Pas acht jaar geleden zette de 22-jarige Harelbeekse Axelle Maes haar eerste stapjes bij Chiro Sint-Michiel Kuurne. Vier jaar later werd ze leidster, sinds begin dit jaar is ze zelfs hoofdleidster van de Kuurnse Chiro. "Een hele uitdaging maar bijzonder boeiend", glimlacht ze. "Gelukkig kan ik bouwen op een sterke leidingsgroep en blijven ook oud-leiding en volwassen begeleiders ons met raad en daad bijstaan."
...

Pas acht jaar geleden zette de 22-jarige Harelbeekse Axelle Maes haar eerste stapjes bij Chiro Sint-Michiel Kuurne. Vier jaar later werd ze leidster, sinds begin dit jaar is ze zelfs hoofdleidster van de Kuurnse Chiro. "Een hele uitdaging maar bijzonder boeiend", glimlacht ze. "Gelukkig kan ik bouwen op een sterke leidingsgroep en blijven ook oud-leiding en volwassen begeleiders ons met raad en daad bijstaan.""Jammer genoeg vooral op school is er veel veranderd. Ik was net begonnen met mijn stage aan de VABI in Roeselare. En hoewel ik er nog maar een week was, voelde ik me er meteen thuis. Maar door de coronacrisis en de strikte maatregelen kan ik voorlopig mijn stage niet afwerken." "Ik studeer orthopedagogie aan Vives in Kortrijk, het derde van vier jaar. Eigenlijk hadden we drie opties: of je zet de geplande stage voort - maar dat kon ik niet omdat het op een school was -, of je krijgt een nieuwe stageplek toegewezen of je volgt nu van thuis uit theorievakken en maakt een aantal grote taken die oorspronkelijk in mei gepland stonden. Ik heb voor dat laatste gekozen. Maandag stond een eerste 'Facetime-les' op het programma. Vrij surreëel allemaal.""Natuurlijk is het een domper. Ik zit wel met een vervelend gevoel. Een bezoekje aan oma en opa of iets gaan drinken met vrienden, dat kan nu even niet. Facetime en videochat doen veel, maar het is niet hetzelfde. Ik hoop nu vooral dat alles snel voorbij is en dat we opnieuw ons 'gewone' leventje kunnen oppikken.""De eerste reactie was uiteraard een zeker verdriet. Iedereen vindt het bijzonder jammer. Er is begrip, zowel bij leiding als bij ouders, maar het blijft natuurlijk vervelend. Iedereen houdt enorm van de Chiro, hé.Het klink misschien raar, maar nu zie je hoe belangrijk Chiro voor veel mensen is. 't Is ergens wel tof om te zien hoezeer wat wij doen geapprecieerd wordt.""In het begin was er wat onduidelijkheid of we al dan niet nog in het jeugdcentrum mochten komen, bijvoorbeeld om met de leiding te overleggen. Maar de gemeente en de jeugddienst hebben snel en duidelijk gehandeld. De werking op zondag is voorlopig tot eind maart opgeschort, maar sowieso gaat het langer duren. Ook tijdens de paasvakantie zullen de regels nog gelden, vrees ik. Zolang de overheid het niet toelaat én wij het zelf onverantwoord vinden, is er geen Chiro.""Bij ons niet alleszins! (lacht) Al snel groeide het idee in onze leidingsgroep om online iets te doen. We hebben een grote Facebookgroep met naast de leden - en van de kleinsten hun ouders - ook alle leiding, oud-leiding en zelfs de kookploeg. Elke dag posten we daarin een opdracht waarmee je punten kan verzamelen.""'t Is heel tof om te zien hoe iedereen, van de Ribbels tot de Aspi's en van de leiders tot de kookouders, erin opgaat. Simon Lambrecht, leider van de Kwiks, en Thibo Breemeersch, leider van de Tippers, zijn een beetje de spelleiders. Zij posten de opdracht en houden de punten bij.""Heel positief, zowel van binnen als buiten onze eigen Chiro. Ik kreeg al enorm veel berichtjes met leuke commentaren, zeker van ouders. Het enthousiasme werkt ook aanstekelijk, iedereen doet mee. Dat vind ik wel leuk om te zien. Ook al moeten we onze Chiro eventjes missen, iedereen is ermee bezig. Ik hoop dat we het kunnen blijven doen tot er weer gewone werking is. We zijn nu zo'n anderhalve week ver, en voorlopig lukt het nog om leuke opdrachten te bedenken. Een klerenketting maken bijvoorbeeld of zoals maandag, cakejes bakken thuis. Alle leiders en leidsters denken ook mee. We kunnen onze creativiteit nog meer botvieren dan anders. Al hoop ik toch dat het geen drie maanden duurt... Dan zouden de ideetjes wel eens op kunnen raken." (lacht luid) "Naast de hoofdleiding hebben we onze kampleiding. Zij zijn gewoon bezig met de voorbereiding zoals andere jaren. We gaan er voorlopig vanuit dat alles toch zal kunnen doorgaan. Aan een ander scenario proberen we nu nog niet te veel te denken.""Ik zie bij veel mensen het gezin opnieuw heel belangrijk worden. Die verbinding thuis, elkaar gezelschap houden, samen een spelletje spelen, dat mag wel blijven."