Op een terrasje in Heuvelland, weg van de drukte en van de emoties, wil Bram Forrez zijn verhaal doen. "De voorbije weken waren inderdaad hectisch. Mijn hele leven stortte in toen mijn frituur in vlammen opging. Ik was, in tegenstelling tot wat in sommige berichten werd aangegeven, 's avonds omstreeks 20 uur thuis gekomen. Na iets gegeten te hebben, ben ik toen naar mijn appartement getrokken om tv te kijken. Plots hoorde ik een harde knal en vloog de elektriciteit uit. Uit de expertise later bleek dat een kortsluiting in de wasmachine de aanleiding was."
...

Op een terrasje in Heuvelland, weg van de drukte en van de emoties, wil Bram Forrez zijn verhaal doen. "De voorbije weken waren inderdaad hectisch. Mijn hele leven stortte in toen mijn frituur in vlammen opging. Ik was, in tegenstelling tot wat in sommige berichten werd aangegeven, 's avonds omstreeks 20 uur thuis gekomen. Na iets gegeten te hebben, ben ik toen naar mijn appartement getrokken om tv te kijken. Plots hoorde ik een harde knal en vloog de elektriciteit uit. Uit de expertise later bleek dat een kortsluiting in de wasmachine de aanleiding was." "Toen ik naar beneden snelde, stelde ik vast dat in de privéruimte een vuurtje was ontstaan. In geen tijd was de hele ruimte zwartgeblakerd. De hitte die mij toen overviel, is onbeschrijflijk. Omstreeks 2.20 uur heb ik zelf de brandweer opgebeld. Omdat het een eeuwigheid leek, heb ik een zevental minuten later nog eens gebeld en om 2.29 uur is de brandweer gearriveerd. Ondertussen was ik via de garage naar achter gevlucht en tegen dat ik de tuinafsluiting doorbroken had, sloegen de vlammen al door het dak, dat kort daarna instortte. Ik ben toen op de deur van de buren gaan kloppen om hen te wekken.""Zoals iedereen ondertussen kon vaststellen, is er niets meer over. En naast de materiële schade ben ik ook alle emotionele waarde en herinneringen kwijt. Foto's, herinneringen, de oude meubels van mijn overleden grootouders. Ik had alleen nog mijn training en mijn schoenen. Goed dat ik nog niet in bed zat, want ik slaap zonder pyjama, dat zou pas een gezicht geweest zijn", probeert Bram er toch even een lachje van af te krijgen."Na die rollercoaster van emoties is het nu tijd om even tot rust te komen. Ik was zodanig in shock dat ik de rest van die nacht in het Jan Yperman Ziekenhuis heb doorgebracht. Nu ben ik op zoek naar een vaste woonplaats in Heuvelland. Ik denk wel ooit opnieuw een zelfstandige zaak uit te baten, maar dat zijn zorgen voor later. Eerst tot rust komen en wat gerust gelaten worden. De voorbije weken stond de telefoon roodgloeiend. Het doet enorm veel deugd om al die opbeurende reacties te horen en ook het nieuwe stadsbestuur heeft mij gesteund en geholpen. Ik ben iedereen daarvoor uiteraard zeer dankbaar", vertelt Bram verder."Ik heb heel wat geïnvesteerd in de frituur. Er was pas een nieuwe badkamer geïnstalleerd en ik zou de tuinafsluiting achteraan nog vernieuwen. Alles is nu weg. Naar verluidt moet ook de aanpalende, leegstaande woning, gesloopt worden.""De zaak was inderdaad over te nemen. Niet omdat de zaken niet draaiden, zoals sommige kwatongen durven beweren. Ik ben niet iemand die vijf of tien jaar hetzelfde wil of kan doen. In het begin kreeg ik heel wat tegenkanting van een van de buren, maar daar heb ik me kunnen overzetten. De controles en het politiebezoek hebben aangetoond dat ik met alles in orde was. Ook de kritiek op mijn zogenaamde geaardheid raakt me niet. Ik ben trouwens al drie jaar single en mijn frituur was maar twee jaar open. Ik weet niet van waar ze het halen.""Eens ik alles verwerkt heb, zal ik mij wel opnieuw vertonen in Boezinge. Momenteel is het te zwaar. Ik heb er heel wat mensen leren kennen, had veel vaste klanten. Ik laat naast het materiële verlies ook veel vrienden achter en wil tenslotte iedereen bedanken die me steunde. Nu is het vooral belangrijk dat de storm in mijn hoofd gaat liggen", besluit Bram. (RLa)