De imposante Sint-Michielskerk van Roeselare was maar net groot genoeg om iedereen een laatste groet te laten brengen aan dokter Willem Stockman. Een uur voor de start van de uitvaartdienst waren alle zitjes al ingepalmd en vele honderden mensen betoonden de bekende Roeselarenaar al staande een laatste eer.

De plechtigheid stond bol van de emotionele getuigenissen, niet in het minst van Willems dochters. Oudste dochter Marie had het over het verschrikkelijke gemis. "Wanneer ik 's avonds op je wacht, zal ik je kuchje niet meer horen. Ik zal je niet meer kunnen vertellen over mijn dag, dokters in ziekenhuizen en casussen waar ik niks van snap. Wanneer ik dezelfde titel als jou krijg, zal ik niet met je op de foto kunnen en je ogen niet zien fonkelen... Maar ik zal die titel ter ere van jou dragen en met liefde en toewijding zorgen. En wanneer we nu 's avonds op je wachten, zullen we elkaar vastpakken en mama kussen. En dan zal jij bij ons zijn."

Dochter Emma sprak vol bewondering over haar vader. "Ik voelde me stoer wanneer je me net voor een operatie in slaap deed. Je was de laatste die ik zag en de eerste wanneer ik opnieuw wakker werd. Ik voelde me ook stoer wanneer ik mijn studiegenoten aan de Kulak kon vertellen dat jij er twee jaar op rij preses was geweest. Iets wat niemand anders al lukte. En ik voelde me ook stoer wanneer het over je marathonprestaties ging en ik kon zeggen dat je toptijd 2 uur en 48 minuten bedroeg. Ja, ik voelde me zelfs stoer wanneer mijn vrienden vol lof over je lekkere mosselen spraken. Je geheim? Twee Westvleterens erbij..."

Eindeloze ambitie

Dochter Zoë wil vooral de mooie herinneringen onthouden. "Enkele weken geleden trokken we nog met mama en onze broer Willem naar de Verenigde Staten, het land waar jullie zo van hielden. En ook onze tocht richting Santiago de Compostela zal ik nooit vergeten. We bewonderden allemaal je eindeloze ambitie en inzet. Papa, je was onze grote held."

"Wanneer we nu 's avonds op je wachten, zullen we elkaar vastpakken en mama kussen. En dan zal jij bij ons zijn"

Ook Willems broers Bernard, Jan en Toon spraken hun geliefde Willem nog een laatste keer toe. "Onze mama en papa moeten hun zoon begraven. Dat klopt niet. We waren altijd met vier. Nu zijn we nog met drie... En met jou zijn we onze G.O., de gentil organisateur van de familie kwijt. Je stond altijd voor ons klaar. We vroegen deze week aan je dochter nog of je goed was in wiskunde. 'Papa was in alles goed', antwoordde ze. Toch was je niet zo'n rekenwonder. Het verdriet dat jij nu hebt losgelaten is niet gelijk aan de som van ons collectief verdriet. Maar de Stockmans, dat is een hechte clan. De broers, schoonzussen, neven en nichten zullen altijd klaarstaan voor je vrouw Sofie en je kinderen. En ja, we zijn kwaad geweest op je. Maar dat is voorbij. We vergeven je. Love you, broere."

© STEFAAN BEEL

Deken Renaat Desmedt omschreef Willem Stockman in zijn homilie als een geliefd en gerespecteerd, maar voor als een erg bekwaam arts. "'Roeselare is er in één klap een stuk onveiliger op geworden', zei iemand me. Hij alludeerde op je niet geringe verdiensten bij de fusie tussen de spoeddiensten, maar het bewijst welke impact je hebt gehad, wat je hebt betekend voor zoveel mensen. Het was dan ook meer dan terecht toen je in 2018 bij de Roeselare Awards tot Persoonlijkheid van het Jaar werd uitgeroepen. Je zal gemist worden, maar dankzij de vele mooie herinneringen zal je altijd bij ons blijven."

Ook op de spoeddienst van AZ Delta, het spreekwoordelijke kindje van Willem Stockman, komt het verlies erg hard aan. "We zijn er echt niet goed van", zucht Joris Vandevelde. "Willem was zonder meer de lijm tussen de beide voormalige spoeddiensten. Mede dankzij zijn inzet zijn we tot één grote familie uitgegroeid. Nu zijn we onze vader kwijt. En dat is zwaar om dragen. De voorbije dagen hebben we de tijd genomen met met alle collega's uitgebreid te praten en onze emoties te ventileren. We zullen Willem enorm missen."

Dokter Willem Stockman op zaterdag 4 mei overleden. Hij was als spoedarts verbonden aan het AZ Delta en de architect van de fusie tussen de twee spoeddiensten van Roeselare. Hij was getrouwd met Sofie Dewaele en de papa van Marie, Emma, Zoë, Jan, Willem en Louis (+).