Die februarinacht zal Elewin Werbrouck nooit meer vergeten. "Ik had een telefoontje gekregen van iemand die hier in de buurt woonde. Hij zei: 'Ik heb precies een luide knal gehoord, ik denk dat er iets gaande is.' Ik kon thuis van op mijn computer de camerabeelden bekijken, maar daar was op dat moment nog niets te zien. Zelfs van de glijbanen had ik beelden, maar ook daarop was van rookontwikkeling nog geen sprake. Veiligheidshalve heb ik toen toch maar naar de brandweer gebeld en gevraagd of er misschien een oproep was binnengekomen. Ik kreeg meteen te horen dat ik maar beter zo snel mogelijk ter plekke kwam. Bij aankomst heb ik alle lichten aangezet, dat de brandweer zo goed mogelijk kon werken. Daardoor werd het natuurlijk ook een schouwspel dat voor iedereen te volgen was."
...