De Jan Palfijnstraat in het centrum van Kortrijk, op een boogscheut van de Grote Markt. In onverdachte tijden was dit een typische straat in een druk gedeelte van de stad, waar veel mensen overdag uit werken zijn en zich 's avonds verschuilen achter een van de hoge gevels of in de appartementsblokken. De coronacrisis heeft die routine alvast grondig dooreengeschud. Dezer dagen is zowat iedereen thuis en verandert de straat 's avonds kortstondig in een (veilige) openluchtdisco, inclusief lachende, zwaaiende en feestende buren.
...

De Jan Palfijnstraat in het centrum van Kortrijk, op een boogscheut van de Grote Markt. In onverdachte tijden was dit een typische straat in een druk gedeelte van de stad, waar veel mensen overdag uit werken zijn en zich 's avonds verschuilen achter een van de hoge gevels of in de appartementsblokken. De coronacrisis heeft die routine alvast grondig dooreengeschud. Dezer dagen is zowat iedereen thuis en verandert de straat 's avonds kortstondig in een (veilige) openluchtdisco, inclusief lachende, zwaaiende en feestende buren. "Ik had op een lokale Facebookgroep gelezen over de oproep om een wit laken aan je gevel te hangen, als steunbetuiging voor de vele dokters en verplegers die in de eerste lijn van de oorlog tegen het coronavirus staan. Alleen: ik had geen wit laken. En dus trok ik 's avonds mijn wit trouwkleed aan, opende het grote raam aan de straatkant en begon stipt om 20 uur keiluide muziek te spelen en te applaudisseren", zegt Nele Tassaert.In normale omstandigheden zouden de buren misschien klagen, de politie of zelfs het Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg bellen maar dat gebeurde niet. "De buren deden en doen gewoon mee. Ze komen aan hun voordeur staan, verschijnen op straat of zwaaien van achter hun raam. Iedereen roept naar elkaar, we dansen en feesten. In het begin van de periode van strenge maatregelen was het altijd heel stil in de straat, nu komt iedereen samen. Niet letterlijk natuurlijk, we respecteren de regels van de social distancing maar er heerst toch een leuk sfeertje in de straat nu. Overdag overleggen we met elkaar op sociale media over welk liedje we 's avonds gaan spelen. De voorbije dagen passeerden de Kortrijkse bands SX, Balthazar en Johny Turbo al de revue en nu zijn we aan het afspreken wat het vanavond zal worden. Als ik dan 's avonds de muziek keihard zet, zijn de reacties altijd hartverwarmend enthousiast. Ik heb nu al mensen leren kennen die al jaren in mijn straat wonen en waar ik voordien nog nooit mee gesproken had", zegt Nele.Na die eerste keer in trouwkleed, verscheen Nele ook al in een rallypak en andere verkleedkleren in haar raam. "Een beetje humor moet kunnen. Zeker nu. Ik merk dat ook in de gesprekken die ik met mijn vriendenkring heb via videochat. De mensen lachen meer. Volgens mij komt dat omdat iedereen een beetje uit zijn eigen ritme valt. We zitten allemaal thuis, er is meer tijd en rust. Ik ben zelf immomakelaar en rij rally in mijn vrije tijd maar dat kan nu allemaal niet meer. Ik mag geen klanten ontvangen en de meeste rally's zijn afgelast tot eind augustus. De stress en de gejaagdheid van het dagelijkse werkritme zijn weggevallen en je maakt veel meer tijd voor familie en vrienden.""Ik heb natuurlijk het geluk dat niemand in mijn familie of vriendenkring ziek geworden is, dat zou natuurlijk een ander verhaal zijn. Maar nu zit iedereen thuis, in zijn cocon en dat is eigenlijk best wel gezellig. Ik hoop echt dat, eens het coronavirus verslagen is en het dagelijkse leven zal hervatten, er toch iets van deze periode zal blijven hangen. Dat we af en toe toch eens wat gas zullen terugnemen en tijd zullen nemen voor de dingen die er echt toe doen", zegt Nele.Zolang de maatregelen van kracht zijn, zal de Jan Palfijnstraat in Kortrijk alvast iedere avond blijven losgehen. "Ik ga door, ja. Ik merk aan de vele reacties op de filmpjes van onze actie dat de mensen uit de zorgsector er echt wel iets aan hebben. En het is ook gewoon leuk om dat gevoel van verbondenheid met elkaar te behouden.""Vóór corona was iedereen vooral met zichzelf bezig en nu we allemaal thuiszitten, hebben we tijd om ons te bezinnen en eens na te denken. Dan merk je dat beroepen als vrachtwagenchauffeur, thuisverpleger, winkelbediende of pakjesbezorger helemaal niet zo'n vanzelfsprekende beroepen zijn. Als dat besef ook na deze crisis een beetje blijft hangen, dan hebben we misschien wel een kans om naar een warmere samenleving te gaan.""We hebben dit nog nooit meegemaakt. Een financiële crisis, ja, maar dit gaat over zoiets essentieels als de volksgezondheid én het treft de hele wereld. Dat stemt toch tot nadenken. Als we allemaal ons best doen om ons aan de voorlopige beperkingen te houden, dan ben ik zeker dat we hier wel uit geraken. Die hoop blijf ik koesteren en tot zolang zullen we doorgaan met onze actie. Gazze geven!".