"Ik was leraar en begon in bijberoep als medewerker van de parochiale bibliotheek." Met een ongekende kalmte blikt de Lauwenaar terug op zijn indrukwekkende carrière. "Bijberoep, misschien niet het juiste woord want we waren allemaal vrijwilligers. Ze vonden geen volk om daar te werken want de bib was open op zaterdag en zondag en mensen stonden niet meteen te trappelen om dan in een bibliotheek te werken."
...

"Ik was leraar en begon in bijberoep als medewerker van de parochiale bibliotheek." Met een ongekende kalmte blikt de Lauwenaar terug op zijn indrukwekkende carrière. "Bijberoep, misschien niet het juiste woord want we waren allemaal vrijwilligers. Ze vonden geen volk om daar te werken want de bib was open op zaterdag en zondag en mensen stonden niet meteen te trappelen om dan in een bibliotheek te werken." De bibliotheek zoals we die nu kennen, onderging doorheen de jaren verschillende metamorfoses en Marc maakte die steeds vanop de eerste rij mee. "Toen ik in het jaar '69 begon, nadat ik mijn legerdienst had gedaan, had je onze bibliotheek, de gemeentelijke bibliotheek en zelfs de socialistische bibliotheek. We hadden allemaal onze plaats in de gemeente en toen zaten wij in een lokaaltje in zaal Germana.""In de jaren 80 kwam dan onze langverwachte verhuis, een verhuis die meteen gekoppeld werd aan het samensmelten van alle bibliotheken. Dat was voor iedereen toch een moment waar we met argusogen naar keken. Lauwe had altijd al autonoom als bibliotheek gewerkt en plots werd alles onder de vleugels van de bibliotheek van Menen gegooid. We dachten dat we onze autonomie kwijt waren, maar het liep allemaal geen zo'n vaart."Die autonomie zorgde er ook voor dat Marc vaak zelf in de pen moest kruipen om de zaken te bespoedigen. "In die tijd hadden we een budget van 12.000 Belgische franken die we mochten spenderen aan boeken", vervolgt Marc zijn verhaal. "Onze bibliotheek had echter heel wat potentieel en dus hadden we dat budget graag veel hoger gezien. Dat ging niet zomaar en uiteindelijk zijn heel wat brieven naar allerlei instanties vertrokken. Ik was niet van plan om ons zomaar gewonnen te geven en we zijn dan uiteindelijk in onze opzet geslaagd. Na 10 jaar schrijven, want e-mail bestond toen nog niet, kregen we al 120.000 Belgische franken om te spenderen. Het was een periode waarin we konden groeien zoals we het zelf voor ogen hadden."De bibliotheek, dat was de passie en het leven van Marc, zelfs wanneer hij durfde te rebelleren tegen richtlijnen van hogerop. "Na de verhuis zat ons filiaal op een nieuwe locatie, nauwelijks groter dan hetgeen we hadden maar wel met meer boeken. Als kers op de taart was niets afgewerkt, het was er zelfs niet eens geschilderd. Je weet hoe dat gaat? Je moet een aanvraag indienen en dan gaan ze dat bekijken en een volledige administratieve molen zet zich in werking. Ik wilde zolang niet wachten en ben dan zelf maar een pot verf gaan halen. Toen de bevoegde schepen dat zag, kreeg ik een veeg uit de pan. Dat was niet de manier van werken en ik had het geweten." Maar Marc bleef een tikkeltje rebels en later kwam het opnieuw tot een opstootje. "Plots kregen we te horen dat we de zondag niet meer mochten openen", klinkt het nog steeds met een vleugje strijdvaardigheid. "In Menen vonden ze geen volk meer voor de zondag dus moest Lauwe ook maar dicht blijven. Dat was toch te gek voor woorden? Ik schreef dan ook het populaire TV-programma Lucien van achter het nieuws aan om er de situatie aan te kaarten en jawel, ze zijn hier komen filmen. Het was hilarisch om te zien hoe hij hier door de kamers liep maar bij het bestuur vonden ze het minder grappig. Het veranderde niets aan de situatie en ik kreeg opnieuw een uitbrander maar ze hadden wel begrepen dat we hier gemotiveerd waren."Klaar voor zijn pensioen, durft Marc wel luidop nadenken over de toekomst van de bibliotheek en het boek in het algemeen. "Je kan niet ontkennen dat de jeugd vandaag de dag heel wat minder leest" sluit hij af. "Ook op school wordt de overstap meer en meer gemaakt naar computers en tablets, leerkrachten werken nog wel met boeken maar die hadden vroeger een veel prominentere plaats in de klas. Populaire reeksen, die vertakkingen hebben op TV of via digitale kanalen, die doen het wel nog goed.""Daarnaast kost een bibliotheek ook handenvol geld. Wanneer er moet bespaard worden, dan gaat men natuurlijk eerst gaan snoeien waar het kan en een filiaal van de bibliotheek sluit men eenvoudiger dan de hoofdbibliotheek zelf. Ik ben ervan overtuigd dat de bib hier nog haar plaats verdient en ik hoop dan ook dat ze nog vele jaren nieuwsgierige lezers gaat mogen verwelkomen."