Edgard Dewulf (76) heeft drie kinderen - Melanie, Arnold en Laurien - en woont in de Robrecht Van Bethunelaan in de Hovelandwijk. Sinds 2010 geniet hij van zijn welverdiend pensioen nadat hij onder andere tien jaar in de steenoven van Zonnebeke en 15 jaar op het Ieperse containerpark heeft gewerkt.
...

Edgard Dewulf (76) heeft drie kinderen - Melanie, Arnold en Laurien - en woont in de Robrecht Van Bethunelaan in de Hovelandwijk. Sinds 2010 geniet hij van zijn welverdiend pensioen nadat hij onder andere tien jaar in de steenoven van Zonnebeke en 15 jaar op het Ieperse containerpark heeft gewerkt. "Ik werkte eerst voor de technische dienst, klinkers leggen en dergelijke, maar moest de overstap maken naar het containerpark door mijn slechte rug", vertelt Edgard, die na één minuutje rechtstaan noodgedwongen naar een stoel grijpt. "Ik moet neerzitten, anders heb ik te veel pijn. Dat komt onder meer omdat ik drie ongelukken gehad heb. Zo heb ik een balk van zes meter op mijn hoofd gekregen bij een interventie met de brandweer. Het doet pijn van mijn nek tot mijn tenen. Ik heb ook vaak ademhalingsproblemen als ik grote inspanningen doe. Als ik van de woonkamer naar het toilet ga, ben ik al buiten adem."De pijn en de kortademigheid beperken Edgard enorm in zijn mobiliteit. Gelukkig heeft hij al enkele jaren een scootmobiel om zich overal naartoe te verplaatsen. "Ik heb die scootmobiel aangekocht toen ik nog in Dikkebus woonde", vertelt Edgard. "Geregeld reed ik ermee naar Ieper en terug. Daarvoor was ik twee keer een halfuur onderweg. Na verloop van tijd waren mijn batterijen echter versleten en kon ik niet meer in het stadscentrum geraken."Dat was een grote domper, maar Edgard bleef niet bij de pakken zitten. "Ik deed wat opzoekingswerk op het internet en ontdekte dat er zonnepanelen bestonden voor boten en caravans. Dat moet ook voor scootmobiels mogelijk zijn, dacht ik. Het kader waar het zonnepaneel op ligt heb ik zelf gemaakt, behalve het voorste deel want dat moest gelast worden. De rest van het skelet is gemonteerd met bouten en vijzen."Voor de realisatie van zijn scootmobiel op zonne-energie kon Edgard rekenen op de hulp van het GO! Koninklijke Technisch Atheneum Ieper. "Zij hebben de aansluiting gedaan en het voorste deel gemonteerd. Dat was vorig jaar in juni. In maart wilde ik teruggaan voor een herstelling, maar dat was niet mogelijk door het coronavirus", vervolgt Edgard. Ondertussen is Edgard met zijn zonnescootmobiel een opvallende verschijning geworden in Ieper. "Dankzij het zonnepaneel kan ik rondrijden, als er tenminste zon is. Als het mooi weer is, kan ik in theorie tot in Brugge rijden. Al zal je wel een hele poos onderweg zijn, want de maximumsnelheid is begrensd tot 15 kilometer per uur", vertelt Edgard. "De grootste afstand die ik al gedaan heb? Dat was vorig jaar in september. Toen reed ik naar Kemmel, deed mijn toer van de hele rommelmarkt en keerde terug. Meestal gebruik ik de scootmobiel echter gewoon om boodschappen te doen of om op café te gaan." De onbeperkte mobiliteit is ongetwijfeld het grootste voordeel, maar zeker in de zomer zijn er nog tal van troeven. "Mijn elektriciteitskosten zijn enorm gedaald en als er felle zon is, zit ik lekker in de schaduw. Tegen de regen helpt het niet zo veel omdat de voorkant en de zijkanten niet afgeschermd zijn. Als je een half uur ermee door de regen rijdt, zal je wel nat zijn. Ook in de winter is het meestal wel heel koud. Daarvoor zou een elektrische fiets misschien kunnen helpen. Ik kan wel nog bewegen zolang ik maar kan zitten."