Het had nog duidelijker gekund, maar dan was het wel heel pijnlijk geweest, de voorzitterskeuze van de Open VLD-leden voor Egbert Lachaert. Drie West-Vlamingen - alle drie met een duidelijke link naar de kust - bijten in het zand. Voor Stefaan Nuytten en Els Ampe (afkomstig van Oostende) zal de uitslag geen verrassing zijn, voor Bart Tommelein is de omvang van de nederlaag dramatisch - hij haalt slechts de helft van wat Egbert Lachaert aan stemmen binnenhaalt -, onverwacht dramatisch.
...

Het had nog duidelijker gekund, maar dan was het wel heel pijnlijk geweest, de voorzitterskeuze van de Open VLD-leden voor Egbert Lachaert. Drie West-Vlamingen - alle drie met een duidelijke link naar de kust - bijten in het zand. Voor Stefaan Nuytten en Els Ampe (afkomstig van Oostende) zal de uitslag geen verrassing zijn, voor Bart Tommelein is de omvang van de nederlaag dramatisch - hij haalt slechts de helft van wat Egbert Lachaert aan stemmen binnenhaalt -, onverwacht dramatisch.Een opdoffer voor Bart Tommelein, maar een opsteker voor Oostende, denken wij dan. Een centrumstad verdient de quasi voltijdse aandacht van zijn burgemeester. Dat Tommelein zijn tijd verdeelt tussen het stadhuis en het Vlaams parlement, tot daaraan toe. In dat parlement kan hij de berlangen van de centrumsteden, van de kust en van West-Vlaanderen bwaken en verdedigen. Als partijvoorzitter zou hij daar allerminst ruimte en tijd voor krijgen.Maar is dat wel zo? Is de opdoffer van Tommelein echt wel een opsteker voor Oostende? Een partijvoorzitter houdt immers heel veel touwtjes in de hand en ontwikkelt een netwerk in het centrum van de macht. Uitgerekend nu West-Vlaanderen meer nog dan andere provincies door corona gegeseld wordt - denk maar aan de ongemeen hard getroffen kusteconomie - en daar bovenop straks nog eens de confrontatie krijgt met de gevolgen van de concrete brexit. Op zo'n moment, in zo'n tijdsgewricht, kunnen mensen-met-macht de noden van een provincie extra voor het voetlicht brengen en met meer effectieve kracht aan oplossingen werken. Voor wie het intussen zou vergeten zijn: er staat ons nog altijd een regeringsvorming te wachten en ook daar spelen partijvoorzitters de eerste viool.Een nederlaag lijden doet geen deugd. De onmiskenbare drive die Bart Tommelein als politicus typeerde, zal voor eventjes weg zijn. Maar de man heeft al vele watertjes doorzwommen, ging al wel eens kopje onder, maar wist zichzelf altijd wel weer boven water te praten. Dat zal nu niet anders zijn, maar niet zonder schrammen en littekens. Niemand twijfelt eraan dat Bart Tommelein weer overeind zal krabbelen, maar of hij nog even gezwind als voorheen zal lopen en sprinten, is zeer de vraag. Kortom, wat op het eerste gezicht een goede zaak lijkt voor stad Oostende is bij nader inzien helemaal geen opsteker. De nederlaag van Tommelein in de voorzitterskamp voor Open VLD is finaal geen goede zaak voor stad en evenmin voor West-Vlaanderen.