Volg de ontmoetingen van onze stadsreporter Kurt Vandemaele met de Kortrijkzaan in de krant en online. Ontvang KW Kortrijk-Menen in de brievenbus en lees alle artikels op kw.be. Nu supervoordeling: 6 weken voor 10 euro. Klik hier

Nadia verloor 18 jaar geleden haar zoon: "Ik geniet van het leven, maar soms zijn er van die dagen..."

Dinsdagmiddag was Nadia Ovaere aan het winkelen in de K. Tegenwoordig woont ze in Bissegem, maar ze heeft lang in Kortrijk gewoond. Dankzij het programma 'Nieuwe Feiten' op Radio 1 mag ik ze als jonge, actieve gepensioneerde een 'Jagger' noemen. Een van die mensen die zich niet door haar leeftijd laat tegenhouden om te leven. Dat ze een groot verdriet met zich meedraagt, maakt haar drang om te leven alleen maar groter. Al geeft ze toe dat ze 18 jaar na het verlies van haar zoon af en toe nog heel moeilijke momenten heeft.

Bernard Lelou:"Ik kan niet gelukkig zijn terwijl mijn kinderen verhongeren"

Bernard Lelou aarzelt geen moment wanneer ik hem vraag of hij wil praten. Hij lacht zijn parelwittetanden bloot en zegt "wat wil je van me weten?" We staan op het Sint-Amandsplein. Hij woont er in de buurt, op Overleie. Nog maar zeven maanden. En toch lijkt het alsof hij er iedereen kent. Het maakt niet uit welke huidskleur ze hebben of welke religie, hij spreekt iedereen aan. Het is hem niet aan te zien dat zijn hart bloedt. "Hoe kan ik gelukkig zijn terwijl mijn kinderen honger hebben?", zegt hij. "Waarom is het leven een zoveel hardere strijd wanneer je in Afrika geboren bent? " Vragen waarmee hij me achterlaat, na me hartelijk de hand geschud te hebben. Zijn woorden spelen al dagen door mijn hoofd.

Fabienne Boelens: "Ik probeer gewoon te doen wat de hemelse vader van me verwacht"

Ze vlamt met haar rolstoel over de stoep, maar remt zonder aarzelen af wanneer ik naar haar zwaai. Ze heeft iets van een zwaailicht, met die rode kleurspoeling in haar haar. "De lamp in mijn badkamer is kapot en ik ben iets te scheutig geweest met het product waarmee ik mijn grijze haren wou verdoezelen", excuseert ze zich. Fabienne Boelens, zo heet ze. Ze is 62 en al bij de eerste zin die ze uitspreekt, hoor ik dat ze niet van Kortrijk is. Toch noemt ze zichzelf een Kortrijkzane. En wat ze nog is? Invalide, alleen, diepgelovig en gastvrij. Zo ga ik de volgende dag bij haar langs in haar appartement op het Casinoplein.

Luc Verbeke: "Het kan morgen gedaan zijn, dus pluk de dag"

Luc Verbeke is zijn naam, zegt hij. Hij woont in de Vlaanderenstraat in Heule. Tenminste, zijn voordeur staat in Heule. "Als ik mijn garage uitrij, kom ik in Kortrijk terecht. Ik ben een gespleten geval," zegt hij. En dat blijkt al snel. Luc kan van doodernstig naar doodleuk gaan in een fractie van een seconde, merk ik al vlug. Wanneer hij iets later zegt: "Ik heb het steenstof met de paplepel meegekregen," weet ik dat ik met deze gesprekspartner gebeiteld zit.

Emma Joye: "Ik zie wel waar het leven mij brengt"

Kurt Vandemaele trekt door de straten van Kortrijk en stelt aan de voorbijgangers één vraag: "wie ziej gie?". Een vraag die velen onder ons zo vaak zouden willen stellen. De antwoorden krijg je hier te zien in de videoreeks 'De Kortrijkzaan'. Leer de mensen uit je buurt kennen. Vandaag: Emma Joye.

Arne Vanhoutteghem en Helena Sileghem: "Jonge mensen zijn weer fier om West-Vlaming te zijn"

Het is een trend: jonge West-Vlamingen keren terug uit Gent. Arne Vanhoutteghem en zijn geliefde, Helena Sileghem, hebben gestudeerd in Gent en zijn er enkele jaren blijven wonen, maar onlangs keerden ze terug. Niet naar hun geboortestad Zwevegem, maar wel naar Kortrijk. Ze kochten er een huis en voelen er zich al helemaal thuis. Die zondagnamiddag zaten ze onder de luifel van het terras van De Dingen, terwijl het pijpenstelen regende. Gezellig met zijn tweetjes te genieten van elkaar. Tot ik daar toevallig passeerde.

Bernard Declercq: Ik heb al vijf jaar het gevoel dat ik in een bokaal leef

Kurt Vandemaele trekt door de straten van Kortrijk en stelt aan de voorbijgangers één vraag: "wie ziej gie?". Een vraag die velen onder ons zo vaak zouden willen stellen. De antwoorden krijg je hier te zien in de videoreeks 'De Kortrijkzaan'. Leer de mensen uit je buurt kennen. Vandaag: Bernard Declercq.

Griet Demyttenaere: Wie ongelukkig wordt van het alleen zijn, moet maar buiten komen"

Zon op zondag, dat doet iets met de mensen. Dan komen ze komen buiten. Om vitamine D aan te maken of gewoon omdat het zalig zitten is op een bankje langs de verlaagde Leieboorden. Op een van die bankjes is Griet Demyttenaere druk bezig notities aan het nemen. Zo'n bank nodigt bijna uit tot een gesprek. Ik zit nog geen twee minuten naast Griet of ik weet al dat ze op een appartement in de buurt woont. "Ik heb er wel een terrasje, maar hier zo zitten rondkijken naar de omgeving en naar de mensen, kan best inspirerend werken", zegt ze. "En voor je het weet knoop je een gesprek aan met iemand." Precies.

Khadija Ait Bazene en Chaimae El Massaoul: "Wie droomt van een betere wereld, begint beter bij zichzelf"

Kurt Vandemaele trekt door de straten van Kortrijk en stelt aan de voorbijgangers één vraag: "wie ziej gie?". Een vraag die velen onder ons zo vaak zouden willen stellen. De antwoorden krijg je hier te zien in de videoreeks 'De Kortrijkzaan'. Leer de mensen uit je buurt kennen. Vandaag: Khadija Ait Bazene en Chaimae El Massaoul. Ze hebben dagelijks last van racisme en willen daar iets aan doen. "Wie droomt van een betere wereld kan maar beter bij zichzelf beginnen."

Walter Vandenberghe: "Volgens mijn identiteitskaart word ik 105. Ze is geldig tot 2044"

Walter Vandenberghe staat in zijn deurgat in Kapel ter Bede 24, te praten met zijn buurvrouw wanneer ik passeer. Of een van hen wil praten, vraag ik. De vrouw zegt: 'Zeg jij het maar, Walter. Ik ben daar niet voor.' Hij gniffelt van achter zijn walrussnor en zegt: 'Wat is het, dat je wil weten?' Ik zeg hem dat ik wil weten wie hij is en hij begint aan zijn betoog. Een vol uur hang ik in zijn deurgat aan zijn lippen. Diezelfde lippen waar op een gegeven moment de uitspraak uitrolt: 'Toen ik vroeger op café ging, zat ik altijd alleen aan de toog. Ik ben geen groot prater, ik ben meer een eenzaat.' Waarmee meteen ook bewezen is dat ook eenzaten grote vertellers kunnen zijn.

Veronique Denhaerinck: Maak er het beste van, je weet niet wat er morgen komt

Kurt Vandemaele trekt door de straten van Kortrijk en stelt aan de voorbijgangers één vraag: "wie ziej gie?". Een vraag die velen onder ons zo vaak zouden willen stellen. De antwoorden krijg je hier te zien in de videoreeks 'De Kortrijkzaan'. Leer de mensen uit je buurt kennen. Vandaag: Veronique Denhaerinck, de vrouw diehaar beroepsleven opofferde voor het geluk van haar zoontje Max-Milan.

Karen Vermeersch: "Zonder verwachtingen kan je niet teleurgesteld worden"

Karen Vermeersch wil sprankelend door het leven gaan, zegt ze. En ze slaagt daar wonderwel in. Het is alsof je een warme zonnegloed voelt zodra je deze jongedame aanspreekt. Niet toevallig, want Karen werkt aan zichzelf. Ze is een yogini, een toegewijde beoefenaar van de kunst van de yoga. Je voelt dat ze lichaam, geest en gevoel beheerst. Geen esoterisch gebrabbel bij haar, maar heerlijke humor en gulle scheuten warmmenselijkheid. Plek van het gesprek: een kruispunt in Bissegem. Van waaruit je alle richtingen uitkan. Net zoals met deze babbel met een jonge avonturierster die weldra voor onbepaalde tijd naar India vertrekt om er zich verder te verdiepen in de yoga en om er vrijwilligerswerk te verrichten.

Sybil Leperre: Als je kinderen gelukkig zijn, ben je zelf ook gelukkig

Kurt Vandemaele trekt door de straten van Kortrijk en stelt aan de voorbijgangers één vraag: "wie ziej gie?". Een vraag die velen onder ons zo vaak zouden willen stellen. De antwoorden krijg je hier te zien in de videoreeks 'De Kortrijkzaan'. Leer de mensen uit je buurt kennen. Vandaag: Sybil Leperre.

Steven Gerard Tanghe: "Verhuizen? Ik ben immens content met wie en waar ik ben"

We kennen ze, de artiesten. Vaak hebben we geen idee van wat ze precies doen, hoe vaak en met wie, maar we weten: deze daar, die doet iets met kunst. En die doet iets met muziek. Steven Tanghe is ook zo iemand. Iemand van wie we weten dat hij iets met muziek doet. Rond de eeuwwisseling wisten we het beter. Toen was hij de frontman van Moonlake, een rockband die slag om slinger op StuBru en ook wel eens op Radio 1 te horen was. Een Kortrijkse band die op podia kwam waar streekgenoten toen nog maar zelden geraakten. Steven Tanghe zie je dezer dagen wel vaker met de fiets door Kortrijk bollen. Onlangs stapte hij even van zijn tweewieler om ons te vertellen waar hij zich nu mee bezighoudt.

Sophie Lanckriet: "Ik denk dat iedereen zijn geluk kan maken"

Kurt Vandemaele trekt door de straten van Kortrijk en stelt aan de voorbijgangers één vraag: "wie ziej gie?". Een vraag die velen onder ons zo vaak zouden willen stellen. De antwoorden krijg je hier te zien in de videoreeks 'De Kortrijkzaan'. Leer de mensen uit je buurt kennen. Vandaag: Sophie Lanckriet.

Robert Vermoortele: "Marke wordt op alle vlakken tekortgedaan door Kortrijk"

Kurt Vandemaele trekt door de straten van Kortrijk en stelt aan de voorbijgangers één vraag: "wie ziej gie?". Een vraag die velen onder ons zo vaak zouden willen stellen. De antwoorden krijg je hier te zien in de videoreeks 'De Kortrijkzaan'. Leer de mensen uit je buurt kennen. Vandaag: Robert Vermoortele.

Jonathan D.: "Het is niet omdat ik invalide ben, dat mijn hoofd en mijn hart niet werken"

Kurt Vandemaele trekt door de straten van Kortrijk en stelt aan de voorbijgangers één vraag: "wie ziej gie?". Een vraag die velen onder ons zo vaak zouden willen stellen. De antwoorden krijg je hier te zien in de videoreeks 'De Kortrijkzaan'. Leer de mensen uit je buurt kennen. Vandaag: Jonathan D. Jonathan is invalide. Normaal is hij carrossier, maar doordat hij geen kracht meer heeft in zijn handen kan hij bijvoorbeeld geen twee uren meer schuren.

Natalia Shalikashvili: "In mijn land had ik geen toekomst"

Kurt Vandemaele trekt door de straten van Kortrijk en stelt aan de voorbijgangers één vraag: "wie ziej gie?". Een vraag die velen onder ons zo vaak zouden willen stellen. De antwoorden krijg je hier te zien in de videoreeks 'De Kortrijkzaan'. Leer de mensen uit je buurt kennen. Vandaag: Natalia Shalikashvili. Natalia komt uit Georgië en kan prachtig piano spelen. Door de grijze toekomst in haar moederland trok ze naar België. Eerst woonde ze in Ingelmunster, daarna trok ze naar Kortrijk.