Het hotel werd door verschillende Blankenbergse horecafamilies uitgebaat, eerst door de familie Pauwels, later door de familie Tijssens. Afgelopen maand werd het verkocht uit handen van de socialistische mutualiteit Voorzorg Limburg aan een Limburgse bouwheer die er hoogstwaarschijnlijk een appartementsblok zal bouwen. De gevel brokkelde af en de voorzijde van het gebouw was volgens de mutualiteit in te slechte staat om er nog in te investeren. De historische gevel werd altijd bewaard als bouwkundig erfgoed, maar kan dus niet gered worden. Daarom besloot het bestuur om het centrum vroegtijdig te sluiten. 12 januari gaan de deuren van hotel Petit Rouge definitief dicht, het einde van een rijke geschiedenis achter een historische gevel. Guy Tijssens (64) begon als 20-jarige in het hotel toen zijn ouders het in 1975 kochten van de familie Pauwels.
...

Het hotel werd door verschillende Blankenbergse horecafamilies uitgebaat, eerst door de familie Pauwels, later door de familie Tijssens. Afgelopen maand werd het verkocht uit handen van de socialistische mutualiteit Voorzorg Limburg aan een Limburgse bouwheer die er hoogstwaarschijnlijk een appartementsblok zal bouwen. De gevel brokkelde af en de voorzijde van het gebouw was volgens de mutualiteit in te slechte staat om er nog in te investeren. De historische gevel werd altijd bewaard als bouwkundig erfgoed, maar kan dus niet gered worden. Daarom besloot het bestuur om het centrum vroegtijdig te sluiten. 12 januari gaan de deuren van hotel Petit Rouge definitief dicht, het einde van een rijke geschiedenis achter een historische gevel. Guy Tijssens (64) begon als 20-jarige in het hotel toen zijn ouders het in 1975 kochten van de familie Pauwels. Twintig jaar lang baatten zijn ouders en later hij en zijn broer het familiehotel uit. De kinderen van vader Gustaaf Tijssens en moeder Betsy Delathouwer werkten er als jobstudent tijdens de drukke zomermaanden en in het weekend. Ze misten er zelfs soms de lessen voor op school. "Ikzelf ben begonnen in de keuken en heb er later de keuken geleid", zegt Guy Tijssens. "Ik herinner me dat er toen al geregeld stukjes van de gevel afbrokkelden. De Petit Rouge was een van de eerste gebouwen op de zeedijk met gewapend beton. Het staal in dat beton begon te roesten. Om de drie jaar moesten we dat toen al repareren", herinnert Tijssens zich. Het gebouw zelf begon pas echt problemen te vertonen toen de Bristol ernaast werd afgebroken. Er werd een kuil gegraven voor ondergrondse garages. "Daardoor stroomde er water van onder de zeedijk naar binnen in die grote put. De kraan die er stond kwam volledig scheef te staan en ze hebben zelfs even de huizen in de buurt moeten evacueren". De Petit Rouge vertoonde daardoor heel wat scheuren. Binnenin werd alles gestut maar in 1994 was het hotel toch genoodzaakt te sluiten. De socialistische mutualiteit van Limburg kocht het daarop voor vernieuwbouw. Daarvoor kregen ze subsidies, tot grote ergernis van uitbaters van privéhotels in de badstad. Zij protesteerden bij de heropening van Petit Rouge in 2001 tegen concurrentievervalsing via subsidies aan hotels uit het sociaal toerisme. De historische gevel werd wel bewaard. Drie jaar na de heropening werd Petit Rouge al opnieuw te koop aangeboden. Pas afgelopen maand werd het vakantiecentrum effectief verkocht. Een bouwheer bouwt er de komende jaren aan een nieuwbouwproject.Wat nu een reeks appartementen wordt, was ooit een buvette, een van de eerste gebouwtjes in de duinen van Blankenberge. In 1860 werd de woning van Brugse paraplufabrikant Terisse er gebouwd. De dochter van de fabrikant huwde met iemand uit de Blankenbergse horecafamilie Pauwels. Vijf jaar later opent de familie Pauwels-Terisse op dezelfde plaats Chalet des Bains, later omgedoopt tot Petit Rouge, verwijzend naar het aperitief van een soort rode porto met kersensmaak dat er gedronken werd in kleine glaasjes. "De in die tijd Franstalige klanten bestelden toen un petit rouge, vandaar de naam van het hotel", zegt Tijssens. In 1927 wordt het gebouw omgevormd tot een groot geheel samen met het aanpalende politiecommissariaat en café Venitien. In het succesvolle familiehotel met 78 kamers komen mensen genieten van een petit rouge en pâte aux crevettes, de voorganger van de garnaalkroket. "Toeristen verbleven toen nog aan de kust voor 14 dagen of zelfs een maand en kwamen jaarlijks trouw terug. Het was een totaal andere vakantiebeleving dan nu aan de Belgische kust. Ze kwamen naar de zee om te kuren."Het is uit die periode dat de historische gevel in art deco-stijl dateert. "Zoals veel historische gebouwen op de dijk gaat ook dit hotel verloren. Enkel de gevel is nog origineel. Het gebouw zelf is nieuwbouw uit de jaren negentig", vertelt Guy Tijssens. Wat er precies zal gebeuren met de site van Petit Rouge is nog niet helemaal duidelijk. De bouwheer zou er een appartementsblok bouwen, maar er is volgens schepen van Stedenbouw Jurgen Content (SP.A) nog geen stedenbouwkundige aanvraag gebeurd. "We zijn op de hoogte van de verkoop, maar wat de plannen precies zijn is nog niet helemaal duidelijk. Al kan er niet veel anders komen dan appartementen op de dijk."(MT)