"We hadden altijd gezegd dat we op ons 50ste gingen stoppen en we hebben het nog iets langer getrokken. Nu even uitslapen en meer tijd maken voor de familie. Dit wordt mijn eerste kerstavond in 34 jaar," zegt Jo Peirsegaele.
...

"We hadden altijd gezegd dat we op ons 50ste gingen stoppen en we hebben het nog iets langer getrokken. Nu even uitslapen en meer tijd maken voor de familie. Dit wordt mijn eerste kerstavond in 34 jaar," zegt Jo Peirsegaele.Bakker Jo heeft -geloof het of niet- voor boekhouder gestudeerd in Deinze. "Maar ik had geen zittend gat", vertelt Jo. "Ik heb niet verder gestudeerd in het boekhouden maar ben als bakkersgast gaan werken. Ik heb de stiel zowat overal opgestoken, van Gent tot aan de kust."In 1993 namen Jo en zijn vrouw Kathleen een oude bakkerij in Zulte over na een faillissement. Jo's echtgenote Kathleen zag dit meteen zitten. "Voordien werkte ik in een meubelwinkel. Ik was het al gewend om in het weekend te werken en stond graag tussen het volk.""Bakker zijn, is een zwaar beroep", gaat Jo verder, "Ik weet het, er werken nog mensen hard, maar een bakker mist veel. Er is nooit weekend, geen feestjes. De warme bakkers sterven uit, wie wil het nog doen? Desondanks hebben we altijd met zo weinig mogelijk personeel gewerkt omdat we het zelf graag doen. We zijn heel tevreden met diegenen die wel bij ons gewerkt hebben en willen hen dan ook langs deze weg eens bedanken. Daarnaast heeft onze dochter Julie enorm veel geholpen, 's nachts met mij in de bakkerij en in het weekend in de winkel met Kathleen."Julie zal de bakkerij niet overnemen. Ze studeerde voor kleuterleidster met als extra bijzonder onderwijs. Nu werkt ze in het DVC (vroeger MPI) van Bachte. Los van haar passie voor die job is het gebrek aan een bakker ook een groot struikelblok om de zaak van haar ouders niet over te nemen. "De verkoop ligt mij wel maar het moet allemaal gemaakt worden ook natuurlijk", zegt Julie.Wat de toekomst betreft, staat nog niets vast voor Jo en Kathleen. "We gaan nu eerst even alles op een rijtje zetten, ontstressen en bijslapen. We kijken er vooral naar uit om eens naar de voetbal te kunnen gaan, wat meer naar ons appartement aan zee en meer tijd aan familie te spenderen. Mijn ouders worden een dagje ouder. Het is 34 jaar geleden dat ik nog kerstavond met hen gevierd heb", verklaart Jo."In de toekomst zal ik misschien wel nog werken maar wat ik zal doen, dat weet ik nog niet. Als we een overnemer vinden, zal ik hem zeker helpen opstarten. Ik zou het jammer vinden moest de bakkerij niet overgenomen worden, ze is zeker een meerwaarde voor Zulte. En door de nieuwe verkaveling van de Wolspinnerij, kunnen er in de toekomst nog heel wat klanten bijkomen. We willen ook nog een dikke merci zeggen aan alle trouwe klanten", besluiten Jo en Kathleen. (JF)