"De Ruiter is altijd een speciale wijk geweest", lacht Geert Huyghe die als geen ander de polsslag van De Ruiter aanvoelt. "Onze wijk is echt één van de plaatsen in Roeselare die het verst van het centrum is verwijderd. Toen de R32 of de Rijksweg werd aangelegd, kwam er zelfs een fysieke hindernis bij om De Ruiter te bereiken."
...

"De Ruiter is altijd een speciale wijk geweest", lacht Geert Huyghe die als geen ander de polsslag van De Ruiter aanvoelt. "Onze wijk is echt één van de plaatsen in Roeselare die het verst van het centrum is verwijderd. Toen de R32 of de Rijksweg werd aangelegd, kwam er zelfs een fysieke hindernis bij om De Ruiter te bereiken.""In 1979 kwam er op De Ruiter een priester aan die voor een ongelooflijke dynamiek zorgde. Arnold Van de Sompele werd officieel medepastoor van de Sint-Michielsparochie en kreeg onder meer De Ruiter onder zijn hoede. Er stonden 232 huizen en er woonden net geen 700 mensen. Veertig jaar later staan er 100 huizen meer en zijn er 1.000 Ruiternaars.""Arnold Van de Sompele wilde meteen het wijkgevoel en de verbondenheid tussen de bewoners stimuleren. De redenering was eenvoudig: gelovigen zagen elkaar in de kapel, sportievelingen ontmoetten elkaar op het voetbalterrein en wijkbewoners moesten elkaar kunnen vinden in een buurtlokaal.""De priester vond gehoor bij de deken en de Sint-Michielsparochie besloot een stuk grond te kopen van de zusters van de Burgerschool. Die grond bevond zich tussen het Ruiterschooltje en de kapel. Er waren echter enkele voorwaarden om een wijkcentrum te bouwen. Zo moest het centrum op eigen krachten en met eigen middelen gebouwd worden. Die voorwaarden konden Arnold Van de Sompele en een enthousiaste wijkraad en buurtbewoners niet ontmoedigen.""Het was werkelijk een huzarenstukje: de eigen Ruiternaars, en het waren stuk voor stuk vaklui, hebben in 70 zaterdagen en vakantiedagen een ontmoetingscentrum gebouwd met alles erop en eraan. Er werden 5.237 uren gratis gewerkt.""Alles werd ook zelf gefinancierd want materiaal kostte toen ook al veel geld. Er werden feestjes georganiseerd, kaartingen, tombola's en er was de jaarlijkse Fancy Fair die geld in het laatje bracht én Arnold Van de Sompele bracht zelfs 150 kasbons van telkens 5.000 Belgische frank (125 euro, red.) aan de man. Die kasbons waren terug te betalen op vijf jaar maar na twee jaar zeiden heel veel mensen dat ze de rest niet meer terug moesten hebben. Ik weet niet of Arnold dat zelf vroeg of als de mensen dat zelf voorstelden (lacht).""Het jaar 1979 was een zeer druk jaar op De Ruiter. Niet alleen was er de bouw en de inhuldiging van het Ruitercentrum, er was ook de voorstelling van het boek 'De geschiedenis van De Ruiter' en de reus Peten van de Ruiter werd gebouwd en voorgesteld. Peten van De Ruiter werd zelfs in elkaar getimmerd in het bijna voltooide Ruitercentrum. Enkele dames van De Ruiter hadden zijn kledij gemaakt en Peten van De Ruiter werd onder begeleiding van een fanfare naar de hoevefeesten bij Leon Vertriest begeleid. Daar werd hij gedoopt met water uit de Collievijverbeek. En er volgde natuurlijk het onvermijdelijk feestje. Ik ben bijna 30 jaar DJ geweest op alle feestjes van De Ruiter. Gratis natuurlijk, dat hoorde zo op onze wijk.""Wist je dat we zelfs nog een papierslag hebben georganiseerd om een accordeon te kopen voor een muzikaal talent op De Ruiter? Wij konden een mooie accordeon kopen voor Dario Yserbyt. En Dario hielp natuurlijk zelf mee aan de papierslag. Ik herinner me dat het koud was en ijzelde en Dario haalde papier op aan een huis toen er plots een Duitse scheper op hem afvloog. Door de ijzel kon Dario zich niet snel genoeg uit de voeten maken en de hond beet hem vol in de bil. Dario had zijn accordeon meer dan verdiend (lacht).""Op De Ruiter hebben we altijd ons plan getrokken en voor elkaar gezorgd. Neem nu ons wijkkrantje. We bedelen dat bij iedereen op De Ruiter en daarin staat alles wat onze wijk aanbelangt. Ook de rouwbrieven van mensen van de wijk met eventueel een in memoriam worden daarin afgedrukt. Zo moeten familieleden niet zelf overal een rouwbrief ronddragen.""In 1980-81 vertrok Arnold Van de Sompele van de Ruiter en Omer Hoorne werd voorzitter van de wijkraad en Gerard Vanlerberghe van het Ruitercentrum. Nu ben ik voorzitter van het Ruitercentrum en mijn echtgenote Marianne bekommert zich om de verhuur ervan. We hebben nog een pachtovereenkomst van negen jaar met Parochiale Werken en natuurlijk hoop ik dat die verlengd kan worden. Dit zou betekenen dat ofwel ik ofwel mijn opvolger het ziet zitten om verder te doen en dat zou toch prachtig zijn.""Maar eerst zullen we op zondag 16 juni het 40-jarig bestaan vieren van ons Ruitercentrum. Na een feestmaaltijd volgt een diavoorstelling van de bouw van de zaal en daarna volgen nog optredens van Jan Wuytens die nog kapelorganist is geweest op De Ruiter, van accordeonvirtuoos Dario Yserbyt en van Anja Yelles die nog eens optreedt op de wijk waar ze opgegroeid is. En ook priester Arnold Van de Sompele die ondertussen bijna 90 jaar is en zo veel heeft betekend voor De Ruiter, zal van de partij zijn."