Ze geniet nog zichtbaar na, ondanks de pijn die een keizersnede met zich meebrengt. Sumana Takov (28) rust met de kleine Hannah, geboren op 3 januari om 9.37 uur, uit in haar ziekenhuisbed in het Kortrijkse AZ Groeninge. "Ik woon nu een jaar in Kortrijk", vertelt ze, "maar ik kom oorspronkelijk uit Dadizele. Die verhuizing heeft me heel veel gebracht. Eigenlijk alles wat me vandaag zo gelukkig maakt."

Dat geluk heeft ze vooral te danken aan haar nieuwe liefde, Emiel, de papa van Hannah. "Ons verhaal is een beetje apart", glimlacht Sumana. "Ik leerde Emiel in maart vorig jaar kennen via de datingapp Tinder. Ik zie mezelf nog staan, daar op het Casinoplein, vlak voor onze eerste date. Ik zag hem, hij zag mij en de vonk sloeg over." Dat er zo snel een baby zou volgen, had het jonge koppel absoluut niet verwacht. "Maar we hebben geen seconde getwijfeld. De zwangerschap was niet gepland, maar Hannah is heel erg welkom. Ik ben een trotse, een dolgelukkige mama. Hannah is zo'n brave baby, het is onvoorstelbaar."

"Ik heb het lange tijd moeilijk gehad. Dat geef ik eerlijk toe" - Sumana Takov

Dat Sumana opnieuw mama werd, is niet zo evident als het lijkt. Na de geboorte van haar zoon Maurice, ondertussen acht jaar geleden, belandde ze in een postnatale depressie. "Op je twintigste moeder worden, dat overvalt je. Het is zo intens, je kan je daar eigenlijk niet op voorbereiden. Misschien was ik toen nog te jong. Ik heb het lange tijd moeilijk gehad, dat geef ik eerlijk toe. Maar nu gaat het weer goed met me." Maurice woont bij zijn papa in Passendale. Om de twee weken verblijft hij een weekend bij zijn moeder. "Hij is de perfecte grote broer. Hij is zo trots", lacht Sumana. "Het is prachtig om te zien."

Een zoon en een dochter, de ideale combinatie? "Ja, toch wel. Dit is een droom. De cirkel is nu rond. Ik heb een hele mooie zoon, een schat van een dochter en de man van mijn dromen. Emiel is niet alleen de papa van mijn kind, hij is ook mijn beste vriend en mijn grote liefde. Die verliefdheid die we voelen, mag nog even blijven. Ik leef op een wolk!" (OV)

Elke week schenkt De Krant van West-Vlaanderen een bloemetje. Welke West-Vlaming verdient een bloemetje? Laat het weten op warm@kw.be!

Ze geniet nog zichtbaar na, ondanks de pijn die een keizersnede met zich meebrengt. Sumana Takov (28) rust met de kleine Hannah, geboren op 3 januari om 9.37 uur, uit in haar ziekenhuisbed in het Kortrijkse AZ Groeninge. "Ik woon nu een jaar in Kortrijk", vertelt ze, "maar ik kom oorspronkelijk uit Dadizele. Die verhuizing heeft me heel veel gebracht. Eigenlijk alles wat me vandaag zo gelukkig maakt." Dat geluk heeft ze vooral te danken aan haar nieuwe liefde, Emiel, de papa van Hannah. "Ons verhaal is een beetje apart", glimlacht Sumana. "Ik leerde Emiel in maart vorig jaar kennen via de datingapp Tinder. Ik zie mezelf nog staan, daar op het Casinoplein, vlak voor onze eerste date. Ik zag hem, hij zag mij en de vonk sloeg over." Dat er zo snel een baby zou volgen, had het jonge koppel absoluut niet verwacht. "Maar we hebben geen seconde getwijfeld. De zwangerschap was niet gepland, maar Hannah is heel erg welkom. Ik ben een trotse, een dolgelukkige mama. Hannah is zo'n brave baby, het is onvoorstelbaar."Dat Sumana opnieuw mama werd, is niet zo evident als het lijkt. Na de geboorte van haar zoon Maurice, ondertussen acht jaar geleden, belandde ze in een postnatale depressie. "Op je twintigste moeder worden, dat overvalt je. Het is zo intens, je kan je daar eigenlijk niet op voorbereiden. Misschien was ik toen nog te jong. Ik heb het lange tijd moeilijk gehad, dat geef ik eerlijk toe. Maar nu gaat het weer goed met me." Maurice woont bij zijn papa in Passendale. Om de twee weken verblijft hij een weekend bij zijn moeder. "Hij is de perfecte grote broer. Hij is zo trots", lacht Sumana. "Het is prachtig om te zien." Een zoon en een dochter, de ideale combinatie? "Ja, toch wel. Dit is een droom. De cirkel is nu rond. Ik heb een hele mooie zoon, een schat van een dochter en de man van mijn dromen. Emiel is niet alleen de papa van mijn kind, hij is ook mijn beste vriend en mijn grote liefde. Die verliefdheid die we voelen, mag nog even blijven. Ik leef op een wolk!" (OV)