Iets meer dan een jaar geleden gingen we langs bij het gezin Leyseele-Neels in de Tulpenlaan in Zedelgem. We troffen toen een familie overmand door verdriet. Beau Leyseele (18), een fervente supporter van Cercle Brugge, was toen net uit het leven gestapt. De jongeman had een uitgebreide afscheidsbrief achtergelaten, op Facebook dan nog, en liet familie en vrienden verscheurd en vertwijfeld achter.
...

Iets meer dan een jaar geleden gingen we langs bij het gezin Leyseele-Neels in de Tulpenlaan in Zedelgem. We troffen toen een familie overmand door verdriet. Beau Leyseele (18), een fervente supporter van Cercle Brugge, was toen net uit het leven gestapt. De jongeman had een uitgebreide afscheidsbrief achtergelaten, op Facebook dan nog, en liet familie en vrienden verscheurd en vertwijfeld achter. Als we het gezin nu opnieuw opzoeken, blijkt dat Beau nog heel sterk voortleeft in de harten van zijn naasten. Het gemis en het verdriet zijn nog duidelijk aanwezig, maar de herinnering aan Beau heeft een plaats gekregen in het gezinsleven. "Wij spreken nog veel over Beau. Hij is hier heel sterk aanwezig in huis." Maar Beau is niet alleen heel aanwezig ten huize Leyseele, zo blijkt. "We willen Beau nu bij manier van spreken meenemen op een wereldreis. De finale daarvan zou over vijf jaar in New York moeten liggen", zegt zijn moeke Sofie Neels. "De bedoeling is dat er een deeltje van de as van Beau mee gaat naar mooie plaatsen in de wereld. Voorwaarde is wel telkens dat Beau een band had met die plaatsen, of met de mensen die de reis ondernemen." "Het idee is eigenlijk gegroeid nadat de bank ons liet weten dat we best zijn bankrekening konden afsluiten. Maar ik vond dat zo hard, ik kon het moeilijk over mijn hart krijgen. We hebben besloten om de rekening, evenwel met een andere naam, toch te behouden. Kris, Beau zijn vader, en ik blijven er geregeld een centje op storten. Maar ook zijn grootouders en andere familieleden doen dat. Met dat geld kunnen we dan geregeld een reis ondernemen, waarbij we een stukje van Beau met ons meedragen en dus ook een stukje van hem op die plaats achterlaten." De eerste reis die het gezin ondernam na het overlijden van Beau was naar Torrent, nabij Valencia in Spanje. "We gaan daar al jarenlang naar het hetzelfde huisje, dat eigendom is van goede vrienden van ons. Beau ging ook heel vaak met ons mee en een kleine maand na zijn overleden trokken we er weer naartoe", zegt papa Kris Leyseele. "Het deed me op een of andere manier goed om daar te zijn. Omdat we daar hele goede herinneringen aan hebben en er als gezin heel dicht bij elkaar waren. In de tuin van het huisje in Valencia hebben we voor het eerst wat as van Beau verstrooid. In augustus trokken we naar Parijs en daar hebben we aan de voet van de Eiffeltoren zijn as verstrooid." Intussen vroegen ook vrienden van Beau om een stukje van zijn as om mee te nemen op reis. Zo trok zijn beste vriendin Céleste onlangs Zuid-Afrika, waar ze nabij de Tafelberg een stukje van Beau achterliet. "En momenteel zijn goede vrienden van ons in Zimbabwe, waar ze as in de prachtige Victoriawatervallen verstrooid hebben.""Over vijf jaar, als zijn zus Sam 18 is, willen we naar New York trekken. Dat was altijd de grote droom van Beau en ook Sam wil dolgraag The Big Apple zien", vertelt Sofie. "Daar willen we zijn as verstrooien vlakbij het Vrijheidsbeeld." De familie wil vooral dat Beau blijft voortleven in de herinnering van al wie hem lief was. En dat lijkt ook echt wel zo te zijn. "We blijven de jaarlijkse barbecue organiseren voor zijn vrienden en op zijn jaarmis was er ook heel veel volk", zegt Kris. "We zien en horen nog regelmatig zijn vrienden van het voetbal, maar het is ook wel opvallend dat vooral heel veel meisjes nog naar hem vragen en hem herinneren." Beau is duidelijk nog heel sterk aanwezig in de woonkamer. Er staat een vitrinekast die volledig aan hem gewijd is. Daarin staat onder meer de urne met zijn as, een foto, zijn beeltenis in een hologram, een ketting die hij ooit maakte en de kroonkurk van het laatste flesje Carapils dat hij dronk. "Ik draag overigens ook een ring waarin zijn as verwerkt zit", zegt Sofie. En dan is er nog de kleine Nissan Micra, in de groene kleur van zijn geliefde Cercle Brugge, die Kris en Sofie kochten om Beau te leren autorijden. Sofie liet er na zijn dood de woorden Beaus Cercle Mobiel op aanbrengen. "Sinds zijn overlijden ga ik elke dag naar het werk met dit autootje. Ook zo blijft hij in onze gedachten."