'En wa mag da vor euj zin vintje?' Duizenden keren moet de zin over haar lippen gerold zijn. Carola, Koningin van de Markt zoals we ze in onze krant ooit omschreven, is niet meer. Op 82-jarige leeftijd heeft ze ons verlaten.
...

'En wa mag da vor euj zin vintje?' Duizenden keren moet de zin over haar lippen gerold zijn. Carola, Koningin van de Markt zoals we ze in onze krant ooit omschreven, is niet meer. Op 82-jarige leeftijd heeft ze ons verlaten. 25 jaar lang zwaaide ze de scepter in de frituur op de hoek van de Markt, in haar 'Beiaard'. Frietjes bakken met haar echtgenoot Richard Van Steenkiste, die in 2000 overleed, aan haar zijde. Van 1970 tot 1995. Voor wie pas na de jaren 90 zijn of haar vleugels uitsloeg in de stad, De Beiaard bevond zich op de hoek van de Markt, naast het stadhuis, waar nu het stadsarchief gevestigd is.Carola ging door het leven als Carola Vandewalle, de familienaam van haar moeder. Haar vader was Marcel van Robays. Marcel was de patron van De Beiaard, een goed draaiende feestzaal annex restaurant, waar de jonge Carola al snel de knepen van het vak leerde. "Tot mijn veertiende ben ik naar school geweest, bij de Apostelientjes", herinnerde Carola zich tijdens het interview in onze krant in 2005. "Maar ik liep niet zo graag school, het was thuis te doen."Thuis, dat was de feestzaal dus, waar er zelfs al eens met live orkest flink gedanst werd. "De Beiaard was vroeger eigenlijk een groot café. Later werd het een restaurant. In de topjaren leek het wel het culturele centrum van de stad. Als je van een avondje muziek wilde genieten, dan moest je bij ons zijn."Maar Carola zou vooral het icoon worden dat ze op vandaag is, eens ze haar frietjes ook langs het venster ging verkopen. De frituur was een feit. "Vakantie, dat hebben we niet gekend", wist Carola ons te vertellen in 2005. "We waren altijd open, tot in de vroege uurtjes. Zelfs de nonnetjes kwamen langs, voor frieten met een trappist." Die nonnetjes aten die wellicht op achteraan in het restaurant maar in die zalige jaren 80 ging er niets boven een vettig bakske frieten met een goeie klak mayonaise opeten in de schaduw van de Hallentoren. Dag of nacht.Carola stopte in 1995 met frieten bakken en verhuisde naar het naburige appartement boven de Bijenkorf. Carola en Richard verkochten De Beiaard aan stad Tielt die het gebouw integreerde in de uitbreiding van het stadhuis. Waar ooit frieten gebakken werden, huist nu het stadsarchief. Vijf jaar later moest Carola al afscheid nemen van haar Richard. Sinds enkele jaren verbleef ze in het woonzorgcentrum Deken Darras. "Het zal hier stil zijn op de gang", luidt het. Carola was altijd wel in voor een babbel. Rechttoe rechtaan, zonder veel franjes zoals ze in die gouden jaren de teugels van haar frietkot stevig in handen had. Vriendelijk, warm, maar kordaat."Tot morgen", beëindigde ze steevast die korte babbels. Zoals ze je ook steeds begroette na het bezoek aan haar frituur op de Markt. Tot morgen Carola. Zet de Trappist maar alvast klaar. En eentje met een ferme klak mayonaise. Om af te leren.