We hebben geluk dat we Caitlyn thuis treffen in de Zeger Maelfaitstraat, want de laatste maand is ze meestal te vinden in het huis van haar bobonne Rebecca. Daar past ze op het zevenjarig zoontje van Rebeca als zij vroeger of later moet werken. "Rebecca belde mij om te zeggen dat ze het moeilijk had met de organisatie van haar gezin in deze moeilijke periode", begint Damienne Will, de mama van de dertienjarige Caitlyn. "Haar zoontje kon niet meer naar school, want die was dicht. De opvang opende maar wanneer Rebe...

We hebben geluk dat we Caitlyn thuis treffen in de Zeger Maelfaitstraat, want de laatste maand is ze meestal te vinden in het huis van haar bobonne Rebecca. Daar past ze op het zevenjarig zoontje van Rebeca als zij vroeger of later moet werken. "Rebecca belde mij om te zeggen dat ze het moeilijk had met de organisatie van haar gezin in deze moeilijke periode", begint Damienne Will, de mama van de dertienjarige Caitlyn. "Haar zoontje kon niet meer naar school, want die was dicht. De opvang opende maar wanneer Rebecca al gestart was met werken en sloot wanneer zij nog aan het werk was. Zij is namelijk verpleegkundige bij het Wit-Gele Kruis en heeft gesplitste uren. Zo begint ze soms al om zes uur 's morgens en moet ze ook in de vooravond vaak werken. Caitlyn zat naast mij toen Rebecca dat vertelde en ze zei onmiddellijk dat zij een oplossing had.""Wanneer mijn meter hulp nodig heeft, ga ik naar haar huis", neemt Caitlyn over. Ze zit in het tweede jaar van VISO campus Delbekestraat. "Ik probeer zo goed mogelijk het huishouden te doen. Ik let op mijn neefje en help hem met zijn schooltaken. We spelen samen, maar ik kook ook voor hem, voor bobonne Rebecca en voor mezelf. En ik blijf slapen zodat bobonne zonder zorgen kan vertrekken op haar ronde. Als mijn neefje iets nodig heeft, ben ik er. Wanneer bobonne bijvoorbeeld woensdagmorgen vroeg begint, dan ga ik dinsdagavond al slapen zodat ze niet ongerust moet zijn dat ik me zou overslapen.""Overdag bel ik soms naar mama en dan vooral om een beetje raad te vragen over het bereiden van gerechten. Zo was ik niet helemaal zeker hoe ik kipfilets moest bakken en dan kwam een hulplijn wel van pas (lacht). Met een sausje maken, heb ik minder moeite want op school heb ik al geleerd hoe je een bechamelsaus en een kaassaus moet maken. Dus dat lukt wel. Mijn neefje is een heel actief baasje en vraagt mijn volle aandacht. Wanneer hij slaapt, is het tijd voor een beetje me-time. Dan werk ik zelf mijn oefeningen voor school af, kijk een beetje televisie of bel en chat eens met mijn vriendinnen."Hoe lang zal ze dit blijven doen? "Zo lang het nodig is. Is dat tot aan de grote vakantie, dan is dat geen probleem en loopt dat volgend schooljaar nog door, dan is dat ook niet erg. Ik vind het maar normaal dat ik help. Ja, het zorgende zit in mij en later zou ik ook heel graag verpleegkundige zijn net zoals bobonne Rebecca.""Caitlyn vindt dit normaal maar ik alleszins niet", besluit mama Damienne. "Ik denk niet dat er veel meisjes van haar leeftijd die verantwoordelijkheid zouden nemen. Ik ben ongelooflijk trots op mijn dochter."