Emma Storey is afkomstig uit het oosten van Canada en streek in 2013 neer in België. "Ik leerde mijn man, die van hier afkomstig is, kennen op Erasmus in Montpellier", vertelt ze. "We hebben 2,5 jaar een langeafstandsrelatie gehad en dat ging op zich wel vrij goed, maar op een bepaald punt moet je natuurlijk wel beslissingen nemen. Canadezen zijn iets avontuurlijker dan Belgen. (lacht) Daarom ben ik naar hier verhuisd. Why not, dacht ik."
...

Emma Storey is afkomstig uit het oosten van Canada en streek in 2013 neer in België. "Ik leerde mijn man, die van hier afkomstig is, kennen op Erasmus in Montpellier", vertelt ze. "We hebben 2,5 jaar een langeafstandsrelatie gehad en dat ging op zich wel vrij goed, maar op een bepaald punt moet je natuurlijk wel beslissingen nemen. Canadezen zijn iets avontuurlijker dan Belgen. (lacht) Daarom ben ik naar hier verhuisd. Why not, dacht ik.""Uiteraard mis ik Canada", gaat Emma verder. "Ik mis de uitgestrektheid van de natuur en de rust. Hier kan het, zeker in de zomer, soms erg druk zijn. Wat ik wel niét mis zijn de winters. Ik ben een slechte Canadees, want ik haat sneeuw! De winters in Belgïe zijn dus perfect." Ondertussen heeft Emma met haar man twee kinderen.Hoewel Emma zich in Oostende ondertussen helemaal thuis voelt, blijft haar thuis nog erg belangrijk. "Ik heb altijd al in de marketing en communicatie gewerkt, iets wat ik vandaag ook nog altijd doe. Ik heb echt een passie voor branding. Maar ik ben ook altijd al een fervente DIY'er. Iets wat ik van thuis mee heb. Wij hadden altijd de mooiste zelfgemaakte kostuums voor Halloween! Canadezen moeten ook wel creatiever zijn. Om een voorbeeld te geven: hier in België vind je in elk dorpje een bakker waar ze lekker brood en taarten verkopen. In Canada heb je dat niet, daar koop je je brood in supermarkten. Het is veel gemakkelijker en lekkerder om het zelf te maken. Dat creatieve zit dus in mij."Emma ging op zoek naar een creatieve uitlaatklep. "Ik wilde kaarsen als verjaardagscadeau schenken, maar alle kaarsen die ik vond waren uit Engeland of Nederland afkomstig. Ik ging op zoek naar een kaars uit België en vond niets. Daar moest verandering in komen, vond ik. Ik dacht dus: dat ga ik ook proberen. En het lijkt misschien simpel maar dat is het dus niet. (lacht) In totaal ben ik zo'n zeven maanden bezig geweest met het ontwikkelen van de kaars. Het was belangrijk voor mij dat de was zo lokaal mogelijk geproduceerd was. Als een product lokaal gemaakt is, maar de ingrediënten komen van ver..."De kaarsen die Emma maakt zijn gemaakt van sojawas. In Canada en de Verenigde Staten zijn kaarsen gemaakt van sojawax al langer populair. "De meeste kaarsen bevatten paraffine. Dat is in feite een bijproduct van benzine. Op zich kan het natuurlijk geen kwaad om eens één zo'n kaars te branden, maar als je er bij stilstaat wat je zo in je woonkamer brandt... Sojawas en bijenwas zijn twee milieuvriendelijke alternatieven. Sojawas is bovendien recycleerbaar én gaat lang mee. Belangrijk bij de aankoop van een kaars."Emma noemde haar geurkaarsen 'Fisherman's Daughter.' "Jawel, ik ben écht de dochter van een visser", lacht ze. "Mijn vader is altijd al een grote inspiratiebron geweest voor mij."Nu we met zijn alle weer thuis moeten blijven, zijn kaarsen volgens Emma extra belangrijk. "Het is zo'n mooi symbool voor hoop. We steken een kaars aan als we iets willen vieren, of herdenken. Of gewoon als we het gezellig willen maken. In feite hebben we geen enkele reden meer voor kaarsen. We hebben elektriciteit, dus genoeg licht. Toch blijven kaarsen bestaan. Ik hoop dan ook dat mijn kaarsen zeker tijdens deze coronaperiode hoop en troost kunnen brengen."