Ze is een gelukkig mens, zegt ze. En ze herhaalt het nog eens. "Heel gelukkig," accentueert ze. Gevraagd hoe ze dat doet, antwoordt ze: "Een greyhound adopteren. Dat is een eerste stap." Céline Keulemans is op stap langs de geluidswanden aan de R8, samen met haar twee geadopteerde windhonden, Pilar en Camille, naar de strook groen iets verder langs de Leie. Het moet gezegd, Céline straalt. Ze is één van die zonnekinderen, mensen die het lichttekort van de periode van het jaar compenseren.

Om de paar zinnen trakteert ze je op een gulle lach. Céline heeft talen gestudeerd en iets met management. Je voelt dat ze niet alleen met dieren om kan, maar ook met mensen. De ontmoeting is kort, maar goed. Terwijl zij de natuur instapt met de hondjes, kan ik, die niet eens een band heb met dieren, alleen maar blij zijn dat zulke mensen bestaan.