We vinden Rosa die dag op een versierde stoel in de cafetaria van Ter Linde. Ze wordt omringd door haar familie en andere bewoners die mee feestvieren. Het eigenlijke familiefeest is al voorbij. "We vierden zaterdag al feest in de Vossenberg in Hooglede", weet zoon Antoon Vaneygen te vertellen. "We waren met 70 mensen en hebben er echt van genoten. Onze moeder was trouwens heel betrokken bij de voorbereiding van het feest. Met haar 100 jaar is ze nog steeds heel levendig en kan ze over alles meepraten", klinkt het met gepaste trots.
...

We vinden Rosa die dag op een versierde stoel in de cafetaria van Ter Linde. Ze wordt omringd door haar familie en andere bewoners die mee feestvieren. Het eigenlijke familiefeest is al voorbij. "We vierden zaterdag al feest in de Vossenberg in Hooglede", weet zoon Antoon Vaneygen te vertellen. "We waren met 70 mensen en hebben er echt van genoten. Onze moeder was trouwens heel betrokken bij de voorbereiding van het feest. Met haar 100 jaar is ze nog steeds heel levendig en kan ze over alles meepraten", klinkt het met gepaste trots.Rosa was de dochter van Stella Viaene en Edward De Boel. In 1917 vluchtte haar moeder Stella voor het oorlogsgeweld van Hooglede naar Meerhout in de Kempen. Daar leerde ze Edward kennen. In 1919 keerde het koppel terug naar West-Vlaanderen. Ze gingen in Hooglede wonen en niet veel later werd Rosa geboren. Twee jaar later volgde haar zus Paula. Eerst woonden ze in de Ieperstraat in een barak die de Duitse soldaten hadden achtergelaten. Later verhuisden ze naar een achterhuis in de Akkerstraat. Rosa volgde de lagere school bij de Maricolen op de Neerplaats, daarna volgde ze naailes bij de zusters. Door haar opleiding kon ze aan de slag bij het confectie-atelier van Louis Meerseman."Moeder is altijd een heel sociale vrouw geweest die zeer open, tolerant en modern was voor haar tijd", vertelt Antoon. Toen de Tweede Wereldoorlog aanbrak, volgde ze een Engelse taalcursus en meldde ze zich aan voor een opleiding bij het Rode Kruis. Haar diploma, armband en kentekens zijn tot op vandaag bewaard gebleven.Intussen leerde Rosa Louis Vaneygen kennen. Hij was mecanicien bij de firma Mol in Sleihage. Ze trouwden in het stadhuis en de kerk van Hooglede op 31 augustus 1947. Hun huwelijk werd gezegend met de komst van drie zonen: Antoon, Johan en Filip. Het gezin vestigde zich in de Ieperstraat in Hooglede. De jongens brachten er een gelukkige jeugd door met moeder Rosa die graag kookte en bakte. "In mijn ogen waren mijn ouders een heel sterk koppel", vertelt Antoon nog. "Moeder was heel actief en vader steunde haar in de dingen die ze deed. Toen vader stierf in 1993, verloor moeder haar man en beste vriend."Rosa was een heel bekende figuur in Hooglede. Zo werd ze het eerste vrouwelijke gemeenteraadslid in Hooglede en was ze actief in een aantal verenigingen. "Ik kom heel graag onder mensen", vertelt Rosa daarover. "Ik ging in de politiek in een tijd dat er nog niet veel vrouwen dat deden. De mannen in de gemeenteraad kenden mij echter allemaal goed. Ik werd als vrouw serieus genomen, vond ik.""Ik ben uiteindelijk twee legislaturen gemeenteraadslid geweest voor de CVP. De derde termijn werd ik niet meer herverkozen. Er stond toen een andere Rosa op de lijst en dat heeft me stemmen gekost." Tot de leeftijd van 96 jaar is Rosa in de Ieperstraat blijven wonen. Vier jaar geleden nam ze haar intrek in Ter Linde. Daar geniet ze van de bezoekjes van haar kinderen, zes kleinkinderen en zes achterkleinkinderen. Ook doet ze graag mee met het sjoelbakken. Op haar honderdste is ze nog steeds in goede gezondheid. Hoewel iedereen haar naar het geheim van een lang en gezond leven vraagt, vindt ze het moeilijk om daar een antwoord op te geven: "Ik had er altijd veel deugd van om onder de mensen te zijn, misschien is het dat wel? En ik heb nooit veel medicatie genomen, dat scheelt ook", besluit Rosa. (EV)