"Proficiat Hilki, je hebt het fantastisch gedaan de voorbije drie jaar. Je bent met glans geslaagd." Het is een blij weerzien tussen ZoWe-docente Julie Lowie (30) en de Eernegemse studente Hilki Selimi (22) aan het AZ Damiaan in Oostende. Die laatste hoeft zichzelf niet langer studente aan de Hogere Beroepsopleiding voor Verpleegkunde te noemen, maar werkt sinds augustus vast als verpleegkundige in het ziekenhuis waar ze ook stage liep. Op de afdeling nierdialyse. "Een droom die uitkwam", glundert ze.
...

"Proficiat Hilki, je hebt het fantastisch gedaan de voorbije drie jaar. Je bent met glans geslaagd." Het is een blij weerzien tussen ZoWe-docente Julie Lowie (30) en de Eernegemse studente Hilki Selimi (22) aan het AZ Damiaan in Oostende. Die laatste hoeft zichzelf niet langer studente aan de Hogere Beroepsopleiding voor Verpleegkunde te noemen, maar werkt sinds augustus vast als verpleegkundige in het ziekenhuis waar ze ook stage liep. Op de afdeling nierdialyse. "Een droom die uitkwam", glundert ze.Een ontmoeting als die tussen Julie en Hilki vond de afgelopen twee weken zo'n 90 keer plaats. Elke in coronatijd afgestudeerde verpleegkundige van ZoWe - met campussen in Brugge en Oostende - kreeg bezoek van zijn of haar opleidingscoach. Graduation on Tour, noemt de school het zelfverzonnen en noodgedwongen project zelf. "De traditionele proclamatie van juni werd aanvankelijk nog uitgesteld naar september, maar aangezien corona aanwezig blijft, hebben we met de werkgroep van de proclamatie een alternatief gezocht om onze studenten toch te belonen en onze appreciatie te tonen voor hun harde werk", zegt communicatieverantwoordelijke Kathy Van Tieghem. "Zo kunnen de studenten toch op een leuke manier hun opleiding afronden. Afstuderen is toch een memorabel moment in je leven. De meesten studenten gingen na hun opleiding overigens meteen aan het werk. Als zij niet naar ZoWe kunnen komen, komt ZoWe naar hen. Daar hebben we voor gezorgd", klinkt het nog."Dank je wel voor alles, Julie. Ik heb heel veel aan jou gehad. Zowel als hulp voor mijn studies maar ook wanneer het eens moeilijker ging op persoonlijk vlak", klinkt het opnieuw bij de ontmoeting die we bijwonen. Een stoffen zakje gaat Hilki's richting uit. In het hebbeding: een afstudeerhoedje om voor de gelegenheid - en de fotograaf - richting hemel te zwieren, een flesje champagne, een kaarsje, een kaartje met felicitaties én uiteraard het welverdiende diploma van verpleegkundige. Julie glimlacht. "We zijn blij dat we het schooljaar zo toch nog op een mooie manier kunnen afsluiten. Ik ben drie jaar Hilki's coach geweest en zo hebben we elkaar veel gezien, met een lach en een traan. Door corona viel alles plots weg. De laatste maanden van hun opleiding hadden we enkel nog online contact met de studenten. Ook op de stageplekken mochten we niet meer langsgaan. Elkaar fysiek zien was toch al een tijdje geleden. Dit doet dus extra deugd. Ook om zo deftig afscheid te kunnen nemen. Een knuffel kan helaas niet, maar we zullen het met een elleboogje en een lach doen." Het laatste woord is voor de kersverse verpleegkundige. "Het doet deugd dat we zo toch nog ons moment hebben gekregen. Helemaal hetzelfde is het niet, maar nu kunnen we er helemaal invliegen op de werkvloer. Schrik van de coronasituatie heb ik overigens niet. We hebben in onze opleiding voldoende kennis opgedaan over virussen. Aan motivatie geen gebrek", besluit Hilki.