"Er zijn al weken geen busreizen meer vertrokken en alles wat gepland werd tot midden mei, werd ondertussen al geannuleerd", zegt Aline Herman. "Dat betekent een serieuze financiële aderlating voor ons. Ondertussen proberen we onze klanten die achterbleven antwoord te bieden op hun vele vragen. We kregen vooral steeds meer vragen kregen van mensen van wie nog familie in Spanje vast zit. Familie die nog voor de coronacrisis vertrok richting Benidorm of Calpe en die geconfronteerd werd met afgelaste vluchten en een totale lockdown."
...

"Er zijn al weken geen busreizen meer vertrokken en alles wat gepland werd tot midden mei, werd ondertussen al geannuleerd", zegt Aline Herman. "Dat betekent een serieuze financiële aderlating voor ons. Ondertussen proberen we onze klanten die achterbleven antwoord te bieden op hun vele vragen. We kregen vooral steeds meer vragen kregen van mensen van wie nog familie in Spanje vast zit. Familie die nog voor de coronacrisis vertrok richting Benidorm of Calpe en die geconfronteerd werd met afgelaste vluchten en een totale lockdown.""Via het Belgische consulaat vernamen we dat er nog meer dan tweeduizend Belgen op die manier in Spanje gestrand zijn. Een kleine ramp voor die mensen en voor hun familie, die vaak erg ongerust zijn. Meer en meer kregen we ook de vraag of wij niet in staat zouden zijn mensen te repatriëren. Het gros van die vragen kwam zelfs van mensen die niet eens bij ons klant waren, maar die hopeloos op zoek waren naar een oplossing", gaat Aline verder. Aline besloot te onderzoeken wat mogelijk was. "Eerst contacteerden we al onze chauffeurs en vroegen we hen of ze eventueel bereid waren naar Spanje te rijden. In geen tijd had ik voldoende personeel ter beschikking. Een mooi gebaar van solidariteit. Ze beseffen natuurlijk dat ze een risico lopen, maar ze weten ook dat niets doen geen optie is. Daarna begon het administratieve luik, een taak waar we hier intern al een week mee bezig zijn. De grenzen met Frankrijk zijn dicht, dus even met een bus het land doorkruisen was geen evidentie. Maar via het Belgische en het Franse consulaat konden we de nodige attesten en papieren bemachtigen, waardoor we met een lege bus richting Benidorm kunnen vertrekken". Die lege bus is ondertussen al geen standaard exemplaar meer. "De veiligheid van de reizigers en van onze mensen staat centraal", klinkt het overtuigd. "De bus werd daarom compleet omgebouwd. Onze chauffeurs zijn afgeschermd door plexiglas en ook de reizigers zitten in een soort van beschermende cocon. Door de extra strenge maatregelen kunnen we de bus ook niet volledig vullen. Dertig passagiers is het maximum. Op die manier kan iedereen plaatsnemen op een veilige afstand van elkaar. Van elke passagier zal ook de temperatuur worden gecontroleerd. Wie ziek is of wie symptomen heeft, kan en mag niet mee. We voorzien handschoenen, mondmaskers en voldoende ontsmettingsproducten.""De mensen weten ondertussen al dat het geen plezierreisje zal worden. Ze moeten zelf instaan voor eten en drinken en ook van airco is er tijdens deze rit geen sprake. Dat zou besmette partikels door de bus kunnen blazen. Als ze terug in België zijn, draagt Buitenlandse Zaken hen op om 14 dagen thuis in quarantaine te gaan, maar dan zijn die mensen uiteindelijk wel thuis", aldus Aline.Hoe strijdvaardig en nobel het initiatief ook is, Aline beseft als geen ander dat ze niet in staat zal zijn iedereen te helpen. "We sturen voorlopig één bus richting Benidorm, maar het ziet er naar uit dat dit nog een vervolg zal krijgen. Het is voor ons helaas niet haalbaar om verder dan Benidorm te rijden, waardoor heel wat mensen in Spanje eerst daar moeten raken. In Spanje is dat nu, met de uiterst strenge regels die er zijn, een uitdaging op zich." (CLL)