Oostrozebeke kent al een heel lange bedevaarttraditie. In 1890 werd voor de eerste keer vanuit Oostrozebeke te voet naar Halle gewandeld. In 1990 werd de honderdste verjaardag van de Hallebedevaart door het broederschap van Onze-Lieve-Vrouw van Halle gevierd met de uitgifte van een boek over het broederschap. Nog jaarlijks starten vanuit Oostrozebeke zo'n 150 bedevaarders onder begeleidi...

Oostrozebeke kent al een heel lange bedevaarttraditie. In 1890 werd voor de eerste keer vanuit Oostrozebeke te voet naar Halle gewandeld. In 1990 werd de honderdste verjaardag van de Hallebedevaart door het broederschap van Onze-Lieve-Vrouw van Halle gevierd met de uitgifte van een boek over het broederschap. Nog jaarlijks starten vanuit Oostrozebeke zo'n 150 bedevaarders onder begeleiding van het broederschap naar de zwarte Madonna van Halle. Deze lange traditie leek nu onderbroken te worden door het coronavirus. Sinds meer dan honderd jaar was er begin mei geen massale bedevaart naar het Mariaoord in Halle. Dit jaar zou er dus helemaal geen bedevaart zijn maar daar dacht een klein groepje enthousiastelingen anders over. Met zijn zessen trokken ze onlangs de wandelschoenen aan en weg waren ze voor een afstand van goed 80 kilometer over de aloude bedevaartroute en met de intenties van de echte bedevaarders. "Misschien wel een beetje verrassend dat wij als jongeren teruggrijpen naar oude waarden. Maar vergeet niet dat elk jaar een ruime groep jongeren meetrok op bedevaart wat betekent dat wij dat wel nog waardevol vinden", legt Jonas Van D'Huynslager uit. "Wij waren met een groepje vrienden bovendien al langer op zoek naar een nieuwe uitdaging die een beetje pijn kon doen en we kwamen uit bij de Hallebedevaart. Dit leek ons een heel goed idee omdat we daarmee de traditie in ere hielden en dit onszelf een serieuze uitdaging bood.""Alleen vonden we het heel jammer dat wij bij onze aankomst in Halle de jaarlijkse bedevaartsmis moesten missen. Ook de normale ondersteuning van de bedevaartorganisatie moesten we missen maar we kregen hierbij wel steun van de familie. Zij zorgden voor bevoorrading en de nodige drank. We hebben vrijdagnacht de hele nacht doorgestapt om dan tegen de middag in Halle aan te komen. Al ging het om een soort uitdaging, in ons hart voelden we ons echte bedevaarders", besluit Jonas Van D'Huynslager.