"Waar woonzorgcentra beschermingsmateriaal, coronatesten en subsidies toegewezen krijgen om hun bewoners en personeel te beschermen, kunnen wij op geen enkele steun rekenen. Nochtans heerst hier een even groot tekort en dat leidt tot absurde situaties. Voor de overheid bestaan blijkbaar twee soorten hulpbehoevende bejaarden. Onze mensen behoren tot de groep die aan hun lot wordt overgelaten", zegt directeur Dante Deleu (54).
...

"Waar woonzorgcentra beschermingsmateriaal, coronatesten en subsidies toegewezen krijgen om hun bewoners en personeel te beschermen, kunnen wij op geen enkele steun rekenen. Nochtans heerst hier een even groot tekort en dat leidt tot absurde situaties. Voor de overheid bestaan blijkbaar twee soorten hulpbehoevende bejaarden. Onze mensen behoren tot de groep die aan hun lot wordt overgelaten", zegt directeur Dante Deleu (54).Villa Assistentiewoningen in de Koninklijke Baan in Koksijde bestaat intussen 25 jaar en is erkend door de overheid als officiële zorginstelling. Er wonen vijftig hulpbehoevende bejaarden tussen de 78 en 103 jaar, de meest kwetsbare groep voor het coronavirus. "Maar in tegenstelling tot sommige andere assistentiewoningen, zijn wij onafhankelijk en hangen wij niet vast aan een woonzorgcentrum. Daarom hebben we blijkbaar geen recht op dezelfde hulp zoals woonzorgcentra, terwijl we met even grote tekorten aan beschermingsmateriaal kampen en onze doelgroep even kwetsbaar is. Op eigen houtje mondmaskers vervangen, is praktisch onhaalbaar. Eindelijk is onze bestuurder Francis Deberdt erin geslaagd een bestelling te plaatsen, al liggen de prijzen erg hoog. Hopelijk worden ze nu snel geleverd. Ook op de aan woonzorgcentra beloofde tests kunnen wij niet rekenen en dat zorgt voor heel veel onzekerheid. Ons personeel loopt echt op de toppen van de tenen", zucht directeur Dante Deleu."Toen ik vorige week contact opnam met het Agentschap Zorg en Gezondheid, kreeg ik te horen dat ze geen richtlijnen hebben gekregen om ons te helpen. Ze vonden dat ook vreemd, maar moeten zich aan de orders houden. Het is precies alsof onze bewoners tweederangsburgers zijn", gaat de directeur verder. Volgens hem leidt het tot schrijnende situaties op de werkvloer. "Sommige personeelsleden dragen een mondmasker gemaakt door een vrijwilliger, anderen werken al een week lang met een mondmasker voor eenmalig gebruik, sommigen dragen gewoon niets omdat er simpelweg geen voorraad is. En onze bewoners kijken ook televisie hé, ze vragen zich af waarom zij niet dezelfde bescherming mogen genieten en in de steek worden gelaten. Ik moet hen het antwoord schuldig blijven. Als dit zo verder gaat, zijn ze een vogel voor de kat", aldus Dante Deleu.Van een corona-uitbraak is er bij Villa Assistentiewoningen nog geen sprake. "Gelukkig hebben wij van bij het begin dezelfde maatregelen genomen als de woonzorgcentra, terwijl de overheid dat eigenlijk niet heeft voorgeschreven. Zo wordt elk niet-essentieel bezoek geweigerd, is de cafetaria gesloten en moet iedereen zich aanmelden om het gebouw binnen te komen. De bewoners moeten op hun kamer blijven, maar er zijn laptops voorzien zodat ze kunnen skypen met familie en vrienden. Toch blijft de situatie precair, want onze bewoners hebben 24 op 24, 7 op 7 zorg nodig, die enkel door ons personeel kan worden gegeven. Als iemand het coronavirus heeft, zullen we dat pas weten wanneer het kalf al verdronken is. Want op coronatests kunnen we tot op heden evenmin rekenen", voegt de directeur nog toe. Even schrijnend is volgens hem de situatie voor de zelfstandige verplegers die dagelijks de bewoners komen verzorgen. "Die mensen verzorgen tot 50 patiënten per dag maar moeten het stellen zonder beschermingsmateriaal. Nu er geen bezoek meer is van kinderen of familie, komen veel bezorgdheden nog eens extra bij hen terecht. Die mensen zouden een medaille moeten krijgen voor hun onvoorwaardelijke inzet", zegt Dante Deleu nog. "Mijn oproep aan de overheid is dus om de onafhankelijke serviceflats en assistentiewoningen niet links te laten liggen. Behandel deze bewoners niet als tweederangsburgers want ze ze zijn even kwetsbaar als de mensen uit de woonzorgcentra en hebben dezelfde noden", besluit hij. (BB)