Dirk Ista (68) werkte begin de jaren '80 een tijdlang in Bekasi, een voorstad van de Indonesische hoofdstad Jakarta, voor de firma Condeco die gespecialiseerd was in de productie van wandpanelen in prefabbeton. "Bekasi en Jakarta, dat was zoals Woumen en Diksmuide, maar dan iets groter. Ik heb er gewerkt van 1980 tot 1983. Mijn werkgever Marc Denecker wilde er een bedrijf opstarten om huizen te bouwen. We hebben eerst de fabriek opgezet en daarna de knowhow doorgegeven", vertelt Dirk.
...

Dirk Ista (68) werkte begin de jaren '80 een tijdlang in Bekasi, een voorstad van de Indonesische hoofdstad Jakarta, voor de firma Condeco die gespecialiseerd was in de productie van wandpanelen in prefabbeton. "Bekasi en Jakarta, dat was zoals Woumen en Diksmuide, maar dan iets groter. Ik heb er gewerkt van 1980 tot 1983. Mijn werkgever Marc Denecker wilde er een bedrijf opstarten om huizen te bouwen. We hebben eerst de fabriek opgezet en daarna de knowhow doorgegeven", vertelt Dirk. "In onze straat bevonden zich tientallen winkelbarakjes waar van alles verkocht en opgelapt werd, ook motoren. Harleys... dat waren toen dé machines. Die ronk alleen al, dat is subliem. We hoorden het onophoudelijk op straat. Al shoppend is het gebeurd. Bart Denecker, de zoon van mijn werkgever, wou er een kopen. 'Als hij er een koopt, dan koop ik er ook een', dacht ik. Enkele dagen later zaten we alle twee op een Harley Davidson. We telden er elk zowat twintigduizend Belgische frank voor neer."Dirk kocht een groen legertype uit 1951. De motor woog zowat 250 kilo en stond volgens lokale normen op punt. "Maar ze zijn daar heel vindingrijk", lacht Dirk. "Langs de straat zijn ze constant bezig aan motoren te prutsen en te solderen. Veel onderdelen waren dan ook versleten en opgesoldeerd. We hebben de motoren direct uit elkaar gehaald en als wisselstukken in een kist naar hier laten verschepen. Het waren duizenden stukjes, de kleinste staken in een kartonnen doos. Drie weken later kwam de boot aan in de haven van Antwerpen."Het echte werk moest toen nog beginnen. "Ik ben er na mijn terugkeer uit Indonesië met een groot hart aan begonnen, maar mijn liefhebberij werd behoorlijk op de proef gesteld. In 1985 ben ik getrouwd, daarna hebben we gebouwd en zijn de kinderen gekomen. Pas de laatste tien jaar ben ik echt beginnen sleutelen, oppoetsen en heropbouwen. Het was niet eenvoudig om de duizenden onderdeeltjes weer in elkaar te puzzelen. Ik heb een ongelooflijk arsenaal bouten en moeren in mijn garage liggen en heb mijn motor gemaakt met fijne Amerikaanse bedrading. Het was delicaat werk."De Harley Davidson van Dirk bestaat voor 60 procent uit originele onderdelen. "Ik heb hem een ander kleurtje gegeven en er een burgertype van gemaakt. De motor, de benzinetank, de versnellingsbak, het stuur en de vork zijn origineel. Het motorblok en de versnellingsbak zijn voorzien van nieuwe lagers en dichtingen. De spatborden - ze hadden in de achterste gardeboe een gat geboord voor een zwaailicht - en de velgen zijn vernieuwd. Ook de uitlaat is vervangen, want die was helemaal versleten. Mijn motor staat nu helemaal op punt en ik kijk ernaar uit om binnenkort een ritje te maken. Nu nog een nummerplaat aanvragen en ik kan ermee de baan op", aldus Dirk Ista.(KLD)