"Die afgestorven bomen en vertakkingen zijn een gevaar voor voorbijrijdende fietsers, wandelaars of schoolkinderen die dit pad gebruiken als toegangsweg van en naar de Sint-Lutgartschool", klinkt het bezorgd. "In februari zijn er al verschillende exemplaren omgewaaid. Omdat het slechte weer niet als ramp werd aanzien, wilde de verzekering niet tussenkomen dus moesten we zelf opdraaien voor de schade aan het tuinhuisje en de afsluitingen. Ik heb helemaal niks tegen een groene omgeving", zegt Christian. "Integendeel, maar die moet beter onderhouden worden. Sinds die bew...

"Die afgestorven bomen en vertakkingen zijn een gevaar voor voorbijrijdende fietsers, wandelaars of schoolkinderen die dit pad gebruiken als toegangsweg van en naar de Sint-Lutgartschool", klinkt het bezorgd. "In februari zijn er al verschillende exemplaren omgewaaid. Omdat het slechte weer niet als ramp werd aanzien, wilde de verzekering niet tussenkomen dus moesten we zelf opdraaien voor de schade aan het tuinhuisje en de afsluitingen. Ik heb helemaal niks tegen een groene omgeving", zegt Christian. "Integendeel, maar die moet beter onderhouden worden. Sinds die bewuste februaristorm ben ik vier keer langs geweest bij de burgemeester. Ik heb de groendienst gecontacteerd en de bevoegde schepen Vanwalleghem is persoonlijk komen kijken. Voorlopig is er niets concreets veranderd. Wie is er verantwoordelijk als er slachtoffers vallen?", vraagt Christian zich af. Van de verrotte stammen en dode bomen heeft hij heel wat foto's genomen. "Het maakt mij vooral boos dat ik telkens van het kastje naar de muur word gestuurd. Toen ik de bevoegde instanties aanraadde om dat wandelpad af te sluiten, vroegen ze mij of er soms iemand vastzat onder die bomen. In dat geval zouden ze wel een ambulance sturen. Ze lachen mij gewoon uit in mijn gezicht. Zo'n reacties frustreren mij. De zaailingen groeien door de gemeentelijke afsluitingen. Als ik hen daarop wijs, reageren ze van: 'Het is toch jouw afsluiting niet? Waar maak jij je druk om?' Of ze steken de schuld op de vorige legislatuur. Zij mochten die bomen daar volgens hen niet geplant hebben. Mijn tuin ligt vol met helikoptertjes. Samen met mijn buurman hebben we de voorbije weken driehonderd kilogram van die esdoornvruchten verzameld. Mijn dakgoten liggen vol bladeren. 'Als je die zelf niet kunt schoonmaken, moet je maar een klusjesman laten komen', wisten ze mij te vertellen."Marc Vanwalleghem, bevoegd schepen voor het onderhoud van openbaar domein, begrijpt de ongerustheid. "Ik ben inderdaad al verschillende keren langs geweest bij meneer Lagrange en ken zijn ergernissen. Het is nu eenmaal zo dat ieder mens zowel de lasten als de lusten van moeder natuur mag ervaren. In de zomermaanden kan hij in zijn grote tuin genieten van de schaduw en schoonheid van die bomenrij. In de herfst en winter is het ruimen van bladeren en takken voor veel mensen een terugkerend werkje. Sommigen vinden dit aangenaam tijdverdrijf. Als je iets ouder bent, is dit logischerwijze minder evident. Tussen november en maart komt onze groendienst altijd langs voor het onderhoud van dat mooie wandel- en fietspad. We doen wat we kunnen om alle stukken groen zo goed mogelijk te verzorgen. Dat er af en toe dode takken of bomen voor ongemak zorgen, moeten we er gewoon bijnemen. De situatie is daar zeker niet zo zorgwekkend als door meneer Lagrange wordt voorgesteld."