat de maximumsnelheid 30 km per uur is. Steevast hebben de leden van de brigade een plastic zakje bij zich. "Gewoonlijk zelfs twee want wij willen niet dat hondenpoep de wandel- en voetpaden bevuilen. Netheid staat voorop", vinden ze.Remi en Carlos zorgen goed voor de honden maar snoepjes hebben ze daar niet voor nodig. "De honden hebben daar geen nood aan, want in de apotheek krijgen zij van meer dan één bezoeker een snoepje. Sommige mensen brengen die zelfs speciaal mee."Enkele jaren geleden verloor Gaspar één keer zijn kalmte toen hij onderweg een kip fladderend in een hoekje zag zitten. "Hij liep er naar toe. Hoe ik ook riep en aan zijn riem trok, hij had de kip stevig beet en loste ze niet meer", klinkt het.De hondenbrigade zorgt ook tijdens de vakantie van de apotheker voor de dieren: "Zij blijven in huis maar elke dag komen wij ze even de vrijheid geven. Wij wachten tot ze hun energie kwijt kunnen en geven hen eten. Het zijn een beetje onze honden geworden. Zo moeten de dieren niet naar een asiel. Of ook de verzorgers er tijdens de vakantie dorst van krijgen? "De honden krijgen water, wij een pintje en frisdrank. Zo komen wij op krachten", lacht Remi. (MVD)