Voor KW houdt Kenny een dagboek bij. Lees het elke dag op www.kw.be/kenny.
...

Op 27 juni 1979 ging in Fleurance de 66ste editie van de Tour de France van start. Op 22 juli stond de Fransman Bernard Hinault in Parijs te pronken met zijn tweede gele trui op rij. De Bretoen domineerde de wedstrijd en won 7 van de 25 ritten en naast de gele ook de groene puntentrui. Vier Belgen konden een rit winnen, waaronder Marc Demeyer uit Avelgem. Een andere West-Vlaming, Michel Pollentier, was gestart als kopman van Splendor-Eurosoap, maar moest vroegtijdig afstappen. Ook zijn meesterknecht Alain Desaever gaf in de 17de rit op de flanken van de Galibier op. Zijn opgave zou hij heel zijn leven blijven betreuren. Nu, 40 jaar later, wil zijn zoon Kenny het werk van zijn vader afmaken. "Mijn pa overleed in 2014 aan kanker. Hem zo zien aftakelen deed pijn. Wij deden alles samen. Ik erfde de wielermicrobe van hem en we gingen samen naar KV Oostende. Hij was mijn boezemvriend."Sindsdien speelde Kenny met het idee om de Tour van '79 zelf te rijden. "In april vorig jaar hakte ik de knoop door, maar ik zou me wel volledig smijten. Mijn gezin steunt me, maar dat heeft natuurlijk gevolgen voor ons familiaal leven. Inge en Aiko offeren hun vakantie op om mij te ondersteunen."Kenny heeft zelf ook een verleden als wielrenner, maar is in het wielermilieu nu vooral bekend als ploegleider bij EFC-L&R Vulsteke. Daarnaast werkt hij als leerkracht in de tweede graad van basisschool De Sportplaneet in Veurne. "Ik krijg veel steun van mijn directeur en collega's. Ik ben speciaal ook vier vijfde gaan werken om zo mijn trainingen beter te kunnen inplannen. Ook mijn leerlingen leven enorm mee. Ze vragen voortdurend hoe het gaat." Kenny besloot om voor dit avontuur een trainer onder de arm te nemen. "Stefaan Capoen begeleidt me. Hij stelde trainingsschema's op en adviseerde me om in de winter rustig te trainen. Zo kon ik een brede basis creëren waarop ik de voorbije maanden verder bouwde." Hij ging op stage in Spanje en verkende ook de koninginnenrit in de Pyreneeën. Sinds januari trainde hij dan ook meer dan 12.000 kilometer. Omdat hij als renner moest stoppen door knieproblemen, nam hij ook een kinesist onder de arm. Ten slotte werkte hij ook samen met een diëtist. "Bergop telt iedere kilo. Ik moest dus minder sneukelen. Ook drink ik sinds januari geen alcohol meer. Ondertussen heb ik een vetpercentage van 7,5 procent en voel ik me mentaal en fysiek klaar voor de uitdaging."Donderdag startte Kenny zijn wieleravontuur. De eerste ritten worden onmiddellijk pittig. De vierde rit is de koninginnenrit in de Pyreneeën, met beklimmingen van de Soulor en de Col d'Aspin. "Die etappe heb ik verkend. De Soulor ben ik dan volop opgereden en ik stond op Strava bij de beste tijden." Op vrijdag 5 juli volgt een kasseirit tussen Amiens en Roubaix. Die etappe vreest Kenny enorm. "Ik weeg 66 kilogram, niet ideaal om over de kasseien te dokkeren. Die rit zal ik serieus op mijn tanden moeten bijten." Op maandag 8 juli gaat het parcours van Brussel naar Rochefort. "Een korte etappe van 35 kilometer. Mensen die zin hebben, mogen gerust komen meerijden." Daarna trekt Kenny via de Vogezen richting de Alpen. Na twee weken heeft hij een rustdag, waarna een moordende slotweek volgt.Wanneer hij aankomt in Parijs, zal hij 3.720 kilometer afgelegd hebben in 26 dagen, een huzarenstuk. "Falen is gewoon geen optie. Desnoods rij ik de laatste ritten aan 20 kilometer per uur, maar Parijs zal ik halen." De laatste weken leefde Kenny dan ook toe naar de start van zijn Tour de France. Hij trainde nog een aantal keren in de Ardennen en deze week probeerde hij vooral te rusten. "Het is nog een drukke week geweest. De rapporten moesten binnen en ik heb ook veel moeten inpakken. We huren een bestelwagen waarmee we al ons materiaal kunnen vervoeren. Ook de hotels zijn al allemaal geboekt." Met zijn huzarenstukje wil Kenny ook geld inzamelen voor het Kinderkankerfonds. Zijn vader Alain overleed aan kanker en ook zijn dochtertje was even ernstig ziek. "Ze moest een ruggenmergpunctie ondergaan. Net toen ze naar de operatietafel ging, kwam er een cliniclown langs. Hij is speciaal blijven wachten om haar te kunnen zien. Aiko was zo blij en dat ontroerde mij. Daarom wou ik dat het geld naar het Kinderkankerfonds gaat. Ondertussen hebben we al zo'n 8.000 euro ingezameld. Mensen kunnen nog steeds geld storten. Ik droom ervan om de kaap van de 10.000 euro te overschrijden. Dat zou fantastisch zijn", besluit Kenny. Wie het project van Kenny wil steunen, kan nog steeds een gift doen via BE06 1431 0449 0222.(SD)