We hebben geluk dat we Zaza eindelijk hebben kunnen strikken voor een Mercator-gesprek. Want echt happig op interviews is de cartoonist niet. "Ik geef niet graag interviews omdat ik meer geïnteresseerd ben in andere mensen dan in mezelf. Daarbij ben ik - zo vertelt men mij toch - goed in vragen stellen en luisteren. Toch belangrijke eigenschappen voor een interviewer!"
...

We hebben geluk dat we Zaza eindelijk hebben kunnen strikken voor een Mercator-gesprek. Want echt happig op interviews is de cartoonist niet. "Ik geef niet graag interviews omdat ik meer geïnteresseerd ben in andere mensen dan in mezelf. Daarbij ben ik - zo vertelt men mij toch - goed in vragen stellen en luisteren. Toch belangrijke eigenschappen voor een interviewer!" Ooit de Mercator bezocht?"Zoals zoveel Oostendenaars ben ik nog nooit aan boord geweest. Maar het schip was in mijn jeugd wel een baken, want het lag recht tegenover mijn middelbare school."Je bent ondertussen al 35 jaar weggespoeld uit je geboortestad. Voel je je nog Oostendenaar?"Absoluut. Alleen kom ik er te weinig. Ik reis het liefst met de trein en dan ben ik al snel van deur tot deur drie uur onderweg om familie en vrienden te zien. Bij deze pleit ik voor één directe verbinding Antwerpen-Oostende, één keer per dag. Maar mijn jeugdherinneringen zijn me dierbaar: hoe wij als kind kaarsen gingen 'lenen' in het kapelletje aan de Duinenweg in Raversijde om dan de bunkers in het domein van Prins Karel te verkennen. Zelf heeft hij ons nooit betrapt maar zijn aanwezigheid alleen al boezemde ons angst in. Ook de bezoekjes aan de Top 34, de brasserie bovenop het Europacentrum horen bij de magische souvenirs uit mijn kinderjaren."De echte Oostendenaar is er een met een hoek af. Klopt dat?"Zeker. Voor de meeste West-Vlamingen luidt het adagium: 'Doe mo geweune'. Wij zijn toch wat ruwer in de bolster, dagen graag wat meer uit. We zijn wat meer absurder in taal en humor. Denk maar aan James Ensor, Johannes Verschaeve, Gunter Lamoot, Kamagurka, Arno... " Hoe kwam je zelf de coronatijd door?"Heel gewoon, want ik leef al meer dan 20 jaar in een mezelf opgelegde comfortabele quarantaine. Ik werk altijd van thuis uit. Mijn leven ging dus gewoon door. Alleen voelde ik me niet meer zo bijzonder omdat toen kennelijk iedereen mijn levensstijl begon over te nemen." "Dat de wereld opeens verstilde vond ik wel mooi, want zelf heb ik stilte nodig om creatief te kunnen zijn. Ook tof dat velen zich kritische vragen begonnen te stellen over hun jachtige manier van leven. Het klinkt raar maar dat soort vragen stelde ik me als kind al: wat doen we hier op deze bol? Wat is de zin van het leven? En ik vond het raar dat zo weinig volwassenen zich dat soort vragen stelden. Zelf ben ik er meer en meer van overtuigd dat stilte een zeldzaam goed is en een onbetaalbare luxe, veel waardevoller dan geld, roem en materieel comfort."Je bent cartoonist: hoe omschrijf je zelf je metier?"Het is een containerbegrip. Vroeger was het iemand die een grappige tekening maakte met pen en papier. Vandaag probeer ik met behulp van de meest diverse media - lees: met een volwassen tekentablet- een grappig beeld te creëren. Maar humor creëren blijft het einddoel."Waar blijf je dag in dag uit je inspiratie halen?"Ik vermoed dat ik anders, meer verwonderlijk naar het leven kijk en daardoor andere associaties maak die tot verrassende hersenkronkels leiden die humor genereren." Voor jouw 'zazagravures' in Knack hoef je zelfs niet meer te tekenen. Wordt de cartoonist lui?"Nee, dit concept ontstond eerder toevallig. Ooit had ik in het zicht van de deadline geen inspiratie en bedacht ik dan maar een onderschrift bij een oude gravure. Maar vergis je niet: zo'n bondig commentaar bedenken vergt heel wat werk: veel boeken met oude gravures doorzoeken, keuzes maken, humoristische, originele tekst bedenken... . Elk woord moet qua klank en betekenis zijn plaats verdienen. Daar is dus over nagedacht! Niet zelden gaan vier of vijf teksten vooraf aan het ultieme onderschrift."Mag nog met alles en iedereen gelachen worden?"Af en toe sneuvelt er een van mijn creaties omdat de sociale druk van adverteerders en sociale media alsmaar toeneemt. Er mag minder en minder gelachen worden met religie, gender, ras of politiek. Ook ik ervaar een toenemende zelfcensuur." Ben je een workaholic?"Nee, ik werk hard maar ik bepaal wel zelf graag wanneer. Een cartoonist is (geestelijk) een topsporter. Dankzij de sociale media, weet ik dat de lezers mijn interventies appreciëren en dat politici zich, zelfs in een minder flatterende rol, graag in 'ons kent ons' opgevoerd zien. Mijn burgemeester Bart De Wever liet me weten dat hij ermee kan lachen. En al kan ik nooit op vakantie, het blijft de leukste job ter wereld." (ML)