Delphine (32) is de dochter van Rudy en Katelijn Delchambre-Vercruysse uit de Meersstraat. Ze stelt zich voor als een wereldburger in hart en nieren. Delphine is normaal niet veel in Ingelmunster. Na corona zou ze graag terug de wereld verder gaan verkennen. "Sinds anderhalf jaar ben ik zelfstandige. Bewust kies ik ervoor om mijn passies te volgen, mezelf creatief uit te drukken en van dienst te zijn waar ik kan. Dit gaat vol ups en downs, net zoals het leven zelf", vertelt ze.
...

Delphine (32) is de dochter van Rudy en Katelijn Delchambre-Vercruysse uit de Meersstraat. Ze stelt zich voor als een wereldburger in hart en nieren. Delphine is normaal niet veel in Ingelmunster. Na corona zou ze graag terug de wereld verder gaan verkennen. "Sinds anderhalf jaar ben ik zelfstandige. Bewust kies ik ervoor om mijn passies te volgen, mezelf creatief uit te drukken en van dienst te zijn waar ik kan. Dit gaat vol ups en downs, net zoals het leven zelf", vertelt ze.Onder de naam 'Delphine Delchambre Yoga' hou ik mij voornamelijk bezig met het geven van yoga en bewegingstherapie met aandacht voor meditatie, ademhalingswerk en creatief delen", zegt Delphine. "Ik schrijf zowel voor mezelf als anderen, en ik ontwerp ook creatieve en educatieve workshops voor kinderen, waarmee ik graag de wereld naar de kinderen breng en de verbeelding van de kinderen gebruik. Dit doe ik onder de naam Wayra Freedom Project. Ik hoop om banden te kunnen creëren tussen kinderen en mensen de wereld rond."Delphine is ook volop in de weer een 'fair fashion'-project. "Al mijn activiteiten zijn gelinkt aan de liefdadigheidsstichting die ik aan het opstarten ben en dat is dus Wayra Freedom Project", legt ze uit.Delphine werkt vrijwillig mee als TelefoonSterbij de gemeente. "Tijdens mijn reizen doe ik vaak aan vrijwilligerswerk. Ik engageermij in de gemeenschappen waar ik terechtkom om zo mensen te leren kennen, een cultuur te ontdekken en mijn steentje bij te dragen. Ik vond dat het hoog tijd was dat ik dit ook deed in de gemeenschap waar ik opgroeide, namelijk in Ingelmunster."Aan het begin van de coronacrisis liet ze de gemeente weten dat ze wou helpen waar ze kon. En zo werd ze uiteindelijk tot TelefoonSter gekroond. "Als TelefoonSter is het je opdracht om door de gemeente uitgekozen 80-plussers op te bellen. De gemeente maakt een lijstje met vragen die je kan stellen om gericht te kunnen opmerken hoe we de senioren nog beter kunnen bijstaan en helpen. Je hoeft het gesprek niet te beperken tot de voorgestelde vragen en je mag vrijuit een praatje slaan, wat meestal wel gebeurt", legt ze uit.Een gemiddeld telefoongesprek duurt een tiental minuutjes. Sommige mensen kiezen om niet meer teruggebeld te worden, maar de meesten verkiezen om af en toe eens een telefoontje te krijgen. "Het is voor vele 80-plussers echt een opkikker om eens met iemand te kunnen praten, zelfs over de telefoon. De coronacrisis heeft bij velen voor nog een grotere eenzaamheid gezorgd", beseft Delphine. "Daarnaast hebben de mensen die ik aan de lijn krijg, vaak nog veel andere zorgen en verhalen die ze graag eens met iemand delen."Delphine steekt met plezier wat van haar vrije tijd in dit project. "Het is fijn te kunnen luisteren naar de verhalen van mensen en te ontdekken hoe de wereld van anderen, die ik helemaal niet ken, eruitziet. Het versterkt nogmaals mijn idee dat iedereen een verhaal met zich meedraagt, dat iedereen het op bepaalde momenten moeilijk heeft in het leven, geconfronteerd wordt met ziekte, de dood, uitdagingen...", legt ze uit. "Maar ook dat iedereen een netwerk van mensen rondom zich heeft waar ze mee verbonden zijn en liefde ervaren, hopelijk toch. Sommige oudere mensen krijgen spijtig genoeg niet zoveel bezoek en in deze coronatijden zijn visites zelfs nog schaarser dan vroeger. We leven in een nogal individualistische wereld. Zien dat de gemeente het initiatief neemt om die bubbel van alleen zijn en alles alleen moeten kunnen probeert te doorbreken, dat vind ik echt mooi", vertelt Delphine.Ze kiest vrij wanneer ze de mensen opbelt. "Ik heb niet echt een vaste dag of tijdstip waarop ik de mensen opbel. De gemeente laat me vrij, afhankelijk van eigen agenda en keuze. Ik zorg wel dat ik niet gehaast ben om een gesprek af te ronden of iemand niet de tijd te schenken die ik zou willen geven of zelf zou willen krijgen."Delphine zegt dat ze veel dankbaarheid terugkrijgt. "Heel veel zelfs, dat is echt het fijnste aan TelefoonSter zijn. De mensen zijn echt enorm dankbaar dat ze een telefoontje krijgen, dat er aandacht naar hen uitgaat. Het doet echt deugd die dankbaarheid te mogen voelen en te merken hoe er mensen zijn die de kleine dingen weten te waarderen. Het straalt een positieve energie uit, ook voor mij. En helpt de senioren om hun zorgen en eenzaamheid wat te vergeten. Dankbaarheid is het mooiste geneesmiddel", besluit Delphine."De senioren worden al te vaak vergeten in een wereld waar alles rond jeugd draait. Eén dame aan de telefoon zei mij: "We leven op ons eigen eiland". Hoewel deze mensen barsten van de levenservaring en hun leven even mooi en waardevol is als jonge levens, toch lijkt hun leven minder interessant. Onterecht!" (PADI)