Me online registreren en vervolgens voor zo'n 30 euro een kledijpakket en thermische draagtas bestellen. Et voilà: veel moeite om officieel een Deliveroo-rider te worden, kost het me niet. Geen sollicitatie, geen testrit... Dit kan werkelijk iedereen.
...

Me online registreren en vervolgens voor zo'n 30 euro een kledijpakket en thermische draagtas bestellen. Et voilà: veel moeite om officieel een Deliveroo-rider te worden, kost het me niet. Geen sollicitatie, geen testrit... Dit kan werkelijk iedereen. Van zodra ik mijn kledij ontvangen heb, kan ik de rider-app downloaden en maaltijden beginnen ronddragen. Gewapend met een oude damesfiets die ik van onder het stof in mijn tuinhuis haalde, vertrek ik zondagmiddag richting Brugse binnenstad. Met een ietwat bang hartje, geef ik grif toe. Zal ik alle restaurants vlot vinden? Zullen de Brugse kasseien me wat vergevingsgezind zijn? Zal die thermische tas niet te veel wegen, gevuld met al dat eten? Vragen die tijdens mijn ritje richting centrum meermaals door mijn hoofd spoken. Van zodra ik op 't Zand sta, open ik de app en tik ik op 'Ga online'. Spannend. Op een zondagmiddag rond 14 uur verwacht ik een eerder rustige shift, maar dat blijkt ijdele hoop. Nog geen 2 minuten later krijg ik al mijn eerste order binnen. 't Is voor echt! Vol adrenaline sprint ik richting Oude Burg om er in La Gondola een bestelling op te pikken. Pizza, je zou er spontaan honger van krijgen. In de applicatie vink ik de bestelling aan en krijg ik de route richting klant te zien. Anderhalve kilometer later sta ik aan de voordeur. Ik hoef zelfs niet eens op de bel te duwen, want een vriendelijke dame zwaait de deur meteen open. "Ik zag je komen", lacht ze. Mijn eerste 5 euro - het bedrag dat Deliveroo per order betaalt - is binnen. Makkie! Tijd om op adem te komen heb ik niet, want binnen mijn eerste uur krijg ik maar liefst vijf bestellingen binnen. 25 euro in mijn eerste uur, beginnersgeluk zeker? Mijn vermoeden blijkt correct, want daarna blijf ik 40 minuten op mijn honger - no pun intented - zitten. Het geeft me wel de kans om te gaan socializen met enkele collega-riders. Zo scoor ik enkele nuttige tips én sappige anekdotes. "Sinds hun mosselsaus in mijn thermische zak is uitgelopen, weiger ik alle bestellingen van De Vlaamsche Pot", laat een van hen optekenen. Een andere rider vertelt dat hij ooit bij een klant arriveerde en te horen kreeg dat een andere rider een kwartiertje eerder al exact dezelfde bestelling had afgeleverd. Hilarische situatie. Tot slot leer ik dat je veel geluk moet hebben met waar de app je stuurt. "Als het algoritme je vooral bestellingen in de binnenstad geeft, kan je makkelijk vier tot vijf bestellingen per uur doen. Moet je naar de stadsrand, is het soms moeilijk om drie bestellingen per uur te voltooien", hoor ik van een collega.De avondshift lijkt stilaan op gang te komen en de app vertelt me dat ik al 50 euro heb verdiend. Mooi, maar het valt me wel op dat ik nog geen enkele fooi ontving. Zijn mensen dan zo zuinig, vraag ik me af. Al realiseer ik me dat de oorzaak waarschijnlijk vooral bij het vreemde fooi-systeem van Deliveroo ligt. Een fooi geef je immers al bij het moment van bestellen, vooraleer je de bezorger gezien hebt, of cash bij levering. In coronatijden niet evident. Toegegeven, na een ritje van 4 kilometer richting Sint-Kruis, zou een fooi een enorme boost voor het moraal zijn. Hoewel dat niet gebeurt, blijf ik met een glimlach bezorgen, bestelling na bestelling. "Goedenavond. Smakelijk!" Aan enthousiasme geen gebrek. Mijn eeuwig positivisme loont een paar bestellingen later blijkbaar plots wel. "Neemt u fooien aan?" vraagt een man wanneer ik zijn bestelling aflever. Verrast stamel ik: "euh ja, uiteraard", waarna ik een briefje van 5 euro in mijn handen geduwd krijg. Van een boost gesproken!Met een glimlach op het gezicht begin ik aan mijn laatste uur. Elke bestelling is een klein avontuur, ik mag fietsen in de mooiste stad ter wereld en word er nog voor betaald ook. Straks begin ik dit nog écht leuk te vinden. Ik wend mijn duursportervaring als hardloper aan om een appelflauwte te vermijden. De kilometers op de kasseien beginnen stilaan door te wegen, maar op adrenaline bereik ik de kaap van de 100 euro. Voor mijn laatste order word ik met één hamburger 3,6 kilometer verder gestuurd. Dat soort orders doen me toch de efficiëntie en rendabiliteit van het systeem in vraag stellen, maar ik voer braaf de instructies uit, lever de hamburger af en klok af op 108 euro voor 20 bestellingen, inclusief fooien. 18 euro per uur of ruim 1,3 euro per kilometer. Niet slecht voor een namiddagje fietsen. De workout - volgens mijn sporthorloge verbrandde ik ruim 2.600 kcal - krijg ik er gratis bij. Toegegeven, ik heb al minder productieve zondagen gehad. Of er een carrièreswitch zit aan te komen? Niet meteen, maar in de zomer is dit wat mij betreft een mooie, sportieve bijverdienste.