Mikhail Khatchatourian straalt als hij Matuvu op de Grote Markt binnenstapt voor dit interview. Een babbel met een 'lekker stukske vlees' bij is nog zo aangenaam, had de 35-jarige autohandelaar aan de telefoon gezegd. En waar kan dit beter dan op de Grote Markt in de stad waar hij zich thuis voelt en waar hij zijn leven heeft opgebouwd met zijn gezin. Tussendoor wordt hij geregeld opgebeld door klanten en antwoordt hij even vriendelijk zowel in het Nederlands als Frans. "Neen, dat is absoluut geen probleem voor mij. Ik spreek zes talen en kan met iedereen converseren. Als je de taal spreekt van iemand, ben je al halfweg om zijn vriend te worden."
...

Mikhail Khatchatourian straalt als hij Matuvu op de Grote Markt binnenstapt voor dit interview. Een babbel met een 'lekker stukske vlees' bij is nog zo aangenaam, had de 35-jarige autohandelaar aan de telefoon gezegd. En waar kan dit beter dan op de Grote Markt in de stad waar hij zich thuis voelt en waar hij zijn leven heeft opgebouwd met zijn gezin. Tussendoor wordt hij geregeld opgebeld door klanten en antwoordt hij even vriendelijk zowel in het Nederlands als Frans. "Neen, dat is absoluut geen probleem voor mij. Ik spreek zes talen en kan met iedereen converseren. Als je de taal spreekt van iemand, ben je al halfweg om zijn vriend te worden."Je werd geboren en bent opgegroeid in de voormalige USSR?Mikhail Katchatourian: "Inderdaad, ik ben op 7 januari 1999 in Roeselare terechtgekomen met mijn familie. Ik was veertien. We hadden niets, echt niets: geen meubelen, geen geld, we spraken de taal niet. Danny Alleman heeft ons toen ongelooflijk geholpen en bijgestaan in deze moeilijke periode. Dat zal ik nooit vergeten. Ik volgde iedere dag Nederlands in een OKAN-klas in Kortrijk en ik kwam eens te laat in de les. Ik had geen uurwerk en wist dus niet hoe laat het was. Ik vertelde dat thuis en Danny deed zijn eigen uurwerk af en gaf het aan mij. Zelfs als ik het niet mooi vond, moest ik het iedere keer bij hebben om te weten hoe laat het was. Geen uurwerk hebben, vond hij geen excuus om te laat te komen. Een topkerel!"Je raakte snel ingeburgerd?"Ja, ik deed er alles voor. Ik heb nog stage gedaan in Delhaize Roeselare na mijn opleiding Verkoop en zelfs nu kennen ze mij daar nog en praten en lachen we samen met oude collega's."Maar de roep om zelfstandig te worden was te groot?"Mijn broer David en ik houden van mooie wagens en het stond in de sterren geschreven dat we samen een autohandel zouden beginnen. In 2003 was Mikadav (Mikhail en David, nvdr.) een feit. We verkopen tweedehands wagens en exporteren veel naar het buitenland. Veel mensen denken trouwens dat mijn naam Mikadav is. Als er ooit een vijfde kindje komt, noem ik het Mikadav (lacht)."Je straalt altijd optimisme uit. Nooit een slechte dag?"Toch wel, maar het is beter om het goede in het leven en de mensen rond je te zien. Dat komt misschien door het leven dat ik vroeger gekend heb en ook door de sport die ik mijn hele leven heb beoefend. In judo en worstelen win je graag, maar moet je ook kunnen verliezen zonder wrok te koesteren."Je hebt een worstelclub gehad en nu ben je grote motivator van een judoclub?"Sport is zeer belangrijk voor jongeren. Onze club JTI of Judo Team International telt zo'n 70 leden en in september mochten we 20 nieuwe inschrijvingen noteren. Onze club telt 25 nationaliteiten en doet het goed op nationale en internationale wedstrijden. We zijn zelfs al eens op stage geweest in de Ardennen."Nog nooit het aanbod gekregen om aan politiek te doen?"Ik werd twee keer gevraagd. Ik voel me vereerd maar ik heb een gezin, een club en een zelfstandige zaak die veel tijd vragen. Als ik er nog politiek bij doe, vrees ik dat ik daar niet voldoende tijd zou aan kunnen besteden. En als je vooraf weet dat je het niet goed kunt doen, moet je er ook niet aan beginnen."Hoe gaat het trouwens met de autoverkoop?"Dat is een moeilijke markt geworden, je moet zeer aandachtig zijn en blijven. De grote wagens met zware motors gaan er langzaam uit en moeten aan het buitenland verkocht worden. Ook wordt er veel meer online gekocht en verkocht, het menselijk contact tussen koper en verkoper verdwijnt beetje bij beetje. Maar het blijft een mooie stiel."Ben je zelf een autoliefhebber?"Ja, maar ik hou meest van oudere wagens: een BMW die tien jaar oud is of een Mercedes S uit 1998, die wagens waren fenomenaal. Dergelijke wagens kunnen ze nu niet meer maken."Waar vinden we Mikhail binnen 25 jaar?"Dan ben ik er 60. Oei! Als alles goed gaat in het leven, ben ik nog steeds voorzitter van de judoclub, ben ik minder actief in het bedrijfsleven en meer in de sportwereld en kan ik veel reizen. Misschien kan ik dat allemaal doen met mijn kleinkinderen en leef ik rustig en niet aan 220 km/uur, zoals nu. En ja, ik woon nog altijd in Roeselare, maar verblijf regelmatig in de Ardennen of in Spanje of Italië. En als ik om de twee jaar naar Armenië kan, kom ik helemaal tot rust."Ben je gelukkig?"Absoluut. Ik voel me vooral gelukkig omdat alles goed gaat met mijn gezin en mijn familie. Dat is voor mij het allerbelangrijkste. Als zij gelukkig zijn, dan is het voor mij dik oké."