Als geen ander weten Patrick en Hilde hoe het leven op een boerderij, tussen de dieren en de gewassen, in een groene omgeving, een positief effect kan uitoefenen op mensen met een beperking. "Wij hebben zelf een zoon met een beperking", zegt Hilde. "Daarom stonden wij vanaf het eerste uur heel positief tegenover dit initiatief. Zo kwam Kristof hier als eerste zorggast terecht in 2005. Hij is zelf een 'boerenzoon' en we wilden hem hier de gelegenheid geven om al zijn mogelijkheden te benutten. Dat gebeurt in samenwerking met een ...

Als geen ander weten Patrick en Hilde hoe het leven op een boerderij, tussen de dieren en de gewassen, in een groene omgeving, een positief effect kan uitoefenen op mensen met een beperking. "Wij hebben zelf een zoon met een beperking", zegt Hilde. "Daarom stonden wij vanaf het eerste uur heel positief tegenover dit initiatief. Zo kwam Kristof hier als eerste zorggast terecht in 2005. Hij is zelf een 'boerenzoon' en we wilden hem hier de gelegenheid geven om al zijn mogelijkheden te benutten. Dat gebeurt in samenwerking met een begeleider. Steven Pil van Duin en Polder heeft hem geholpen om zaken aan te leren, en houdt natuurlijk een oogje in het zeil. Maar we hebben Kristof zien openbloeien. Voor hem is dit zijn tweede thuis; hij ziet ons als zijn familie, en wij hem ook natuurlijk! Iedereen die hier over de vloer komt, kent hem, van de veearts tot de leveranciers. Kristof doet zijn werk heel graag: hij ringt de varkens, helpt bij het verspenen en vaccineren, hij poetst de hokken en veegt de loods en de gangen, hij zorgt dat de dieren op tijd hun eten krijgen... De meerwaarde zit hem voor ons vooral in het goed gevoel dat iedereen hierdoor krijgt. Kristof is echt het zonnetje in huis: hij komt altijd welgezind toe en vertrekt elke keer met een blij gezicht. Dat werkt aanstekelijk, en dat maakt ook ons goedgezind!"Sinds 2008 komen er op de zorgboerderij twee keer per week ook kinderen van BUSO De Rozenkrans, een school voor kinderen met een mentale beperking uit Oostduinkerke. "Onder begeleiding mogen die kleine taakjes uitvoeren op de boerderij, en dan toont Kristof zich de 'boer des huizes'", lacht zorgboerin Hilde. "Hij ziet ook heel graag kinderen, en door zijn voorbeeld geraken ze hun schrik voor dieren te boven. De meesten blijven angstvallig op een afstand van kleine biggetjes, maar eens ze de stap hebben durven zetten om er eentje te aaien en vast te nemen, dan zie je ze glunderen. Zo was er een meisje doodsbang voor honden, maar hier raakte ze gewend aan hun aanwezigheid en op het einde van het schooljaar aten de honden uit haar hand!"Over de toekomst van het bedrijf zijn Patrick en Hilde nog aan het nadenken. Maar dochter Bieke (25) gaf al les in het bijzonder onderwijs en werkt nu ook in de zorgsector. Er zijn plannen dat Bieke op termijn de boerderij overneemt en het aspect 'zorgboerderij' nog verder zal uitbouwen, met onder meer een B&B met zorgkamer op de boerderij. En Kristof, die zegt vastberaden dat hij zeker 30 jaar wil blijven!(MVQ)