Stephanie Vanderhaeghe (30) groeide op in Aartrijke, maar woont al enkele jaren in Brugge. Vorige week kreeg ze heuglijk nieuws: ze kreeg er een zusje bij. "Ik ben 30 jaar en zou dus eigenlijk zelf al kinderen kunnen hebben, maar zo ver ben ik nog niet. Maar dat komt er zeker nog van", glimlacht Stephanie. "Ik kreeg er op 5 december een zusje bij, niet van mijn beide ouders, maar van mijn papa en zijn nieuwe vrouw. Het baby'tje heet Tish en het is een echt schatje, een lief wondertje!"
...

Stephanie Vanderhaeghe (30) groeide op in Aartrijke, maar woont al enkele jaren in Brugge. Vorige week kreeg ze heuglijk nieuws: ze kreeg er een zusje bij. "Ik ben 30 jaar en zou dus eigenlijk zelf al kinderen kunnen hebben, maar zo ver ben ik nog niet. Maar dat komt er zeker nog van", glimlacht Stephanie. "Ik kreeg er op 5 december een zusje bij, niet van mijn beide ouders, maar van mijn papa en zijn nieuwe vrouw. Het baby'tje heet Tish en het is een echt schatje, een lief wondertje!"5 december, dat is een wel heel bijzondere dag voor Stephanie, want het was toen net 15 jaar geleden dat haar zus Alexandra overleed. "Ze was toen 13 jaar en zou er nu dus 28 zijn. Alexandra had een stofwisselingsziekte, we wisten dat ze nooit oud zou kunnen worden. Altijd is Alexandra ziek geweest, al heeft ze wel haar leventje geleefd. Ze ging naar school, speelde en maakte plezier. Het was ook een heel lief meisje, ze gaf enorm veel liefde aan de mensen rond haar. Er liepen geen twee meisjes rond als Alexandra."Stephanie bewaart heel goede herinneringen aan haar zus. "Ik was 15 jaar toen Alexandra stierf, ik heb dus bijna de helft van mijn leven met haar doorgebracht. Aan de andere kant moet ik haar ook al de helft van mijn leven missen. En ja, ik mis haar nog elke dag, maar ik benader dat positief en ben dankbaar omdat ze een deel van mijn leven was. Alexandra heeft me helpen vormen tot de persoon die ik nu ben en ik draag haar nog altijd dicht bij mij. Ze heeft me geleerd om van de kleine dingen te genieten. Ik deel de liefde die ze aan mij achterliet met de mensen om me heen. Ik heb een tatoeage die naar Alexandra verwijst, een hartje op één van mijn vingers. Zo draag ik haar elke dag letterlijk heel dicht bij mij. Dat hartje heeft ook een symbolische betekenis, want Alexandra zei heel dikwijls: Mijn hartje is jouw hartje."Dat nu op exact dezelfde dag als de sterfdatum van Alexandra een nieuw zusje geboren is, bezorgt Stephanie gemengde gevoelens. "Al vind ik het ook wel heel bijzonder en ben ik zot blij met mijn kleine zusje. Tish was eigenlijk een weekje vroeger uitgerekend, maar ze is dus geboren op 5 december. Zo veel toeval kan niet bestaan. Mijn zus Alexandra en ik waren trouwens jarig op de zelfde dag, 5 oktober. Ook dat kan geen toeval geweest zijn."Stephanie wist nog voor de geboorte dat er een 'Tish' of 'Tiesj' geboren zou worden. "Mijn papa en zijn vriendin hadden de naam al verklapt, maar niet het geslacht. Het kon zowel een meisje zijn, als een jongen zijn, zoals de renner Tiesj Benoot. Maar ik wist eigenlijk vrij zeker dat het een meisje zou zijn, net als Alexandra."Het nieuwe baby'tje heeft ook Stephanies moederhart veroverd. "Tish is mijn kleine zusje en met haar kan ik opnieuw een band creëren. Ik ben heel blij dat ik dat kleine wezentje nu ook zal zien opgroeien. Het doet me ook wel verlangen naar een baby van mijn vriend en ik, al tikt mijn biologische klok echt nog niet zo hard. We zien wel wanneer er een kindje op ons pad komt. Al heb ik wel al een naam in gedachten en dat is er ook eentje dat ik kan gebruiken voor zowel een meisje als een jongen!"Maar eerst gaat Stephanie, die als verkoopster werkt in een kledingzaak in Brugge, nog een stukje van de wereld verkennen samen met haar vriend. "In januari vertrekken Ben en ik voor twee maanden naar Colombia. We kijk er enorm naar uit. Ik heb al heel veel ervaring met reizen en heb al een heel stuk van de wereld gezien. En ook in Colombia zal ik van de kleine dingen genieten, met Alexandra én mijn kleine zusje in mijn hart."