Door Jan Steenhoudt
...

Door Jan SteenhoudtGhislain ging als melkboer aan de slag als 13-jarige jongeman. Toen zijn vader overleed, nam Ghislain zijn plaats zonder morren in. "Ik kon toen wel al een tijdje koeien melken, maar toen mijn vader overleed, kwam er nog veel meer werk bij. Ik kon vaak niet naar school, omdat ik met mijn moeder op melkronde moest. Dat ging trouwens niet zo rap als vandaag want we gebruikten geen auto maar paard met kar. Voor ons gezin was het boerderijtje het enige inkomen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben we dan ook even op zwart zaad gezeten, want toen lag het bedrijf stil. Na de oorlog hadden we het financieel beter. We werden onder meer gevraagd in het ziekenhuis en het moederhuis, om de pasgeboren kinderen van melk te voorzien. We hebben veel gewerkt, maar daardoor hebben we het ook heel goed gehad."Ghislain zette het bedrijf door, samen met Rita Buyse, zijn toenmalige vrouw met wie hij vijf kinderen kreeg. Ghislain bediende in zijn bestelwagen de woningen in de hoofdstraten, met Rita - op de fiets en in elke hand een melkkan - in zijn zog. Twintig jaar geleden verloor Ghislain zijn dierbare Rita. Ondanks het zware verlies zette Ghislain door, en liet hij de kop niet hangen: de boer ploegde voort. Maar nu, na 66 jaar arbeid, is het voor Ghislain mooi geweest. "Ik ben een heel sociaal iemand, die zijn kinderen graag ziet en het ook leuk vindt om contact te hebben met mensen, of ze nu klant zijn of niet. Maar mijn klanten verouderen, net als ikzelf. Ik ben ook niet meer zo goed te been als vroeger. Mijn klanten zeiden altijd: 'Ghislain, je gaat toch nog melk en boter komen leveren zolang wij leven?' En dan zei ik: 'Ja, maar zullen jullie wel blijven leven zolang ik rondga met melk?' (lacht) Nu is het wel een moeilijke beslissing geweest, die er bij mij emotioneel heeft ingehakt. Gelukkig is er een melkboer uit Zwevegem, 'Zuivelhandel Bert', die contact met me heeft opgenomen toen hij van mijn pensionering hoorde. Hij verkoopt ook nog karnemelk op oude wijze, in flessen, en bood zich aan om mijn melkronde over te nemen. Zo zullen mijn klanten, als ze dat willen, niet al te lang in de kou blijven staan."Het overlijden van Rita kwam een jaar na de dood van Pol Deseyn, een van Ghislains beste vrienden en tevens een grote voetbalfan. Ghislaine Verbiest, de echtgenote van Pol, was nu genoodzaakt de leveringen te ontvangen. Ghislain en Ghislaine (75) konden met hun smart en verdriet bij elkaar terecht, en langzaam groeide er een onderlinge band, die steeds sterker werd. Ondertussen zijn Ghislain en Ghislaine al bijna twee decennia een koppel. "Officieel wonen we trouwens niet samen, maar hij vertoeft wel veel bij mij. Ghislain woont nu overigens heel toevallig in het huis waar ik geboren ben en elf jaar woonde. Ik zeg altijd dat de liefde daar is gebleven toen ik er wegging, en gelukkig heb ik die nu teruggevonden", knipoogt Ghislaine.Nu hij op pensioen is, moet Ghislain op zoek naar andere bezigheden. "Dat zal wel lukken", lacht hij. Vrijheid is voor ons alles, we zullen ons absoluut niet vervelen! Ik kaart ook heel graag, en ben bovendien een grote sportliefhebber. Het liefst ga ik ook nog naar de voetbalwedstrijden van KVK Avelgem, zelfs matchen op verplaatsing woon ik bij. Mijn sociaal leven zal straks niet op apegapen liggen", lacht Ghislain die zondagavond nog verrast werd met een gezellig pensioenfeestje, georganiseerd door zijn (klein)kinderen. Ghislain kreeg een waardebon met het opschrift: 'Voor de hardst werkende pepe'.