Arusha Verhalle (24) sukkelde al een tijdje met erge pijnen in de schouder en de nek, een pijn die soms doorstroomde tot in de arm en het was gissen naar wat de oorzaak was. Ze nam hoge dosissen pijnstillers om de pijn te kunnen verdragen. Maar de pijn was op de duur niet meer te harden en Arusha besefte dat ze verdere stappen moest ondernemen. "Mijn kinesist dacht aan geknelde bloedvaten en ik besloot me verder te laten onderzoeken. Ik trok naar het UZ in Antwerpen waar ik op 26 augustus een eerste scan onderging. Het bleef niet bij die eerste scan, ik reed zeven maal van Middelkerke naar Antwerpen want ik wilde absoluut weten wat er met me aan de hand was. Het bloedonderzoek en de biopsie brachten opheldering en vorige week kreeg ik te horen dat ik lymfeklierkanker had, stadium drie. Uiteraard is het allesbehalve leuk om dergelijk nieuws te horen, maar eigenlijk was ik op dat moment blij dat ik eindelijk wist wat er scheelde. Het was een last, zeg maar een onwetendheid waarvan ik verlost was", zegt Arusha.

Lymfeklierkanker is een kanker die het meest voorkomt bij jongeren tussen de 15 en 35 jaar en relatief goed te behandelen is. Arusha Verhalle moet nu de komende zes maanden een chemokuur ondergaan en dat kan zorgen voor ongemakkelijke situa-ties. "Ik sla me er wel doorheen. Ik besef dat je van chemo ziek kunt zijn, maar ik weet nog niet hoe mijn lichaam erop zal reageren. Het kan evengoed zonder veel problemen voorbijgaan. Ik ben opvoedster in Aartrijke en uiteraard ben ik momenteel thuis, maar ik heb me al voorgenomen om, als het meevalt, niet de hele dag in bed te blijven liggen. Ik heb anders niet zoveel vrije tijd, dus zal ik mijn tijd dan nu vullen met Netflix te kijken en eindelijk de boeken te lezen die ik al lang had willen lezen", geeft Arusha mee.

kort kopje

Een pittig detail is dat Arusha op 9 juni van dit jaar naar de kapper trok om haar paardenstaart, waar ze al jaren aan spaarde, af te laten knippen voor Think Pink. "Mijn paardenstaart is me altijd heilig geweest en had intussen een lengte van zo'n 50 centimeter. Ik wilde een verschil maken, al was het maar voor één iemand die chemo moest krijgen. Geen spreekwoordelijk haar op mijn hoofd dat er toen rekening mee hield dat ik drie maanden later zelf voor een dergelijke situatie zou komen te staan. Toch heb ik er geen spijt van, ik ben nog altijd blij dat ik het toen gedaan heb", vertelt Arusha.

Naast haar job studeert ze nog voor verpleegster en ze hoopt uiteraard die studies te kunnen verderzetten. Van een iets is Arusha alvast zeker: als ze ook de rest van haar haardos verloren ziet gaan door de chemobehandeling, zal ze niet alleen met een kort kopje rondlopen in de regio. Haar hechte vriendengroep liet al weten dat zij in dat geval solidair zullen zijn en hun haren kort zullen laten knippen. "Kwestie van er allemaal hetzelfde uit te zien", lacht Arusha, want het lachen en het positief zijn is ze ondanks de diagnose niet verleerd.

Arusha Verhalle (24) sukkelde al een tijdje met erge pijnen in de schouder en de nek, een pijn die soms doorstroomde tot in de arm en het was gissen naar wat de oorzaak was. Ze nam hoge dosissen pijnstillers om de pijn te kunnen verdragen. Maar de pijn was op de duur niet meer te harden en Arusha besefte dat ze verdere stappen moest ondernemen. "Mijn kinesist dacht aan geknelde bloedvaten en ik besloot me verder te laten onderzoeken. Ik trok naar het UZ in Antwerpen waar ik op 26 augustus een eerste scan onderging. Het bleef niet bij die eerste scan, ik reed zeven maal van Middelkerke naar Antwerpen want ik wilde absoluut weten wat er met me aan de hand was. Het bloedonderzoek en de biopsie brachten opheldering en vorige week kreeg ik te horen dat ik lymfeklierkanker had, stadium drie. Uiteraard is het allesbehalve leuk om dergelijk nieuws te horen, maar eigenlijk was ik op dat moment blij dat ik eindelijk wist wat er scheelde. Het was een last, zeg maar een onwetendheid waarvan ik verlost was", zegt Arusha. Lymfeklierkanker is een kanker die het meest voorkomt bij jongeren tussen de 15 en 35 jaar en relatief goed te behandelen is. Arusha Verhalle moet nu de komende zes maanden een chemokuur ondergaan en dat kan zorgen voor ongemakkelijke situa-ties. "Ik sla me er wel doorheen. Ik besef dat je van chemo ziek kunt zijn, maar ik weet nog niet hoe mijn lichaam erop zal reageren. Het kan evengoed zonder veel problemen voorbijgaan. Ik ben opvoedster in Aartrijke en uiteraard ben ik momenteel thuis, maar ik heb me al voorgenomen om, als het meevalt, niet de hele dag in bed te blijven liggen. Ik heb anders niet zoveel vrije tijd, dus zal ik mijn tijd dan nu vullen met Netflix te kijken en eindelijk de boeken te lezen die ik al lang had willen lezen", geeft Arusha mee. Een pittig detail is dat Arusha op 9 juni van dit jaar naar de kapper trok om haar paardenstaart, waar ze al jaren aan spaarde, af te laten knippen voor Think Pink. "Mijn paardenstaart is me altijd heilig geweest en had intussen een lengte van zo'n 50 centimeter. Ik wilde een verschil maken, al was het maar voor één iemand die chemo moest krijgen. Geen spreekwoordelijk haar op mijn hoofd dat er toen rekening mee hield dat ik drie maanden later zelf voor een dergelijke situatie zou komen te staan. Toch heb ik er geen spijt van, ik ben nog altijd blij dat ik het toen gedaan heb", vertelt Arusha. Naast haar job studeert ze nog voor verpleegster en ze hoopt uiteraard die studies te kunnen verderzetten. Van een iets is Arusha alvast zeker: als ze ook de rest van haar haardos verloren ziet gaan door de chemobehandeling, zal ze niet alleen met een kort kopje rondlopen in de regio. Haar hechte vriendengroep liet al weten dat zij in dat geval solidair zullen zijn en hun haren kort zullen laten knippen. "Kwestie van er allemaal hetzelfde uit te zien", lacht Arusha, want het lachen en het positief zijn is ze ondanks de diagnose niet verleerd.