Bruggeling Stefaan Vergaerde (56) werkt al elf jaar lang op de palliatieve zorgeenheid De Vlinder, bij de Zwarte Zusters in Brugge. Hij is ook bekend in Brugge als Fieto de clown, die verkeersopzichter is aan de basisschool van Christus-Koning, waar twee van zijn drie dochters naar school gaan.
...

Bruggeling Stefaan Vergaerde (56) werkt al elf jaar lang op de palliatieve zorgeenheid De Vlinder, bij de Zwarte Zusters in Brugge. Hij is ook bekend in Brugge als Fieto de clown, die verkeersopzichter is aan de basisschool van Christus-Koning, waar twee van zijn drie dochters naar school gaan."Als reservist bij het veertiende medisch bataljon kreeg ik zondag de vraag of ik wou helpen in de strijd tegen het coronavirus", zegt Stefaan Vergaerde. "In het kader van hulp aan de natie springt Defensie in op covid-19 afdelingen in ziekenhuizen en woon-zorgcentra. In deze tweede coronagolf zijn veel verpleegkundigen en verzorgenden ziek uitgevallen; diverse zorginstellingen kampen met personeelstekort.""Aangezien ik verpleegkundige ben, heb ik niet lang geaarzeld ik had deze week toch verlof. Ik ben trouwens ook een namiddag ingesprongen in het Brugse AZ Sint-Jan, om het personeel wat te ontlasten in deze zware coronaperiode.""Drie dagen lang help ik deze week in La Maison du Repos van Andenne, bij Namen. Samen met twee ambulanciers en een andere verpleegkundige van het medisch bataljon. Dat woon-zorgcentrum telt veertig bewoners, die allemaal besmet zijn met covid-19. Vorige week zijn er vijf bewoners overleden en vier overgebracht naar het ziekenhuis. Meer dan de helft van het personeel is ziek uitgevallen, het team moest de resterende 31 bewoners beredderen met vijf verpleegkundigen en vijf verzorgenden. De directrice was dolgelukkig met de hulp van Defensie, de voorbije weken moest haar uitgedund en vermoeid team shifts van vijftien uren draaien.""'t Is in Andenne echt een slagveld. Ik heb echt het gevoel dat ik daar in een oorlogssituatie ben terecht gekomen. Ik waan mij op een palliatieve eenheid. De hoogbejaarde bewoners kampen met ademhalingsproblemen, eten nauwelijks en zijn vaak misselijk. We kunnen enkel met primitieve middelen draagbare zuurstofbonbons hun ergste noden lenigen. Het verschil met de gesofistikeerde beademingsapparatuur in ziekenhuizen is enorm.""Mijn taak bestaat hier in Andenne uit puur verpleegkundig werk, zoals ik al jaren gewoon ben te doen. 's Ochtends de medicatie uitdelen, alle parameters controleren met speciale aandacht voor de zuurstofsaturatie. Nagaan of de zieke bewoners pijn hebben of misselijk zijn. Hun bewustzijn controleren, want sommigen zijn er heel erg aan toe. En we meten de koorts", vertelt Stefaan Vergaerde.'s Middags deelt de Brugse reservist de maaltijden van de bewoners rond en helpt hen eten. "Sommige bejaarden hebben slikproblemen en hebben veel moeite om een maaltijd binnen te krijgen en te houden", aldus Stefan Vergaerde, die uiteraard ook helpt met het wassen en het verschonen van de senioren.Is de Bruggeling niet bang om zelf besmet te worden? Stefaan Vergaerde: "We zijn heel voorzichtig, want het is een gevaarlijke situatie. De hulpmiddelen in zo'n woon-zorgcentrum zijn veel beperkter dan in de ziekenhuizen. De kwaliteit van het beschermingsmateriaal is duidelijk minder. Het face shield is eenvoudig in elkaar geknutseld, terwijl je op een covid-19 afdeling in een ziekenhuis een echte helm draagt.""Gelukkig spreek ik een woordje Frans en kan ik af en toe iets zeggen tegen de bewoners. Elk bezoek is immers verboden, de verpleegkundigen en verzorgenden zijn de enige mensen die op hun kamer komen. De besmette bewoners mogen zelf hun kamer niet verlaten. Een drama! De meeste bejaarden hier zijn zo zwak, dat ze de hele dag door liggen te slapen. Tijdens mijn eerste shift van tien uur is er niemand gestorven, we gaan geregeld kijken of ze nog ademen. Ik verwacht elk moment dat er iemand zal overlijden. Het enige dat je kunt doen, is hen wat zuurstof geven en rustig laten heengaan", besluit Stefaan Vergaerde.