"Corona, een ver-van-mijn-bedshow", opent Matthias Van Oost, zaakvoerder van Powercars, zijn verhaal. "Dat dacht ik, maar helaas was niks minder waar."

Hij wil dat verhaal met de rest van Vlaanderen delen. "Niet om medelijden op te wekken of in de belangstelling te staan, maar om iedereen de ernst van de situatie beter te laten inschatten. Op woensdag 4 maart voelde ik mij wat aan de zwakke kant: lichte koorts, spierpijn, droge hoest. Daags nadien ben ik naar de huisarts getrokken omdat het alleen maar erger werd. Diagnose: een virale infectie. Aangezien ik niet in een risicogebied ben geweest en met niemand, voor zover ik weet, in aanraking ben gekomen die het coronavirus had, werd ik niet getest. Uitzieken was de boodschap."

"Ook ik maakte aanvankelijk 'coronagrapjes'. Laat die alsjeblieft achterwege - Matthias Van Oost

"Ik zag een hele week enorm af. Ik kon niets eten, had immense spierpijn, hoofdpijn en koorts van gemiddeld 38,5 graden. Maar vooral droge hoestbuien die een uur aan een stuk bleven duren, waardoor ik naar adem moest happen, zorgden ervoor dat ik lichamelijk op was. Thuis konden ze het niet meer aanzien en ze brachten me naar de spoedafdeling van het AZ Sint-Jan in Brugge. Daar hebben ze een röntgenfoto van mijn longen genomen en een 'coronatest' later mocht ik de spoeddienst verlaten met de boodschap dat ik moest uitzieken en Dafalgan nemen."

Matthias Van Oost mocht het ziekenhuis ondertussen verlaten, maar moet nog drie weken alle contact vermijden., Facebook Matthias Van Oost
Matthias Van Oost mocht het ziekenhuis ondertussen verlaten, maar moet nog drie weken alle contact vermijden. © Facebook Matthias Van Oost

Toch werd Matthias' situatie alleen maar ernstiger. "Op donderdag 12 maart kon ik met moeite nog iets doen. Zelfs spreken was er te veel aan omdat ik meteen erg kortademig was en ik voelde me gewoon uitgeput. In de late namiddag kreeg ik een telefoontje van de dokter: ik had positief getest op COVID-19 en kreeg het advies om meteen naar de spoedafdeling van het AZ Sint-Jan te komen."

Vijf dagen in quarantaine

Toen was er nog niemand met het coronavirus in het bewuste ziekenhuis opgenomen. "Daarom was er vooraf overlegd hoe ze mijn geval zouden aanpakken. Er werd beslist om mij voor minstens 24 uur op de dienst intensieve zorgen te leggen omdat ik erg verzwakt was. Ik had ademhalingsproblemen, uitdrogingsverschijnselen en 39 graden koorts en was gewoon uitgeput."

Na vijf dagen quarantaine in een speciale kamer voor longpatiënten, mocht Matthias het ziekenhuis opnieuw verlaten. "Ik werd er uitstekend verzorgd. De artsen en verpleegkundigen gaven me antibiotica, allerlei pillen en dienden me extra zuurstof toe. Ik heb er vooral veel gerust. Ik heb mijn gezin ondertussen kunnen zien, maar hen een knuffel geven mag helaas niet. Ik moet de komende drie weken met iedereen alle contact vermijden. Het is wetenschappelijk niet duidelijk hoelang het virus nog in mijn lichaam blijft."

"We zijn nu drie weken verder en vijf kilo lichter, maar ik voel me eindelijk weer veel beter" - Matthias Van Oost

"We zijn nu drie weken verder en vijf kilo lichter, maar ik voel me eindelijk weer veel beter. Ik kreeg de 'eervolle' vermelding om als eerste coronapatiënt het Brugse ziekenhuis te betreden, maar ook om het als eerste weer te verlaten. Nu denk ik vooral aan de mensen die maanden en zelfs jaren moeten vechten tegen allerlei ziektes. Mijn respect voor hen is alleen maar toegenomen. Net als voor alle verpleegkundigen die helse maanden tegemoet gaan. Hoed af voor hen."

"En trouwens: ik was aanvankelijk ook iemand die grappen maakte over het coronavirus, maar laat die alsjeblieft achterwege. Blijf gewoon in uw kot."

© Facebook Matthias Van Oost
"Corona, een ver-van-mijn-bedshow", opent Matthias Van Oost, zaakvoerder van Powercars, zijn verhaal. "Dat dacht ik, maar helaas was niks minder waar."Hij wil dat verhaal met de rest van Vlaanderen delen. "Niet om medelijden op te wekken of in de belangstelling te staan, maar om iedereen de ernst van de situatie beter te laten inschatten. Op woensdag 4 maart voelde ik mij wat aan de zwakke kant: lichte koorts, spierpijn, droge hoest. Daags nadien ben ik naar de huisarts getrokken omdat het alleen maar erger werd. Diagnose: een virale infectie. Aangezien ik niet in een risicogebied ben geweest en met niemand, voor zover ik weet, in aanraking ben gekomen die het coronavirus had, werd ik niet getest. Uitzieken was de boodschap.""Ik zag een hele week enorm af. Ik kon niets eten, had immense spierpijn, hoofdpijn en koorts van gemiddeld 38,5 graden. Maar vooral droge hoestbuien die een uur aan een stuk bleven duren, waardoor ik naar adem moest happen, zorgden ervoor dat ik lichamelijk op was. Thuis konden ze het niet meer aanzien en ze brachten me naar de spoedafdeling van het AZ Sint-Jan in Brugge. Daar hebben ze een röntgenfoto van mijn longen genomen en een 'coronatest' later mocht ik de spoeddienst verlaten met de boodschap dat ik moest uitzieken en Dafalgan nemen."Toch werd Matthias' situatie alleen maar ernstiger. "Op donderdag 12 maart kon ik met moeite nog iets doen. Zelfs spreken was er te veel aan omdat ik meteen erg kortademig was en ik voelde me gewoon uitgeput. In de late namiddag kreeg ik een telefoontje van de dokter: ik had positief getest op COVID-19 en kreeg het advies om meteen naar de spoedafdeling van het AZ Sint-Jan te komen."Toen was er nog niemand met het coronavirus in het bewuste ziekenhuis opgenomen. "Daarom was er vooraf overlegd hoe ze mijn geval zouden aanpakken. Er werd beslist om mij voor minstens 24 uur op de dienst intensieve zorgen te leggen omdat ik erg verzwakt was. Ik had ademhalingsproblemen, uitdrogingsverschijnselen en 39 graden koorts en was gewoon uitgeput."Na vijf dagen quarantaine in een speciale kamer voor longpatiënten, mocht Matthias het ziekenhuis opnieuw verlaten. "Ik werd er uitstekend verzorgd. De artsen en verpleegkundigen gaven me antibiotica, allerlei pillen en dienden me extra zuurstof toe. Ik heb er vooral veel gerust. Ik heb mijn gezin ondertussen kunnen zien, maar hen een knuffel geven mag helaas niet. Ik moet de komende drie weken met iedereen alle contact vermijden. Het is wetenschappelijk niet duidelijk hoelang het virus nog in mijn lichaam blijft.""We zijn nu drie weken verder en vijf kilo lichter, maar ik voel me eindelijk weer veel beter. Ik kreeg de 'eervolle' vermelding om als eerste coronapatiënt het Brugse ziekenhuis te betreden, maar ook om het als eerste weer te verlaten. Nu denk ik vooral aan de mensen die maanden en zelfs jaren moeten vechten tegen allerlei ziektes. Mijn respect voor hen is alleen maar toegenomen. Net als voor alle verpleegkundigen die helse maanden tegemoet gaan. Hoed af voor hen.""En trouwens: ik was aanvankelijk ook iemand die grappen maakte over het coronavirus, maar laat die alsjeblieft achterwege. Blijf gewoon in uw kot."