Amir woont sinds een tiental jaar in België. In Afghanistan, het land waar zijn familie vandaan komt, is hij nooit geweest. Zelf groeide hij op in Iran, waar zijn familie naar eigen zeggen een kapitalistisch ingesteld leven leidde. Na de vlucht naar België leefde Amir meer dan vier jaar in illegaliteit.
...

Amir woont sinds een tiental jaar in België. In Afghanistan, het land waar zijn familie vandaan komt, is hij nooit geweest. Zelf groeide hij op in Iran, waar zijn familie naar eigen zeggen een kapitalistisch ingesteld leven leidde. Na de vlucht naar België leefde Amir meer dan vier jaar in illegaliteit. "In die periode is mijn familie door heel wat mensen geholpen. Niet voor het geld, maar uit solidariteit", vertelt Amir. "Sindsdien is mijn visie op het leven veranderd. Ik heb ervaren hoe het is om kansarm te zijn en nu ik de kans krijg om anderen te helpen, voel ik me daartoe verplicht. Daarom studeer ik Maatschappelijk Werk aan de Hogeschool Vives in Kortrijk."De coronacrisis legt ondertussen de halve wereld lam. Dankzij onze sterke sociale zekerheid wordt in België de grootste miserie voorkomen, maar in landen als Afghanistan hebben inwoners minder geluk. Op sociale media deden mensen in video's hun beklag over de toestand in ziekenhuizen in Herat, een Afghaanse stad van een half miljoen inwoners. De gelijknamige provincie is de zwaarst getroffen streek in Afghanistan. Amir zag schrijnende beelden en pakkende getuigenissen en wilde meteen in actie schieten. "In Afghanistan leven veel mensen van dag tot dag. Ze moeten keihard werken om brood op de plank te krijgen. Maar door de quarantainemaatregelen van de regering valt hun daginkomen weg en kunnen ze geen voedsel meer kopen. Ik zag filmpjes waarin dagloners op de hoek van de straat wachten op een potentiële werkgever, maar uiteraard wil niemand hen meer aannemen. De situatie is er dramatisch. Zo heeft Afghanistan bijvoorbeeld ook geen middelen om ziekenhuizen te bouwen, omdat ze na jaren van oorlog totaal afhankelijk zijn van de goodwill van westerse landen.""Ik ging op zoek naar een manier om hen te helpen en stootte op een inzamelinitiatief uit Nederland. Via sociale media heb ik geprobeerd om ruchtbaarheid aan de actie te geven en profileerde ik me als verbindingspersoon. Veel mensen wilden helpen, maar wisten niet hoe ze dat konden doen. Uiteindelijk zamelden we meer dan tienduizend euro in, waarmee we tweeduizend liter olie en duizenden kilo's rijst, bruine bonen, zeep en pasta aankochten. De voedselpakketten zijn uitgedeeld in Herat. Eén voedselpakket kostte vijf euro."Om te vermijden dat het toegestuurde geld in de verkeerde zakken zou verdwijnen en om de donateurs gerust te stellen, vroeg Amir om bewijs en beeldmateriaal van de aankoop van de goederen. Enkele vrijwilligers in Herat stuurden beelden rond van opslaglokalen waarin de pakken rijst, pasta en bonen stonden opgestapeld. Amir zelf is nog niet klaar met zijn solidariteitsacties. Hij netwerkt voort met andere inzamelinitiatieven en wil nu ook in België zijn steentje bijdragen. Zo wil hij als vlogger proberen om mensen in het Avelgemse woonzorgcentrum Ter Meersch te entertainen. "Ook in België lijden er veel mensen onder de coronacrisis, zoals de ouderen in het woonzorgcentrum. Die mensen hebben weinig sociaal contact en zijn eenzaam", vertelt Amir. "Wat ik precies ga doen, weet ik zelf ook nog niet. Met mijn filmpjes hoop ik hen gewoon een hart onder de riem te kunnen steken." (JS)