De achtste titel op rij werd door de Oostendse supporters heel intens en uitbundig gevierd vorige week. Terwijl Antwerpen als grote favoriet - de club gooide dit seizoen al hoge ogen als finalist van de Champions League - de finalestrijd inging, was het een gedreven Oostende dat de sinjoren op eigen terrein twee keer het nakijken gaf. Om vervolgens de titel in de eigen thuisbasis binnen te rijven.
...

De achtste titel op rij werd door de Oostendse supporters heel intens en uitbundig gevierd vorige week. Terwijl Antwerpen als grote favoriet - de club gooide dit seizoen al hoge ogen als finalist van de Champions League - de finalestrijd inging, was het een gedreven Oostende dat de sinjoren op eigen terrein twee keer het nakijken gaf. Om vervolgens de titel in de eigen thuisbasis binnen te rijven.Elke supporter heeft wel een eigen verhaal bij de ontknoping van het seizoen. "Het was een seizoen met twee gezichten. Natuurlijk ben ik heel tevreden dat we na een paar pijnlijke nederlagen dit seizoen toch nog de titel behaalden. Maar wat me het meest is bijgebleven, is het moment dat de bond Elias Lasisi schorste (na een duw aan een scheidsrechter, red.). Dat was voor ons een aderlating, want hij is een echte topspeler waar ik veel respect voor heb", zegt Fabien Pottier, scheepslasser van beroep."Zelf ben ik al jaren supporter, nog van toen de club in de Koninklijke Stallingen speelde. Na de verhuis naar de Mister V-Arena ging ik vaak kijken met de twee dochters. Nu zijn het vooral mijn vrouw en zoon die me vergezellen", gaat Fabien verder. Basket is dus een echt familiegebeuren bij het gezin Pottier."Door het gebrek aan een bus konden we die seizoen niet alle verplaatsingen meemaken, maar we zijn van plan om weer een fanclub op te richten. Er zijn veel supporters die ik ook als vrienden buiten het basketbal zie. We gaan dan samen eens eten of naar de bowling. En spreken af voor de Europese verplaatsingen. Dat hangt meestal af van de stad van de tegenstander, want dan willen we ook wel de bezienswaardigheden meepikken. Dan is het meer dan basketbal alleen", zegt Fabien.Dat de liefde van Fabien voor het basket ver gaat, heeft ook soms nadelige gevolgen. "Toen ik met mijn zoon de Champions Leaguefinale vorig seizoen in Nanterre bijwoonde, had mijn baas mijn verlof ingetrokken. Hij had het niet zo begrepen op mijn sport. Waardoor ik twee dagen onwettige afwezig was. Ja, we proberen echt alles in functie van het basketbal te plannen.""Met heel wat (oud-)spelers zijn we bevriend op sociale media. Als ze bijvoorbeeld met hun buitenlandse ploeg in ons land komen spelen, dan proberen we er ook bij te zijn om nog wat bij te praten", geeft Fabien nog mee."En zolang Dusan Djordjevic en coach Dario Gjergja blijven, gaan we prijzen pakken. Zij zijn echt van goudwaarde. Op naar een negende titel op rij en een Europees topjaar. We zijn er klaar voor", besluit Fabien.(JLO)