Een zonnige middag in Beitem bij Roeselare. Sabine Soenen zwiert vol energie de voordeur open, haar oudste dochter Emma staat vlak achter haar. Een dag na haar 49ste verjaardag wordt Sabine een tweede keer in de bloemetjes gezet. "Voor mij? Moh seg! Dat had ik nu echt niet verwacht. Heel geestig, ik ben preus op mijn dochterkes."

"Wie verdient een bloemetje?, las ik een paar weken geleden in jullie krant", vertelt Emma. "Ik moest echt niet lang nadenken. Het was vrij impulsief maar ik ben blij dat ik het heb gedaan. Mijn mama mag echt wel eens in de schijnwerpers geplaatst worden, ook al heeft ze dat zelf niet zo heel graag. (lacht) Waarom mijn mama? Omdat ze op haar werk alles zou doen voor de mensen die er verblijven en thuis ook altijd voor de vrolijke noot en de balans zorgt. Niets is haar te veel, en ze doet alles met de glimlach."

"Niets is haar te veel. Ze doet alles met de glimlach" - dochter Emma over mama Sabine

"Ik werk als animator in woon-zorgcentrum De Waterdam in Roeselare", zegt Sabine. "Een heel leuke job. Ik ben wel een mensenzot, ik hou van dat sociaal contact. Het is vooral geestig om de bewoners te zien opleven bij de activiteiten. Verjaardagen vieren, eens een optreden en vooral de bingo, hé. Het is een cliché, maar als we de bingo bovenhalen, is iedereen wakker." (lacht)

De voorbije maanden waren niet altijd evident in het wzc. "Het was lastig soms, maar we zijn altijd positief gebleven. Dat is belangrijk. Ook thuis was het soms zoeken, zeker als iedereen voortdurend thuis was. Maar ook dat lukt." "Dankzij jou, hé mama!", pikt Emma in. En die verjaardag, hoe werd die gevierd? "Vrij rustig, met het gezin en een goed aperitiefje", zegt Sabine. "Ik heb geen probleem met verjaren. Al staat er nu nog een vier voor. Die vijf volgend jaar wordt misschien net iets moeilijker."

Elke week schenkt De Krant van West-Vlaanderen een bloemetje. Welke West-Vlaming verdient een bloemetje? Laat het weten op warm@kw.be!

Een zonnige middag in Beitem bij Roeselare. Sabine Soenen zwiert vol energie de voordeur open, haar oudste dochter Emma staat vlak achter haar. Een dag na haar 49ste verjaardag wordt Sabine een tweede keer in de bloemetjes gezet. "Voor mij? Moh seg! Dat had ik nu echt niet verwacht. Heel geestig, ik ben preus op mijn dochterkes." "Wie verdient een bloemetje?, las ik een paar weken geleden in jullie krant", vertelt Emma. "Ik moest echt niet lang nadenken. Het was vrij impulsief maar ik ben blij dat ik het heb gedaan. Mijn mama mag echt wel eens in de schijnwerpers geplaatst worden, ook al heeft ze dat zelf niet zo heel graag. (lacht) Waarom mijn mama? Omdat ze op haar werk alles zou doen voor de mensen die er verblijven en thuis ook altijd voor de vrolijke noot en de balans zorgt. Niets is haar te veel, en ze doet alles met de glimlach." "Ik werk als animator in woon-zorgcentrum De Waterdam in Roeselare", zegt Sabine. "Een heel leuke job. Ik ben wel een mensenzot, ik hou van dat sociaal contact. Het is vooral geestig om de bewoners te zien opleven bij de activiteiten. Verjaardagen vieren, eens een optreden en vooral de bingo, hé. Het is een cliché, maar als we de bingo bovenhalen, is iedereen wakker." (lacht)De voorbije maanden waren niet altijd evident in het wzc. "Het was lastig soms, maar we zijn altijd positief gebleven. Dat is belangrijk. Ook thuis was het soms zoeken, zeker als iedereen voortdurend thuis was. Maar ook dat lukt." "Dankzij jou, hé mama!", pikt Emma in. En die verjaardag, hoe werd die gevierd? "Vrij rustig, met het gezin en een goed aperitiefje", zegt Sabine. "Ik heb geen probleem met verjaren. Al staat er nu nog een vier voor. Die vijf volgend jaar wordt misschien net iets moeilijker."