Barbara's ouders leerden elkaar kennen in Lourdes op jonge leeftijd, maar begrepen elkaar niet. "Mijn moeder leerde Italiaans en ze bleven elkaar schrijven. Na drie jaar zagen ze elkaar terug en werden ze echt verliefd. Mijn vader kwam in Middelkerke wonen en het Italiaans-Vlaams sprookje duurt nog altijd verder", lacht Barbara.
...

Barbara's ouders leerden elkaar kennen in Lourdes op jonge leeftijd, maar begrepen elkaar niet. "Mijn moeder leerde Italiaans en ze bleven elkaar schrijven. Na drie jaar zagen ze elkaar terug en werden ze echt verliefd. Mijn vader kwam in Middelkerke wonen en het Italiaans-Vlaams sprookje duurt nog altijd verder", lacht Barbara.Misschien is het net die roots die Barbara ook bij ons aanzet om acties te ondernemen en zoveel mogelijk de mensen uit de zorgsector en de andere sectoren die zich op vandaag inzetten voor de samenleving een hart onder de riem te steken. "Ik werk als bediende in een tankstation. Net zoals mijn echtgenoot Gaetan, die kelner is, ben ik economisch werkloos. Een complimentje geven kan ook nooit kwaad en daarom dat ik het initiatief nam om 's avonds om 20 uur buiten te komen en in de handen te klappen", haalt ze aan."Weet je, eigenlijk heeft dat nog een tweede doel. Ik woon al 28 jaar in de Populierenlaan en iedereen kent hier iedereen. Er wonen ook een aantal oudere mensen. In deze periode is het ook een manier om deze mensen van op afstand te zien en te weten dat het met hen goed gaat", zegt Barbara. Zij was een van de eersten om drie beertjes aan het raam te plaatsen, net als een spandoek als dank voor de mensen uit de zorg en alle anderen die aan het werk zijn. Haar ouders Romana Bartorelli en Ghislaine Vandenberghe wonen even verderop in de Duinenweg en dochter Laetitia woont met haar partner in Lichtervelde. Contact houden ze via sociale media en de telefoon. Via de telefoon is Barbara ook regelmatig in contact met haar familie in Italië."Het merendeel van onze familie woont in Livorno, in een regio die niet zo erg getroffen is door het coronavirus in vergelijking met andere regio's in Italië. Gelukkig is nog niemand van de familie besmet, maar de regels zijn ook heel streng geworden in Italië", weet ze. "Het is zo dat daar heel wat mensen soms samenwonen in een appartement, maar slechts één persoon mag naar de winkel en soms ook maar een keer per week. Wie het wil, kan in de winkels iets extra kopen voor mensen die het moeilijk hebben en deze mensen kunnen dit dan afhalen in de winkels. Wandelen of fietsen mogen ze niet, daarom ook dat mensen mekaar daar groeten van op hun balkon. Zij zijn daar al in quarantaine sinds 9 maart. Het is opvallend hoe ze er toch proberen mee om te gaan, zelfs de humor verdwijnt niet in deze periode", geeft Barbara mee. Elk jaar na Pasen trekt Barbara met haar ouders naar Italië om de familie en vooral de zus van haar 83-jarige vader te bezoeken. Dat zal dus dit jaar niet lukken. "Uiteraard vinden wij het heel spijtig, want zowel wij als de familie in Italië kijken hiernaar uit. Het wordt nu skypen of bellen want de gezondheid gaat voor", beseft Barbara.