"Hoe ik het heb opgelopen? Het is een vraag die ik me ook stel. Ik heb nog voor de coronacrisis enkele grote events bijgewoond, dus naar alle waarschijnlijkheid moet ik daar bij de gelukkigen zijn geweest."

Dirk klinkt aan de telefoon zoals zijn omgeving hem kent: nuchter en steevast een kwinkslag achter de hand. De docent, die zijn bijzondere titel te danken heeft aan zijn specifieke activiteiten binnen de Howest, kreeg twee weken geleden te kampen met de symptomen van de ziekte. "Op vrijdag werd ik gevloerd door koorts en die koorts bleef maar duren. We trokken uiteindelijk richting ziekenhuis, waar ik nog altijd hoopte dat ik ander nieuws zou gaan krijgen. Het verdict was echter klaar en duidelijk: corona."

Bizarre week

Dirk bleef vijf dagen aan zijn ziekenhuisbed gekluisterd, maar recupereerde tot zijn oude zelf. "Het was een erg bizarre week", zegt hij. "Ik had de ene koortsaanval na de andere, moest hevige hoofdpijn verwerken en ik bleef maar zweten. Mijn energie was compleet weg en ik had permanent zin om te slapen. Het meest bizarre aan het geheel was dat zowat alles anders en erg vreemd smaakte. Ook mijn gevoel was volledig ontregeld. Een mes en een vork voelden absoluut niet meer aan als mes en vork. Het is erg moeilijk te beschrijven allemaal."

Ondertussen is Dirk terug thuis, maar blijft hij waakzaam. "We kregen een quarantaine van 7 dagen opgelegd. Ik gebruik bewust de term 'we' want ook mijn vrouw werd besmet. Haar symptomen waren heel wat minder fel, maar toch nemen we het zekere voor het onzekere. Uiteindelijk mogen we van geluk spreken, het zijn immers maar 7 dagen dat we ons moeten afzonderen. Voor hetzelfde geld kwam ik op de intensieve zorgen terecht en dat zou heel wat minder aangenaam zijn geweest. De besmetting is een beetje zoals een loterij: je weet niet wanneer je in de prijzen zal vallen."

Lachen met Dirk

Hoe Dirk, samen met zijn vrouw, de quarantaine zal beleven is tot op heden onduidelijk, al zijn er nog zekerheden. "Mijn vrouw is arts, dus echt veel excuses om niet thuis te blijven zal ik alvast niet moeten zoeken", grapt hij. "Daarnaast zijn mijn collega's op het werk al in een hogere versnelling. De Chief Handshaking Officer die nota bene door corona werd geveld? Die beleven de tijd van hun leven!"

"Hoe ik het heb opgelopen? Het is een vraag die ik me ook stel. Ik heb nog voor de coronacrisis enkele grote events bijgewoond, dus naar alle waarschijnlijkheid moet ik daar bij de gelukkigen zijn geweest." Dirk klinkt aan de telefoon zoals zijn omgeving hem kent: nuchter en steevast een kwinkslag achter de hand. De docent, die zijn bijzondere titel te danken heeft aan zijn specifieke activiteiten binnen de Howest, kreeg twee weken geleden te kampen met de symptomen van de ziekte. "Op vrijdag werd ik gevloerd door koorts en die koorts bleef maar duren. We trokken uiteindelijk richting ziekenhuis, waar ik nog altijd hoopte dat ik ander nieuws zou gaan krijgen. Het verdict was echter klaar en duidelijk: corona."Dirk bleef vijf dagen aan zijn ziekenhuisbed gekluisterd, maar recupereerde tot zijn oude zelf. "Het was een erg bizarre week", zegt hij. "Ik had de ene koortsaanval na de andere, moest hevige hoofdpijn verwerken en ik bleef maar zweten. Mijn energie was compleet weg en ik had permanent zin om te slapen. Het meest bizarre aan het geheel was dat zowat alles anders en erg vreemd smaakte. Ook mijn gevoel was volledig ontregeld. Een mes en een vork voelden absoluut niet meer aan als mes en vork. Het is erg moeilijk te beschrijven allemaal."Ondertussen is Dirk terug thuis, maar blijft hij waakzaam. "We kregen een quarantaine van 7 dagen opgelegd. Ik gebruik bewust de term 'we' want ook mijn vrouw werd besmet. Haar symptomen waren heel wat minder fel, maar toch nemen we het zekere voor het onzekere. Uiteindelijk mogen we van geluk spreken, het zijn immers maar 7 dagen dat we ons moeten afzonderen. Voor hetzelfde geld kwam ik op de intensieve zorgen terecht en dat zou heel wat minder aangenaam zijn geweest. De besmetting is een beetje zoals een loterij: je weet niet wanneer je in de prijzen zal vallen."Hoe Dirk, samen met zijn vrouw, de quarantaine zal beleven is tot op heden onduidelijk, al zijn er nog zekerheden. "Mijn vrouw is arts, dus echt veel excuses om niet thuis te blijven zal ik alvast niet moeten zoeken", grapt hij. "Daarnaast zijn mijn collega's op het werk al in een hogere versnelling. De Chief Handshaking Officer die nota bene door corona werd geveld? Die beleven de tijd van hun leven!"