"Mijn ouders stonden meer dan 35 jaar mee in voor de organisatie van de bloedafnames in Oostnieuwkerke", vertelt Martin. "Van jongsaf aan hielp ik met hen mee. Toen mijn vader ziek werd, zag hij het niet langer zitten om verder in te staan voor de organisatie. Mijn broer Marino stelde toen spontaan voor om samen de werking verder te zetten. We konden ook rekenen op de hulp van Bernard Degandt. Bernard was secretaris maar gaf begin dit jaar aan dat hij ermee wou stoppen. Omdat hij de leeftijdsgrens voor bloed geven bereikt had, wou Bernard er liever een punt achter zetten. Sindsdien neem ik de functie van voorzitter en secretaris waar. Naast de hulp van mijn broer, kan ik ook rekenen op mijn ...

"Mijn ouders stonden meer dan 35 jaar mee in voor de organisatie van de bloedafnames in Oostnieuwkerke", vertelt Martin. "Van jongsaf aan hielp ik met hen mee. Toen mijn vader ziek werd, zag hij het niet langer zitten om verder in te staan voor de organisatie. Mijn broer Marino stelde toen spontaan voor om samen de werking verder te zetten. We konden ook rekenen op de hulp van Bernard Degandt. Bernard was secretaris maar gaf begin dit jaar aan dat hij ermee wou stoppen. Omdat hij de leeftijdsgrens voor bloed geven bereikt had, wou Bernard er liever een punt achter zetten. Sindsdien neem ik de functie van voorzitter en secretaris waar. Naast de hulp van mijn broer, kan ik ook rekenen op mijn echtgenote en mijn moeder. Mijn moeder wordt evenwel een dagje ouder, ze is 81 en niet meer zo goed te been. Daardoor is ze niet bij elke bloedafname aanwezig.""Toen mijn vader, die ondertussen overleden is, een 15-tal jaar geleden omwille van ziekte afhaakte, zat de vereniging in een dipje", gaat Martin verder. "We konden toen per sessie slechts nog op een 60-tal bloedgevers rekenen.""Jaarlijks worden er vier bloedafnames georganiseerd waardoor er in totaal dus jaarlijks een 240-tal bloedgiften waren. We hebben dat aantal toen terug kunnen opbouwen door promomateriaal te verspreiden via bakkers en slagers. Zo werden onder andere stickers op de broodzakken gekleefd waarop vermeld stond waar en wanneer de bloedafnames plaatsvonden.""We hebben ons donorbestand sindsdien weer kunnen opbouwen. Zo waren er in 2006 jaarlijks nog 244 bloedgiften. In 2010 waren dat er al 351, terwijl we in 2017 de kaap van meer dan 400 bloedgiften rondden. Toen werd er exact 404 keer bloed gegeven. Vorig jaar waren er 343 bloedgiften maar mochten we ook 18 nieuwe donoren verwelkomen. We zijn dus een goed draaiende vereniging. Het aantal bloedgevers gaat ook in stijgende lijn door de acties die we organiseren. Zo trakteren we de donoren al eens op een gratis barbecueworst, een hotdog, een stuk taart, op glühwein of op een jeneverke.""De werking draait momenteel eigenlijk op drie mensen", weet Martin. "Dat is haalbaar maar het probleem is dat alles altijd op de rug van dezelfde mensen terechtkomt. Er mogen dus gerust één of meerdere mensen bijkomen. Bij de organisatie van die bloedinzamelingen komt immers heel wat kijken. Zo moet er drank aangekocht worden. De meeste donoren genieten na het bloedgeven immers nog graag van een drankje. Die drank staat bij mij thuis gestockeerd en moet telkens overgebracht worden naar zaal Zonneheem waar de bloedafnames plaatsvinden. Het overschot verhuist nadien terug naar mijn huis.""De zaal moet klaargezet worden, de koelkasten in de zaal aangezet en is er de administratie voor het Rode Kruis. Verder moet de zaal ook telkens gereserveerd worden bij de gemeente en moet ik ook zorgen dat ik me vrij kan maken op het werk - ik ben buschauffeur bij De Lijn - zodat ik de zaal kan klaarzetten en aanwezig kan zijn tijdens de bloedafnames. Als we een paar mensen extra zouden hebben en dat niet alleen maar om te helpen bestellen, zou het meteen ook mogelijk zijn om de taken wat te verdelen." (CB)