Patrick: "In veel Deerlijkse huizen en daarbuiten prijken olieverfschilderijen van de hand van mijn vader. Meestal landschappen die rust uitstralen. Weiden met knoestige knotwilgen onder een prachtige lucht.
...

Patrick: "In veel Deerlijkse huizen en daarbuiten prijken olieverfschilderijen van de hand van mijn vader. Meestal landschappen die rust uitstralen. Weiden met knoestige knotwilgen onder een prachtige lucht.Zijn nakomelingen kregen ook de microbe voor schilderen te pakken. Wij zijn opgegroeid tussen canvas, verftubes en borstels."Jerome, onderwijsmens, gaf nooit schilderlessen aan zijn zonen. Hij liet hen de volledige vrijheid zowel qua onderwerp als techniek. Elk is ongedwongen zijn eigen schilderweg mogen en kunnen gaan. Zijn atelier stond altijd open voor zijn zonen.Patrick schildert al jaren en zijn werk is regelmatig te zien op tentoonstellingen. Normaal kiest hij voor olieverf op doek. "Het laatste jaar teken ik met een gewone blauwe bic, een bijna magisch instrument waarmee ik veel verschillende tinten blauw kan toveren. Ook andere expressievormen boeien mij. Laatst was er in de kerk van Sint-Lodewijk een film te zien van mijn 'zandkunst'."Geert hanteert de grove borstel om met olieverf vooral personen op doek te vereeuwigen. Mensen boeien hem. "Achter elk goed schilderij schuilt een verhaal", zegt hij, "het is communiceren, een niet verwoord idee."Stijn, zoon van Patrick, schildert van in zijn kinderjaren. Hij begon met aquarellen en stapte over naar olieverf en gemengde technieken. Vooral moderne werken spreken hem aan. Patrick over zijn zoon: "Hij houdt van passende gekleurde vlekken die in harmonie naast elkaar geborsteld worden tot één niet figuratief geheel. Zijn werken ogen gedurfd en speels. Het werken op grote doeken schrikt hem niet af."De werken zijn nog te zien tot 15 december op de kunstmuur in d'Iefte in Deerlijk. (MVD)