De 36-jarige Jill kwam afgelopen dinsdag om het leven toen haar ex-partner, na een lange periode van stalking en belaging, een dramatische en terminale beslissing nam. Terwijl het gerecht volop aan de slag is met het onderzoek en de verdachte in de cel zit, kon de familie beginnen aan het lange rouwproces.

De aula van het uitvaartcentrum bleek te klein om iedereen een plaats te bieden, wat enkel maar onderstreept dat Jill een graag geziene dame was. De liefde die ze steevast met zich meebracht, was eveneens de rode draad die doorheen de verschillende woorden van afscheid te horen was.

Laatste maaltijd

Louise, Jill's zus, probeerde vooral kracht te putten uit de oneindige goede momenten die ze samen hebben beleefd. "Het laatste wat we deden was zelf sushi maken", klinkt het met de krop in de keel. "Het lukte voor geen meter dus maakten we maar tartaar, meteen ook onze laatste maaltijd."

"Je zat gevangen in een net dat steeds maar harder werd aangetrokken, een net waar je maar niet uit scheen te raken"

Juffrouw Mieke, leerkracht in de gemeentelijke basisschool, las namens haar neefjes en nichtjes een hartverscheurende ode aan hun tante, hun meme. Het werd een moment waarop de emoties hun vrije loop kenden en zakdoeken massaal werden bovengehaald.

Gebukt onder een last

Ook de teksten van Stefanie en Bea, twee hartsvriendinnen van Jill, sneden door merg en been. "We merkten dat je niet meer de Jill van vroeger was", werd er voorgelezen. "Je ging gebukt onder een last, je zat gevangen in een net dat steeds maar harder werd aangetrokken, een net waar je maar niet uit scheen te raken. Toch wilde je niemand tot last zijn en bleef je 'voortdoen'. Het mocht niet zijn."

Bij de laatste groet, een moment waarop alle aanwezigen Jill konden uitwijzen, probeerden haar vader en moeder zich sterk te houden. Ondersteund door familieleden spraken hun gezichten ongesproken woorden, de woorden van onbeschrijfbaar verlies.

(CL)