Cindy brengt met haar delicatessenzaak vleugje Italië naar Roeselare

Cindy De Jonghe: “We willen echt de allerbeste kwaliteit aanbieden.”©STEFAAN BEEL Stefaan Beel
Cindy De Jonghe: “We willen echt de allerbeste kwaliteit aanbieden.”©STEFAAN BEEL Stefaan Beel
Peter Soete

De mama van Cindy De Jonghe is Italiaanse en Cindy kent de geboortestreek van mama Aurelia zeer goed. Ze leerde er ook haar man kennen, ging er wonen en ze begonnen samen een delicatessenzaak in Italië. Ondertussen zijn ze al vier jaar terug in Roeselare.

Jij hebt echte West-Vlaamse roots?

Cindy Dejonghe : “Oh ja. Ik groeide op in Hooglede maar ging naar school in Roeselare. Ik ging er ook op stap naar de Vagant en de Bistro Botanique. Alhoewel de tijd mij daar soms voor ontbrak want in de weekends werkte ik ook als jobstudent in de Vossenberg.”

Maar jij hebt ook een directe link met Italië?

“Mijn mama Aurelia is Italiaanse. Ze is afkomstig uit Meliccuco in Calabrië, de streek waarvan onze vroegere koningin Paola afkomstig is. Mijn oma, haar mama dus, is er nu 84 en woont er nog steeds. Toen ik een kind was, was het altijd uitkijken naar de zomervakanties. Mijn broer en ik mochten dan, samen met onze neefjes en nichtjes, twee maanden op vakantie naar Italië. Dat was een superleuke tijd: van ’s morgens vroeg naar zee tot we ’s middags terugkeerden naar oma om te lunchen en daarna opnieuw spelen aan het strand en in het water. Ongelooflijke vakanties, het was ieder jaar uitkijken naar eind juni.”

En je hebt er ook je man ontmoet?

“Nicola woonde in Meliccuco en toen ik vijftien was, hebben we elkaar ontmoet. Het was een coup de foudre , ja. En die duurt nog altijd voort: we zijn gehuwd en hebben een tweeling: Leonardo en Tommaso.”

“Het was iedere keer reikhalzend uitkijken naar eind juni”

Toen jullie net een koppel waren, was het niet makkelijk?

“Nicola kwam in de wintervakantie naar België en ik bleef in de zomervakanties natuurlijk naar oma én Nicola gaan. De ouders van Nicola hadden een metaalverwerkend bedrijf maar toen ze naar Firenze verhuisden, besloot Nicola om twee jaar naar België te komen en hier te werken.”

Tot jullie huwden, want dan ging het richting Toscane?

“In 2001 zijn we gehuwd en verhuisd naar Toscane. Op een half uurtje rijden van Firenze hebben we een delicatessenzaak geopend. Deze winkel was in eerste instantie voor de Italianen want toeristen kwamen niet vaak naar ons stadje. In 2014 hebben we zelfs een tweede zaak geopend.”

En toch kwamen jullie in 2017 terug naar België?

“Dat was vooral voor onze zonen. We wilden dat ze in België naar school gaan. En we hadden in Italië bovendien de vraag om een winkel over te laten. We hebben dan gekeken of we in Roeselare een winkel konden openen. Nicola heeft trouwens altijd gezegd dat hij ook een delicatessenzaak in België wilde beginnen. Onze tweede winkel in Italië behielden we. We hebben eerst geïnformeerd om een pand in het Roeselaars stadscentrum aan te kopen. Maar kopen was toen bijna onmogelijk en toen we de huurprijzen hoorden die men vroeg, was dat snel een afgesloten hoofdstuk. We waren dan ook heel gelukkig toen we de vroegere slagerij-kruidenierswinkel van Marc en Martine op de hoek van de Iepersestraat konden kopen. We hadden een grote winkeloppervlakte en ateliers én we konden boven de winkel wonen.”

Prelibum was een feit. Toch een speciale naam voor een zaak van Italiaanse delicatessen?

“Toch niet want de naam van onze zaak komt van het Latijnse prelibato dat delicatesse betekent. Wanneer Italianen een lekkere ham proeven of Italiaanse topcharcuterie proeven, gebruiken ze vaak dat woord. Wel, wij willen ook die topdelicatesse zijn, zowel in de kwaliteit van het product als van de service.”

Want topservice is voor jou even belangrijk als productkwaliteit?

“Wij willen echt bovenaan de ladder prijken. Onze hammen, salami’s, kazen, verse pasta’s en wijnen steken er bovenuit aan zeer betaalbare prijzen. Onze mortadella bijvoorbeeld kun je in geen enkel grootwarenhuis krijgen. En doordat we in Italië nog een delicatessenzaak hebben, kunnen wij die producten in België aan zeer correcte prijzen verkopen.”

In het begin was het een beetje zoeken?

“De Roeselarenaar moest ons leren kennen in het eerste jaar. Maar door mond-aan-mondreclame zijn we bekend geraakt en na vier jaar zijn we heel tevreden met onze klanten en met onze zaak.”

Ondanks corona?

“Ja, ondanks corona en ondanks het feit dat we geen communiefeesten mogen verzorgen en geen thema-avonden over de Italiaanse regio’s mogen geven in ons degustatiezaaltje.”

En mogen jullie nog naar Italië?

“Nicola rijdt heen en terug met de bestelwagen om producten mee te brengen. Dat is een essentiële verplaatsing maar het is krap in tijd. Maar het is inderdaad twee jaar geleden dat we nog met de kinderen naar onze familie in Italië geweest zijn.”

Waar is Cindy in 20 jaar?

“Ik zal dan nog steeds hier aan de slag zijn. Misschien hebben we dan zelfs ook een groothandel om andere winkels met Italiaanse delicatessen te bedienen.

Privé

Geboren op 7 december 1979 in Roeselare maar opgegroeid in Hooglede. Gehuwd met Nicola Napoli, twee zonen: de tweeling Leonardo en Tommaso (9). Ze wonen boven hun zaak Prelibum in de Iepersestraat.

Opleiding

Lager onderwijs in RMS Roeselare en middelbaar in het Atheneum. Hoger onderwijs Toerisme en Economie in Kortrijk. Twee jaar administratief bediende in een bedrijf, in 2001 zelfstandige in Italië en vanaf 2017 zelfstandige in België.

Vrije tijd

Koken, wandelen, reizen, genieten van een glas wijn.

Lees meer over:

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.