De doorwinterde Menenaar at zonder twijfel wel al eens de beruchte spaghetti van het al even beruchte restaurant Vossenhol. De weg ernaartoe is eigenlijk geen weg maar eerder een veredelde boerenwegel. Stapvoets tot aan het restaurant rijden, is de norm. Doe je dat niet dan is schade aan je wagen onvermijdelijk. Voor de bezoekers is het een occasioneel gebeuren met een zekere charme, voor de vier families die ook in het afgelegen stukje Menen wonen is het andere koek.
...

De doorwinterde Menenaar at zonder twijfel wel al eens de beruchte spaghetti van het al even beruchte restaurant Vossenhol. De weg ernaartoe is eigenlijk geen weg maar eerder een veredelde boerenwegel. Stapvoets tot aan het restaurant rijden, is de norm. Doe je dat niet dan is schade aan je wagen onvermijdelijk. Voor de bezoekers is het een occasioneel gebeuren met een zekere charme, voor de vier families die ook in het afgelegen stukje Menen wonen is het andere koek.Philippe Soete, een van de weinige bewoners van de straat, spreekt namens de buurt als hij de problemen benoemt. "Wanneer we in onze zetel zitten, dan kun je gewoon horen wie hier voor het eerst naar het restaurant komt", klinkt het met een ironische zucht. "Het aantal velgen en spoilers die hier al zijn gesneuveld, zijn niet meer op één hand te tellen. Ook vallende fietsers zijn hier schering en inslag en als het regent dan is er helemaal geen weg meer. De mensen van het restaurant doen hun uiterste best om de grootste gaten telkens opnieuw dicht te maken met kiezelsteentjes, maar dat is een eindeloos verhaal."Het ontbreken van asfalt is het gevolg van een vrij complexe situatie. "Onze huizen staan op onze grond", gaat Philippe verder. "Maar de weg die naar hier loopt, loopt over privéterrein. Het is grond die toebehoort aan de firma Kijk & Bouw en voor hen is het gieten van asfalt geen prioriteit. Om je een idee te geven: we vragen het al 20 jaar aan zowel het bedrijf als aan de stad maar ze wijzen telkens met de vinger naar elkaar. Ook naar verantwoordelijkheid toe is het een spelletje van paraplu's opentrekken. Zo kwam hier enige tijd een meisje op de fiets zwaar ten val. De hulpdiensten moesten tussenkomen en de enige schuldige hier was de erbarmelijke staat van de wegel. Zowel de eigenaar als het stadsbestuur beschuldigden elkaar omdat niemand de verantwoordelijkheid wilde dragen. Het lijkt hier wel op oorlogsgebied bij momenten." Het vergeten aspect van de Voskensstraat gaat veel verder dan enkel en alleen maar het ontbreken van een weg. Philippe neemt ons mee naar een stukje weiland net naast de woningen, een plaats waar de geur bijna niet te harden is. "Kijk, dit zijn onze rioleringen", terwijl hij naar een oude gracht wijst. "Al ons afvalwater en zelfs de afvoer van onze toiletten worden naar die gracht geleid, een gracht die wat verder dan in echte riolen terecht komt. De geur valt nu best wel nog mee, in de zomer is het simpelweg onmogelijk om buiten te zitten. De stank is niet te houden en je wordt ook bedolven door de duizenden vliegen die hier dan zitten. Ik moet er geen tekening bij maken dat we hier niet echt veel volk ontvangen en dan zwijgen we nog maar over de waarde van onze woningen. Wie gaat ooit zoiets kopen?"De combinatie van afvalwater en gracht brengt meer dan alleen maar geurhinder met zich mee zo blijkt. "Ratten zijn hier ook talrijk aanwezig, ze hebben niet eens echt schrik van ons en lopen zomaar over onze terrassen. Maar het is pas echt dramatisch als het fel regent. Dit stukje weg staat dan zo goed als helemaal onder water, waardoor ook de gracht volledig volloopt. Ze wordt niet onderhouden, dus een echte doorstroom is er niet. Dan volstaat het om je toilet door te spoelen en de uitwerpselen vloeien doorheen je living naar buiten. Als het stopt met regenen, dan liggen de uitwerpselen hier op een hoopje want ze kunnen niet doorstromen. Onze tuinomheiningen worden ook beetje per beetje weggevreten door de gracht. Dat dit eigenlijk anno 2019 nog mogelijk is, is door geen mens te begrijpen." Meer nog dan de noodsituatie is het vooral het stilzwijgen van het gemeentebestuur dat de bewoners op stang jaagt. "Als het verkiezingen zijn, dan beloven ze allemaal dat ze het hier gaan oplossen maar de eerste schepen moet hier nog komen kijken. Ze hebben ooit eens naar een foto van Google Maps gekeken en hebben toen gezegd dat het inderdaad een probleem was. Maar als je hier zelf niet komt kijken, hoe kun je het dan weten? De geur, de ratten, het afval, dat zie je toch allemaal niet op een kaart? Eender welke partij, eender welk bestuur we hebben gehad, niemand trok zich iets aan van dit stukje Menen. Recent kregen we wel een reactie dat we dit niet op Facebook mochten gooien, dan kunnen ze wel reageren. Misschien proberen ze het gewoon te vergeten?"Wanneer we bij bevoegd schepen Patrick Roose (SP.A) te rade gaan, klinkt daar meteen dat de situatie in de Voskensstraat niet alleen gevoelig ligt, maar ook allesbehalve eenvoudig op te lossen is. "Natuurlijk zijn wij die mensen niet vergeten en het klopt ook niet dat we er nog nooit zijn geweest. Ik ben mij persoonlijk nog gaan vergewissen van de situatie ter plaatse. We kregen van het vorig bestuur een enorm complex dossier doorgeschoven met een wirwar van betrokken partijen die allemaal een verantwoordelijkheid dragen. De bewoners van de Voskensstraat hebben nood aan een structurele oplossing en die zullen wij met het stadsbestuur ook geven. We hebben nood aan een inwerkperiode maar de oplossing komt er hoe dan ook."