Het is volop herfstvakantie wanneer we afspreken met Dirk Marteel, maar daar is door de bekende omstandigheden in Oostende niet veel van te merken. Alles is gesloten en dan blijven ook veel toeristen weg. Gelukkig kunnen we nog genieten van een prachtig zicht op de Mercator. "Ik vind de Mercator één van de meest iconische plekken in België", zegt Dirk. "Al generaties lang is dit voor Belgen één van de must-visits bij een bezoekje aan de kust."
...

Het is volop herfstvakantie wanneer we afspreken met Dirk Marteel, maar daar is door de bekende omstandigheden in Oostende niet veel van te merken. Alles is gesloten en dan blijven ook veel toeristen weg. Gelukkig kunnen we nog genieten van een prachtig zicht op de Mercator. "Ik vind de Mercator één van de meest iconische plekken in België", zegt Dirk. "Al generaties lang is dit voor Belgen één van de must-visits bij een bezoekje aan de kust."Ben je van Oostende afkomstig? "Ik ben geboren in Oostende en groeide op in Middelkerke. Maar ik ben hier naar school geweest en uiteindelijk ben ik terug verhuisd. Vandaag zou ik nooit meer ergens anders willen wonen. Ik woon hier zeer graag. Weet je wat ik vaak doe? Colombussen in eigen stad. Ik neem de fiets en vertrek zonder plan. Zo ontdek ik heel wat plekken waarvan ik het bestaan nog niet wist, zelfs na jaren. De enige vaste waarde is stoppen aan de Vistrap, om onze vissers te steunen in deze moeilijke tijden."Je bent aan het werk als woordvoerder bij Westtoer, de toeristische dienst van de provincie. Hoe lang oefen je die job al uit?"Ik heb journalistiek gestudeerd en ben ook in die sector van start gegaan. Bij De Zeewacht, zelfs! (lacht) Daarna ben ik me meer en meer gaan focussen op toerisme en zo heb ik als reisjournalist een mooi deel van de wereld kunnen zien. Daarna zette ik de stap naar communicatie, en dan vooral over de eigen provincie. In 1999 begon ik met werken bij Westtoer, waar ik vandaag nog altijd ben. En dat gaat ook niet meer veranderen. Ik werk er heel graag, het is echt een topbedrijf."Wat vind je zo boeiend aan de provincie?"Wel, West-Vlaanderen is een heel mooie vakantiebestemming. Mensen beseffen dat niet altijd. We mogen daar echt wel heel trots op zijn. Als ik naar de Westhoek ga met de wagen, is het precies alsof ik de Provence binnen rijd. Er daalt een soort rust over me heen, een zachtmoedigheid, een traagheid ook, maar dan op een goede manier. Wat we nodig hebben, is verwondering. Er is hier elke dag iets te ontdekken. Het is gewoon een kwestie van kijken. Deze zomer deed ik door West-Vlaanderen een vierdaagse fietstocht richting Nederlandse grens. Het was precies alsof we in het buitenland zaten. Ja, je moet de stap durven zetten om te genieten van vakantie in eigen land."Hoe hebben jullie het coronajaar 2020 tot nu toe beleefd?"Het is al een zeer intens jaar geweest. Toerisme is, zeg maar, de belangrijkste economische sector aan de kust; als dat dan bijna volledig plat valt, is dat hard. We proberen dan ook elke dag om mensen te ondersteunen, daar zijn heel veel collega's mee bezig. En toch de bestemmingen op een zo positief mogelijke manier in de kijker zetten. Woordvoerder is natuurlijk maar een klein deeltje van mijn job. Voor de rest ben ik bezig met de communicatie over de vier regio's in onze provincie, zowel in binnen- als buitenland. Daardoor ben ik tot het besef gekomen hoe belangrijk onze kust wel niet is. Van zodra het woord vakantie valt, denkt men aan de kust. Wist je dat de kust, vanaf dit voorjaar tot eind juni, maar liefst 1.800 keer vermeld werd in de media? Het was niet altijd evident en vooral nog nooit eerder gezien."Denk je dat het kusttoerisme zal veranderen na de coronacrisis?"We zitten zeker op een kantelpunt. Reizen in eigen land blijft wel nog even aan belang winnen. Storytelling zal meer en meer belangrijk worden. Mensen gaan op zoek naar een verhaal. Sommige bestemmingen doen dat nu al zeer goed, denk maar aan alles wat Oostende doet rond James Ensor."De kust heeft soms wel nog een negatief imago. Denk maar aan de kritiek over de 'Atklantikwall van appartementsgebouwen'. "Dat is historisch zo gegroeid. In de jaren vijftig kwam de congé payé. Elke Belg kwam naar de kust op vakantie en zo verschenen hier appartementen om de vakantiegangers een verblijfplaats te geven. En aan de andere kant, kan je ook gewoon je rug draaien naar de appartementen en naar het mooiste schilderij ter wereld kijken (lacht)."Wat maakt onze kust volgens jou dan zo bijzonder?"Op een goeie zeventig kilometer vind je hier tien badplaatsen die allemaal anders zijn, elk hun eigen authenticiteit. Dat is toch prachtig? Elke Belg heeft zo zijn eigen favoriete badplaats, met de daarbij horende bijzondere herinneringen. Maar het is nostalgie met een hedendaags tintje. En een stad als Oostende heeft natuurlijk internationale allures. Kunstenaars, schrijvers, dichters... zijn hier thuis. Dat alles gecombineerd met een eigentijdsheid, fantastisch."Mocht je niet bij Westtoer aan de slag zijn, wat zou je dan doen?"Ik zou voor iets creatiefs gaan, met taal en beeld. Grafische vormgeving, documentaires maken... Vandaag zijn er zoveel dingen waar ik in de jaren zeventig het bestaan nog niet van afwist. Taal is wel altijd heel belangrijk geweest in mijn leven. Daar zou ik dan ook graag nog iets mee doen. Boeken schrijven? Misschien. Wie weet." (glimlacht)